Πε. Ιαν 20th, 2022

από το φιλικό μπλοκ: http://bestimmung.blogspot.gr

ΠΕΡΙΟΔΟΙKARATANI
ΣΤΑΔΙΑ VAZJULIN
ΕΠΕΚΤΑΣΕΙΣ ΚΟΣΜΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
(Wallerstein)
ΚΥΜΑΤΑKONDRATIEFF
[ἐν παρενθέσει τά σημεῖα καμπῆς]
1390-1450
ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ
1450-1510
ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ
Α’ ΕΠΕΚΤΑΣΗ
1450-1640
(ὁ μακρύς 16ος αἰώνας)
1510-1570
1539-1580
(1560)
1570-1630
ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ
1580-1630
(1605)
1630-1690
Β’ ΕΠΕΚΤΑΣΗ
1640-1815
1630-1665
(1650)
1665-1710
(1685)
1690-1750
1710-1745
(1725)
1745-1790
(1765)
1750-1810
ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ
1790–1849
(1815)
1810-1870
Γ’ ΕΠΕΚΤΑΣΗ
1815-1917
1849–1896
(1873)
1870-1930
1896-1945
(1929)
1930-1990
Δ’ ΕΠΕΚΤΑΣΗ
1917-1990
1945-1987
(1965)
1990-…
ΣΗΨΗ
ΔΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ
1990-…
1987-2027 [;]
(2008)

Ὁ παραπάνω πίνακας, ὅπως καί οἱ παρατηρήσεις πού ἀκολουθοῦν, ξεκίνησαν ὡς διανοητικό πείραμα πού διῆλθε διάφορα στάδια.
Τό ἐνδιαφέρον μου κινήθηκε ἀρχικά ἀπό τήν περιοδολόγηση πού ἐπιχειρεῖ ὁ Kojin Karatani, ἀντλώντας ἀπό τήν ἀνάλυση τοῦ Kozo Uno[1]. Οἱ ἀναφορές του Karatani στόν Immanuel Wallerstein σύντομα μέ ἔστρεψαν στήν κατεύθυνση τῶν κυμάτων Kondratieff[2] γιά τήν ἑρμηνεία τῶν καπιταλιστικῶν κρίσεων καί τῶν ἐπαναστατικῶν διεργασιῶν.
Πρόβλημα δημιουργήθηκε ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι τόσο οἱ περίοδοι Karatani ὅσο καί τά κύματα Kondratieff τοποθετοῦνται κυρίως μετά τό 1800. Ἔτσι, ἔλαβα τό θάρρος νά προεκτείνω στό παρελθόν τά δύο ἀναλυτικά μεγέθη, τό μέν πρῶτο συνεχίζοντας ἀναδρομικά τήν ἑξηκονταετῆ μέτρηση, τό δέ δεύτερο ἀξιοποιώντας τήν ἐξαιρετική ἐργασία τοῦ Alexander Zschocke[3]. Τελικά, θέλησα νά ὑποτάξω -σχεδόν καντιανο-κοπερνικείως- τίς περιόδους Karatani, μέ τήν γενική περιοδολόγηση τοῦ καπιταλισμοῦ ὡς ὀργανικοῦ ὅλου ἀπό τόν Viktor A. Vazjulin[4], πάντα σέ συνδυασμό μέ τά κύματα Kondratieff καί τίς κατά Wallerstein ἐπεκτάσεις τῆς κοσμοοικονομίας[5]. Σπρωγμένος μάλιστα ἀπό μία πυθαγόρεια παρόρμηση, ἔδωσα στήν προαναφερθεῖσα ἀπόπειρα ἕνα σχῆμα τετρακτύος (4 στάδια Vazjulin, 10 περίοδοι Karatani, ὡς 1+2+3+4, φυσικά πλήν τοῦ σταδίου τῆς σήψης).
Ὁ «ἰδεαλισμός» καί ἡ «αὐθαιρεσία» τῆς υἱοθέτησης ὅλων τούτων τῶν στοιχείων μέ ἐντυπωσίασε ἐπειδή φαίνεται νά … ταιριάζει μέ τά ἱστορικά δεδομένα! Νομίζω ὅτι ἀνοίγει ἔτσι ἕνα εὐρύ πεδίο ἐξήγησης καί βαθύτερης κατανόησης τοῦ καπιταλιστικοῦ κοσμοσυστήματος.
Παρακάτω, ἐπικεντρώνω ἀφ’ ἑνός στό γιατί «πρέπει» ὁ καπιταλισμός νά ξεκινᾶ στά 1390, καί ἀφ’ ἑτέρου στίς κανονικότητες πού παρατηροῦνται κατά τήν ὥριμη φάση τοῦ κοσμοσυστήματος.

συνέχεια

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση