Τε. Ιαν 19th, 2022

Σίγουρα ο θάνατος του Ούγκο Τσάβες αποτελεί σημαντική απώλεια για το ρεύμα του σοσιαλισμού του 21ού αιώνα, αυτού του ρεύματος που συνένωσε το αριστερό πατριωτικό αντιιμπεριαλιστικό ρεύμα του μπολιβαρισμού με τον σοσιαλιστικό- κομμουνιστικό ρεύμα.  Ένωσε την αριστερά σε μια αριστερή διαχειριστική λογική με αντισυστημικές προοπτικές  στηριζόμενος πάνω σε ένα μαζικό ανυπότακτο λαϊκό και εργατικό κίνημα από τα κάτω που ηγεμόνευσε στις λαϊκές μάζες, κατακτώντας την ηγεμονία στο πεδίο του κοινωνικού

Στον Ούγκο Τσάβες και στο κίνημα του οφείλεται  κατά πολύ η αριστερή στροφή της Νοτίου Λατινικής Αμερικής. Είναι ο ηγέτης και το κίνημα  που έδωσε μια αριστερή προοπτική στην περιοχή της Νοτίου Αμερικής συμπαρασύροντας προς τα αριστερά ακόμη και μετριοπαθείς ηγέτες και πολιτικά ρεύματα.

Ο ηγέτης και το μαζικό λαϊκό κίνημα που πολέμησε και νίκησε σε μεγάλο βαθμό  την φτώχεια, την αρρώστια και τον αναλφαβητισμό στην χώρα του. Κρατώντας όλα τα προσχήματα του αστικού κοινοβουλευτικού παιχνιδιού, βγαίνοντας με εκλογές για 14 χρόνια.

Φυσικά βρισκόμενος στο τιμόνι  μιας χώρας που παράγει πετρέλαιο σε τεράστιες ποσότητες, ικανές για να του επιτρέψουν να ασκήσει κοινωνική πολιτική και λαϊκά προγράμματα. Αλλά και μια παρεμβατική πολιτική στην περιοχή που στήριξε με το φτηνό της πετρέλαιο τις αριστερές κυβερνήσεις στην περιοχή.

Ναι δίχως το Ούγκο Τσάβες και το κίνημα του η λατινική Αμερική θα συνέχιζε ακόμη να είναι το μπουρδέλο των ΗΠΑ, ενώ τώρα εν πολλοίς κατέκτησε την αξιοπρέπεια της και την ανεξαρτησία της .

Παρόλο που το ρεύμα του σοσιαλισμού του 21ού αιώνα μάλλον  μια αριστερή σοσιαλδημοκρατική εκδοχή θυμίζει,  πάρα ένα ανατρεπτικό σοσιαλιστικό επαναστατικό κίνημα, η πολιτική του παρουσία  απέδειξε πως μπορεί να εμφανιστεί και να ηγεμονεύσει μια άλλη πολιτική που σπάει την δικτατορία των νόμων της καπιταλιστικής αγοράς και της ολιγαρχίας.

Μια πολιτική που έρχεται σε σύγκρουση με την οικονομική ολιγαρχία, τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και τις πολυεθνικές, μια πολιτική που στηρίζει και στηρίζεται στα κοινωνικά κινήματα, στα κινήματα των «από κάτω», μια πολιτική που βάζει ως προτεραιότητα την κάλυψη των λαϊκών και εργατικών αναγκών.

Για αυτό το λόγο ο Ούγκο Τσάβες μισήθηκε όσο κανείς από τους ολιγάρχες, τις εργατικές/ μικροαστικές ελίτ, τους βορειοαμερικάνους και αγαπήθηκε από τις φτωχές και λαϊκές μάζες.., δεν είναι και λίγο να τους προσφέρεις αξιοπρέπεια.

Δεν είμαι σίγουρος ποιο δρόμο θα πάρει το πείραμα «Βενεζουέλα», ανοίγονται όμως τρεις δρόμοι. Ο δρόμος της σοσιαλιστικής εμβάθυνσης, του εθνικιστικού κλεισίματος και του καπιταλιστικού πισωγυρίσματος που θα ξαναμετατρέψει την Βενεζουέλα σε μια Αμερικάνικη αποικία, όπως είναι πάνω κάτω, η Κολομβία.

Για αυτό και είναι αναγκαιότητα να ενισχυθούν οι λαϊκοί θεσμοί, η δυαδική  εργατική- λαϊκή εξουσία, οι δομές αυτοοργάνωσης και αμεσοδημοκρατίας,  και να μειωθεί κι άλλο η δύναμη και η ισχύ των ελίτ και της ολιγαρχίας.

Ταυτόχρονα  μου είναι δύσκολο να δω ομοιότητες   με την Ευρώπη, την Αφρική και την Ασία. Ο Τσάβες είναι ένα καθαρά λατινοαμερικάνικο φαινόμενο  και δύσκολα μπορεί να μεταφερθεί αλλού. Παρόλο που όπως είπαμε πως απέδειξε το αδύνατο σε αυτή την συγκυρία  Η αριστερά να κυβερνήσει με αριστερό πρόγραμμα και προοπτική με τον λαό να παίζει καθοριστικό ρόλο..

Σύντροφε Τσάβες στο καλό!!!!!!

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση