Τρ. Ιαν 25th, 2022

Tara Garner, between the two worlds

Μεταξύ των δύο κόσμων ή έξοδος στο συγκεκριμένο- «είναι», γεύοντας την τραγικότητα του γίγνεσθαι, ξεχνώντας το αρχετυπικό μας «είναι»;;

Χάνοντας την ερωτική διάρκεια της μητρική μας ουτοπία, βγαίνουμε στο κόσμο της απώλειας και της λησμονιάς, κάνοντας ένα κύκλο προς το απόλυτο τίποτε.

Ναι υπάρχει και η αντίστροφη πορεία η αγαπησιάρικη κοινότητα των εραστών, τα ταξίδια στο χώρο, στο τόπο και στα λόγο, η περιπλάνηση σε σώματα, ιδέες οράματα και θάματα… στο «είναι» που πλάθεται ως γίγνεσθαι, έρωτας, αγάπη, απόλυτο και κυρίως θέωση…

Ανοικτός ο δρόμος να μείνεις μεταξύ δυο κόσμων, να ζήσεις σε πολλούς κόσμους, να φτιάξεις άλλον κόσμο ή να ζήσεις σαν να μην έζησες… δική μας η επιλογή, δικός μας ο έρωτας, ο θάνατος, η θέωση και η απόλαυση….

Τελικά μάλλον έχει δίκαιο αυτός που είπε πως είμαστε καταδικασμένοι να είμαστε ελεύθεροι και δυστυχώς όσο το αντιλαμβανόμαστε και το κατανοούμε, τόσο μένουμε προσκολλημένοι στο ραγιαδισμό μας.

Όπως και να το κάνεις, πόσο μάλλον να το πράξεις, η ελευθεριά έχει ευθύνη ο ραγιαδισμός  συμβιβάζεται και με το άτιμο το ριζικό….

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση