για τις οθωμανικές γενεολογίες του κυπριακού όχι

Σας παρουσιάζω ένα εξαιρετικό κείμενο του φίλου Άκη Γαβριηλίδη στο φιλικό σαιτ  http://weltschmerzk.blogspot.gr/. Θα συμφωνούσα σε πολλά με την παρακάτω λογική του κειμένου, αλλά και θα διαφωνούσα την ίδια στιγμή , στο βαθμό που δεν τα βλέπω στην περίπτωση της Κύπρου.

Θα συμφωνήσω πως το «όχι» των κυπρίων αποτελεί μπλοκάρισμα του ευρωπαϊκού σχεδίου, που μοιάζει όλο και πιο πολύ με μη-σχέδιο. Και πως θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, στο βαθμό που δεν εκπροσωπεύει του ευρωπαϊκούς λαούς ή την θεωρητική αφαίρεση που λέγεται πλήθος.

Την ίδια στιγμή πιστεύω πως όντως αυτό το «όχι» θα έχει ανυπολόγιστες επιπτώσεις για αυτό το λόγο και «πονάει» τόσο πολύ και όχι γιατί αν θέλανε δεν έβρισκαν τα 5 περίπου δις.

Την ίδια στιγμή έχω δυο ενστάσεις: Πρώτο βρίσκω μια συνέχεια ανάμεσα στο «όχι» στο σχέδιο «Ανάν» και στο σχέδιο του κουρέματος των καταθέσεων. Και η δυο έχουν ως στόχο να διαλύσουν ένα κράτος και να οικοδομήσουν ένα προτεκτοράτο του Ευρωενωσιακού κόμβου της καπιταλιστικής αυτοκρατορίας.  Και με αυτή την έννοια αποτελούν λογικές και εκδοχές εδαφικοποίησης και όχι  απεδαφικοποίησης.

Δεύτερο επειδή συνιστάνε λογικές και πρακτικές εδαφικοποίησης είναι έκφραση της αγωνιστικής ελληνοκυπριακής ενότητας των πάνω και των κάτω και όχι μόνο των κάτω, των προλεταρίων. Και με αυτή την έννοια ναρκοθετημένες σε ένα μεγάλο βαθμό. Σε αντίθεση με τις εξεγερσιακές οπτικές των αραβικών μαζών την προηγούμενη περίοδο.

Ακολουθεί το κείμενο:

Οθωμανικές γενεαλογίες του κυπριακού «όχι»

του Άκη Γαβριηλίδη

H απόρριψη του πλάνου της Ευρωομάδας για κούρεμα των καταθέσεων σε κυπριακές τράπεζες από τη βουλή της Κυπριακής Δημοκρατίας αποτελεί ένα γεγονός με τεράστιες και ανυπολόγιστες ακόμη συνέπειες. Δεν αναφέρομαι σε οικονομικές, αλλά σε πολιτικές συνέπειες, ή μάλλον, ακριβώς, στη βασική εξόχως πολιτική συνέπεια ότι, με το συμβάν αυτό, η πολιτική ξαναδιεκδίκησε τα δικαιώματά της από την «οικονομία». Την οικο-νομία νοούμενη ως management, ως ένα σύνολο τεχνικών διαχείρισης ανθρώπων και πραγμάτων, επί του οποίου δεν τίθεται ζήτημα διαφωνίας (mésentente), αντιπαράθεσης και ανταγωνισμού· τίθεται μόνο ζήτημα επιστημονικής γνώσης και εφαρμογής της. Για την επιστημονική γνώση, ως γνωστόν, το πράγμα «είναι έτσι»· δεν ενδέχεται άλλως έχειν.

Η πολιτική, από την άλλη, είναι αυτό που διακόπτει, αυτό που έρχεται από κει που δεν το περιμένουμε [1].

Όταν σου έρχεται κάτι από κει που δεν το περιμένεις, είναι αναμενόμενο ότι προσπαθείς να το σκεφτείς με βάση αυτά που ήδη ξέρεις, να αναζητήσεις προηγούμενα. Στην περίπτωσή μας, οι συνειρμοί έμοιαζαν τόσο κραυγαλέοι και αυτονόητοι που όλοι έσπευσαν να τους κάνουν – με πρώτο και καλύτερο τον κ. Γιώργο Νταλάρα: πριν από ούτε δέκα χρόνια, στην Κύπρο υπήρξε ένα άλλο αρνητικό αποτέλεσμα σε ψηφοφορία, το οποίο είχε θεωρηθεί ως ηρωική αντίσταση στα απειλητικά σχέδια των ξένων –η απόρριψη του σχεδίου των Ηνωμένων Εθνών για λύση του πολιτικού προβλήματος του νησιού. Μια απόρριψη που έγινε στο όνομα της επιθυμίας όσων παρέλαβαν κράτος και δεν ήθελαν να παραδώσουν κοινότητα.

Στο παρόν κείμενο επιθυμώ να αμφισβητήσω αυτή την αυτονόητη σύνδεση και να προσπαθήσω να επινοήσω μία άλλη γενεαλογία του συμβάντος, η οποία έρχεται από πολύ παλιότερα. Σε αντίθεση με τους αυτόματους συνειρμούς περί ηνωμένων εθνών, θεωρώ ότι υπάρχει μία εναλλακτική, παλιότερη και ξεχασμένη πλέον τεχνογνωσία, ένα άλλο ρεύμα το οποίο εκβάλλει σε αυτή την τωρινή άρνηση και την καθορίζει. Μία τεχνογνωσία που έχει σχέση με τη λογική τού πλήθους και της αυτοκρατορίας, και όχι με τη λογική του λαού και της εθνικής κυριαρχίας.

συνέχεια

“ΚΟΙΝΑ κ ΑΔΙΑΙΡΕΤΑ”: ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ – ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

See on Scoop.itsufired

Dimitris Argiros‘s insight:

Συγκέντρωση στα Προπύλαια & διαδήλωση σε Βουλή – γραφεία ΕΕ, Παρασκευή 22/3
   Η πρωτοφανής απόφαση του Eurogroup για τη λεηλασία των καταθέσεων του κυπριακού λαού αναδεικνύει το πόσο αδίστακτοι είναι η ΕΕ και το ΔΝΤ. Για να διασφαλίσουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου που εκπροσωπούν δεν διστάζουν να ισοπεδώσουν μέσα σε μια νύχτα τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις των εργαζόμενων.  
Ταυτόχρονα καταδείχνουν το βάθεμα της καπιταλιστικής κρίσης και του οικοδομήματος της ΕΕ που αδυνατεί να ξεπεράσει τα οξυμένα προβλήματά της και παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις. Η συγκεκριμένη απόφαση εντάσσεται στο πλαίσιο της όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου και συνδέεται με τον ενεργειακό και ευρύτερο γεωπολιτικό ανταγωνισμό που εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για τους λαούς της περιοχής.  
Η ελληνική κυβέρνηση είναι υπόλογη για την πλήρη συμφωνία της στην απόφαση του Eurogroup, που ήδη προκαλεί κινητοποιήσεις του κυπριακού λαού και ανάγκασε το πολιτικό προσωπικό της Κύπρου στην καταψήφιση της απόφασης.  
Ο ελληνικός και κυπριακός λαός έχουν κοινούς εχθρούς που δεν είναι άλλοι από το κεφάλαιο και τους ιμπεριαλιστές, την ΕΕ και το ΔΝΤ. Κοινός πρέπει να είναι και ο αγώνας για την ανατροπή της πολιτικής των μνημονίων, της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ.  
Για να ζήσουν οι λαοί ειρηνικά, ελεύθεροι και με δικαιώματα πρέπει να συγκρουστούν με το κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος.  

ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΕ ΒΟΥΛΗ ΚΑΙ ΓΡΑΦΕΙΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ την Παρασκευή 22/03, στις 6.οο μ.μ.   ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή (ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.) Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα (Ε.Ε.Κ.) Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής (Μ.Α.Α) Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας (Ο.Κ.Δ.Ε.)* Την κινητοποίηση στηρίζει επίσης το Κ.Κ.Ε.(μ-λ) χωρίς να συνυπογράφει την κοινή δήλωση

See on argird.blogspot.gr

ένα “όχι” που σαστίζει…

Νομίζω εκτός και αν κάνω κάποιο λάθος πως η ελλαδική αριστερά εμφανίζει μια σαστιμάρα για την θέση που θα πάρει σε σχέση με την Κύπρο. Λες και δεν τους καλοάρεσε το αντιφατικό μεν, ελπιδοφόρο δε «όχι» της Κύπρου. Τους έβγαλε από τα στερεότυπα και ακυρώνει την ηττοπάθεια.

Τι είδους είναι αυτό το «όχι», ποιους εξυπηρετεί, πως γίνεται σε μια περιοχή με μηδενικό κίνημα να εμφανίζεται ένα «όχι» στην Μέρκελ και τα μνημόνια και μεις στο Ελλάδα με «γαμάου» να τρώμε τα λυσακά μας;;  Μήπως το «όχι» μόνο τους Ρώσους εξυπηρετεί και ο κυπριακός λαός βρίσκεται στο κέντρο μιας τεραστίων διαστάσεων αντιπαράθεση με τεραστία ρίσκα;;    Διαβάστε περισσότερα “ένα “όχι” που σαστίζει…”