Πε. Ιαν 20th, 2022

Νομίζω εκτός και αν κάνω κάποιο λάθος πως η ελλαδική αριστερά εμφανίζει μια σαστιμάρα για την θέση που θα πάρει σε σχέση με την Κύπρο. Λες και δεν τους καλοάρεσε το αντιφατικό μεν, ελπιδοφόρο δε «όχι» της Κύπρου. Τους έβγαλε από τα στερεότυπα και ακυρώνει την ηττοπάθεια.

Τι είδους είναι αυτό το «όχι», ποιους εξυπηρετεί, πως γίνεται σε μια περιοχή με μηδενικό κίνημα να εμφανίζεται ένα «όχι» στην Μέρκελ και τα μνημόνια και μεις στο Ελλάδα με «γαμάου» να τρώμε τα λυσακά μας;;  Μήπως το «όχι» μόνο τους Ρώσους εξυπηρετεί και ο κυπριακός λαός βρίσκεται στο κέντρο μιας τεραστίων διαστάσεων αντιπαράθεση με τεραστία ρίσκα;;   

Ή ακόμη χειρότερο, η ευρωενωσιακή χούντα ακόμη και τους νόμους του καπιταλισμού καταργεί με το κόψιμο των καταθέσεων δεν κωλώνει σε τίποτε, τι άλλο θα σκεφτεί για να μας «γ….ει»!!!

Ναι πρόκειται για σοβαρά ερωτήματα που οι απαντήσεις βρίσκονται στο πως εξελίσσεται η καπιταλιστική κρίση σε μια παγκόσμια διάσταση με οικονομίες και κοινωνικούς σχηματισμούς σε βαθιά αλληλεξάρτηση.

Είμαι σχεδόν βέβαιος, πως η ελληνοκυπριακή πλευρά, τόσο οι «πάνω», όσο και οι «κάτω», στο ένα ή στο άλλο βαθμό, βγήκαν ή δεν βγήκαν στο δρόμο, δεν θα έλεγαν το «όχι», αν δεν υπήρχε  το προηγούμενο χρονικό διάστημα αυτό το μαζικό, μαχητικό κίνημα στην Ελλάδα και στην αραβική χερσόνησο. Οι αστοί και οι καπιταλίστες ακόμη και σε αυτή την φάση κατανοούν- προς όφελος πάντα-ακόμη πιο βαθιά και καθολικά την ροη των γεγονότων και πως αυτά αλληλοδιαπλέκονται. Αυτό δεν συνεπάγεται πως σήμερα, αύριο δεν θα οδηγήσουν τον κυπριακό λαό να πληρώσει τα σπασμένα των τραπεζών.

Για αυτό χρειάζεται μια παρέμβαση της κυπριακής και ελληνικής αριστεράς που θα βάζει ζητήματα:

-Να πουν  ένα μεγάλο τελειωτικό  όχι στην τρόικα και τα μνημόνια
-Να εθνικοποιήσει τις Κυπριακές τράπεζες με στόχο να τις εξυγιάνει και να τις ανασυγκροτήσει
-Να εφαρμόσει ένα νέο προοδευτικό- αριστερό  πρόγραμμα μετασχηματισμών και παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας της με γνώμονα την ικανοποιήσει των λαϊκών-εργατικών αναγκών
-Να ξεκινήσει διαδικασίες σύγκρουσης και ρήξης με την ευρωζώνη και την  έξοδο από το ευρώ.
-Να εφαρμόσει μια νέα πολυδιάστατη, ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική και να αναζητήσει ερείσματα σε κάθε δυνατή κατεύθυνση.  Δίχως να σέρνεται σε παρακάλια και στην υποταγή προς την Ρωσία.

Με αυτό το πρόγραμμα θα έπρεπε η Ελληνική αριστερά να έχει γεμίσει τους δρόμους της Ελλάδας, δίνοντας δύναμη και ισχύ στο αγώνα του κυπριακού αγωνιζόμενου λαού.  Αναγνωρίζοντας στο «όχι» των κυπρίων μια πρώτη ήττα της ευρωενωσιακής χούντας.

 

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση