Πα. Ιαν 28th, 2022

Έχω θυμώσει πάρα πολύ, μα για ευνόητους λόγους θα επιχειρήσω να είμαι ευγενικός, η αντιτρομοκρατική κόβει βόλτες και δαγκώνει.  Όλοι μας είδαμε μέσα από την «πλουραλιστική» και «αντικειμενική» ενημέρωση των «μεγάλων» καναλιών , τις κάκιστα «παραποιημένες» εικόνες των άσχημα δαρμένων νεαρών ληστών, που τους συνδέουν και με την αναρχική τερορίστικη δράση  των πυρήνων της φωτιάς.

Θύμωσα τόσο πολύ με αυτές τις εικόνες που αν ήμουν 20χρονο με την πρώτη ευκαιρία θα έριχνα και εγώ μια μολότοφ. Αλλά δεν είμαι και αυτό με κάνει να ανατριχιάζω περισσότερο με τον κυνικό εκφασισμό της ακροδεξιάς κλίκας που μας κυβερνά με την στήριξη της κεντροδεξιάς ΝΔ, του σοσιαλδημοκρατικού ΠΑΣΟΚ και της υπεύθυνης αριστεράς της ΔΗΜΑΡ.

Κούφιες λέξεις και έννοιες για να κρύψουν τον καπιταλιστικό ολοκληρωτισμό που όλο και πιο ξεκάθαρα μας αντιμετωπιζει σαν «γυμνή ζωή», υποχείριο της εξουσίας του. Μετατρέποντας την δημοκρατία σε τυπική κανονιστική αρχή που επικαθορίζεται από τον οικονομικό ολοκληρωτισμό… Δηλαδή μετατρέποντας την δημοκρατία σε ένα «αδειανό πουκάμισο» Ναι δεν είμαι ο ουδέτερος κριτής των πολιτικών πεπραγμένων, ούτε ανήκω στο 50% των φοβισμένων και υποταγμένων νοικοκυραίων που επικρότησε την φασιστική βία της αστυνομίας, όπως έσπευσε να μας δηλώσει το mega. Ανήκω σε αυτούς που βρέθηκαν στο παρελθόν  και πιθανόν να βρεθούν στο μέλλον στο στόχαστρο των μηχανισμών του «βαθιού» κράτους/ παρακράτους για τις ιδέες και την δράση τους. Κατά συνέπεια παρά τις διαφορετικές οπτικές μας και αντιλήψεις δεν θα σταθώ ουδέτερος ανάμεσα στα δυο κακά, ούτε χειρότερα θα αναγνωρίσω το αποκλειστικό μονοπώλιο της βίας στο κράτος. Άραγε ποιος θα μας σώσει από τους προστάτες του νόμου, όταν αυτοί λύνουν και δένουν, δίχως να δίνουν σε κανένα λογαριασμό. Πρόσφατα γίναμε μάρτυρες της ουσιαστικής αθώωσης των αστυνομικών της υπόθεσης της Ζαρντινιέρας.

Όχι δεν υπήρξα φίλος του Γρηγορόπουλου, των παιδιών της «Μεσολογγίου», ούτε πολύ περισσότερο των νεαρών ληστών που επιδειχτικά η φασιστική αστυνομοκρατία τους σάπισε στο ξύλο, δημοσιεύοντας τις κάκιστα «φωτοσοποιημένες» φωτογραφίες τους για να εγκολπωθεί τους φόβους των νοικοκυραίων, σπέρνοντας τον φόβο στους “αντιδρώντες”. Πιέζοντας το ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ να σωπάσουν, γιατί αλλιώς ταυτίζονται με την «αναρχική τρομοκρατία…», κάτι που το έπραξαν σε μεγάλο βαθμό… Παρόλο που ανήκω σε μια άλλη πιο πολιτικοποιημένη περίοδο, με πιο καθολικά χαρακτηριστικά, ήμουν παρόν στην καταστροφική και ταυτόχρονα δημιουργική χαρά της εξέγερσης του 2008 στο βαθμό που μου επέτρεπε η αναπηρία μου. Και ειλικρινά θα σας πως χάρηκα αφάνταστα με τον ρομαντικό αντικαπιταλισμό των καμένων τραπεζών και της ανάλωσης του εμπορευματικού μας ολοκληρωτισμού.. https://argiros.net/?p=566 Όχι αυτή την χαρά δεν την ταυτίζω με τις εγκληματικές ενέργειες στην «Μαρφίν», που η εξουσία στήνει διαρκώς κακοστημένες σκευωρίες για να βρει τους υποτιθέμενους ενόχους στο χώρο της αναρχίας και του κοινωνικού ανταγωνισμού . Και καλό είναι να μη το ταυτίζουν ούτε και οι οπαδοί της ολοκληρωτικής κανονικότητας, βγάζοντας λανθασμένα συμπεράσματα.  Για μένα η εξέγερση του 2008 ήταν μια γνήσια κομμουνιστική εξέγερση που οι συνθήκες δεν επέτρεπαν να μετεξελιχθεί σε μια γνήσια κομουνιστική επανάσταση που θα έβαζε ζήτημα κατάργησης του κ.τ.π και του εμπορεύματος. https://argiros.net/?p=3756

Όχι δεν γίνεται να ταυτίσουμε τους ληστές των τραπεζών με το μεγάλο ληστή που παραμένει η τράπεζα και το οικονομικό- πολιτικό κατεστημένο. Το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα που συμπεριφέρεται διαφορετικά στους δικούς του εγκληματίες και διαφορετικά στους φτωχοδιάβολους και στους αντιπάλους του. Πότε αλήθεια δημοσίευσαν ονόματα η φωτογραφίες ακροδεξιών εγκληματιών ή πόσοι από τους ληστές του δημόσιου χρήματος βρίσκονται στην φυλακή;; Αλήθεια οι ακροδεξιοί ληστές της Θεσσαλονίκης είχαν την «ίδια περιποίηση» με τους αναρχικούς ληστές;; Δεν το νομίζουμε, απεναντίας θα λέγαμε!!!!!

Δεν ξέρω που και πως θα τελειώσει αυτός ο κατήφορος, αλλά αισιοδοξώ πως στο τέλος του τούνελ  οι καταπιεσμένοι θα έχουν πάρει πίσω το αίμα τους και η δημιουργική χαρά της καταστροφής αυτού του κόσμου, που έχει χάσει την καρδιά και την ψύχη του,  θα έχει επιβάλει την δική της “θεϊκή βία”, που καταργεί κάθε εξουσία, σε αντίθεση με την «μυθική βία» που οικοδομεί μια νέα.

Και μέχρι τα τότε τι κάνουμε;; Το ερώτημα μου τέθηκε προχτές το βράδυ όταν σε μια φιλική παρέα συζητάγαμε σε έντονο ύφος την αποτελεσματικότητα ή μη των κοινωνικών αγώνων, καθώς και την ουτοπία ή μη του κομμουνιστικού προτάγματος.

Προσωπικά τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Η ουτοπία του σήμερα είναι η πραγματικότητα του αύριο, όπως έδειξε και το ιστορικό γίγνεσθαι. Το γεγονός πως δεν θα την ζήσουμε στην πληρότητα της δεν μπορεί να μας οδηγήσει  στο μηδενισμό, είτε στην μια μορφή, είτε στην άλλη.

Οικοδομώντας από σήμερα τις στρατευμένες ορδές της υπαρκτής μας ουτοπίας με βάση την ταξική- κοινωνική αλληλεγγύη, την μαχόμενη αγωνιστικότητα και αξιοπρέπειας. Οντολογικά χαρακτηριστικά που ούτε κατά διάνοια δεν έχουν οι κυβερνώντες, η οικονομική ολιγαρχία και τα «όργανα» και «εργαλεία» των κρατικών και παρακρατικών μηχανισμών.

Όσο για τους νοικοκυραίους που εκφοβισμένα επικροτούν τις φασιστικές μεθόδους της ακροδεξιάς κλίκα, μπορώ να τους δηλώσω με παρρησία πως από την τρομοκρατία των πυρήνων της φωτιάς σώθηκαν, αν και ουδέποτε κινδύνευαν από αυτήν.

Για να δούμε όμως πως θα ξεμπλέξουν με τις τράπεζες και τους τοκογλύφους που τους κυνηγάνε για τα δάνεια και την κυβερνητική φορολογική «αλητεία» που τους απαλλοτριώνει σιγά, σιγά την ιδιωτική τους ιδιοκτησία.

Ή για να δούμε πως θα αντιμετωπίσουν την ανεργία που τους μετατρέπει σε κοινωνικό περιθώριο. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για τα παιδιά τους, με μοναδική διέξοδο την σύγκρουση ή  την υποταγή με την φτώχεια και τη ξενιτειά … Σε κάθε περίπτωση ας πρόσεχαν…..

Δημήτρης Αργυρός

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση