Κυ. Ιαν 23rd, 2022

Η ταινία Λίνκολν του Σπίλμπεργκ είναι ολοφάνερο πως εμμέσως πλην σαφώς σπονσοράρει  τον Αμερικάνο πρόεδρο Ομπάμα και την δημοκρατική εκδοχή των ιστορικών γεγονότων. Αν και στην ταινία η καλή πλευρά ήταν οι ρεπουμπλικάνοι και η κακή πλευρά, οι οπαδοί της δουλείας, οι  δημοκρατικοί. Σήμερα ισχύει το ακριβώς αντίθετο αλλά αυτό δεν έχει καμιά σημασία.. Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικάνοι είναι τα δυο κόμματα των αμερικάνικων ελίτ, της αμερικάνικης άρχουσας τάξης.

Αυτό το βλέπουμε και στην ταινία- ύμνο στον   Αβραάμ    Λίνκολν και στα πολιτικάντικα  παιχνίδια που  έκανε για να περάσει την 13η τροπολογία που απελευθέρωνε τους μαύρους δούλους και με αυτό τον τρόπο «τέλειωνε» και  τον φεουδαρχικό αγροτικό  Νότο που η οικονομία του στηρίχτηκε στην δουλεία. Μέχρι εκείνη την στιγμή βέβαια και ιδιαίτερα τα πρώτα χρόνια ο  Αβραάμ   Λίνκολν στήριξε την δουλεία και την φυλετική ανωτερότητα των λευκών στο βαθμό που αυτά εξυπηρετούσαν τον βιομηχανικό καπιταλιστικό βορρά και τα συμφέροντα των αστών. Εξυπηρετώντας αυτούς που δεν ήθελαν μαύρους δούλους μα φτηνούς  λευκούς μισθωτούς σκλάβους…

Πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα αν και αρκετά βαρετή ταινία καθώς αυτή εξελίσσεται στους διαδρόμους  των πολιτικών και παραπολιτικών παιχνιδιών. Για αυτό λόγο διαβάστε και κάτι σχετικά πριν, για να  μην χαοθείτε στους δαιδαλώδης δρόμους της αμερικάνικης πολιτικής σκηνής στην περίοδο του εμφυλίου.

 

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση