Τε. Ιαν 19th, 2022

H λέξη εργάτης έχει γίνει καταραμένη. Κάτι σαν βλαστήμια. Και παρότι στο λεξιλόγιο της αριστεράς οι λέξεις “εργατική τάξη” εμφανίζονται που και που, είναι μάλλον η δύναμη της ιδεολογικής συνήθειας που ευθύνεται, παρά η αληθινή κατανόηση της πραγματικότητας. Στο κάτω κάτω, αν κανένας στην ελλάδα δεν “παραδέχεται” ότι είναι εργάτης ή/και εργάτρια (επειδή το θεωρεί υποτιμητικό για τον εαυτό του / της) τα περί “εργατικής τάξης” είναι κούφια λόγια.
Για να μιλήσουμε λοιπόν για τους εργάτες στην ελλάδα, και μάλιστα για να μιλήσουμε σαν εργάτες (εμείς όχι μόνο δεν ντρεπόμαστε που είμαστε εργάτες αλλά, αντίθετα, νοιώθουμε εξαιρετικά υπερήφανοι γι’ αυτό, και θα το εξηγήσουμε πιο κάτω) πρέπει να δώσουμε απαντήσεις σε μερικές αιρετικές (ή εύλογες, ανάλογα με την θέση του καθενός) ερωτήσεις:
– Τι είναι εκείνο που παράγει τον πλούτο, όχι μόνο τον ατομικό αλλά και τον συλλογικό / κοινωνικό; Το χρήμα, “από μόνο του”, οι εργοδότες “από μόνοι τους”, ή η εργασία;
– Αν κανένας (ή, εν πάσει περιπτώσει, ελάχιστοι) δεν φωνάζει δυνατά “είμαι εργάτης…” και αντίθετα η κατάσταση αυτή πρέπει να “κρύβεται”, πώς φτάσαμε σε τέτοιο σημείο;
– Έχουμε στην ελλάδα (και στην ευρώπη, και στον κόσμο) καπιταλισμό, που σημαίνει σκληρή εκμετάλλευση της εργασίας, δηλαδή των εργατών και εργατριών, ή μήπως μετά την “εξαφάνιση” των τελευταίων έχει εξαφανιστεί και ο καπιταλισμός, κι απλά δεν το έχουμε καταλάβει;
– Εν τέλει, αυτό που ονομάζεται “κρίση” έχει ειδική σχέση (και ειδική στόχευση) την εντατικοποίηση της εκμετάλλευσης της εργασίας ή πρόκειται για “εθνικό πρόβλημα” το οποίο πρέπει “να αντιμετωπίσουμε όλοι μαζί”, εργοδότες και μισθωτοί, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο – αρκεί να υπάρχει μια “σωστή” κυβέρνηση;

συνέχεια

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση