Τε. Ιαν 19th, 2022

Εν είδει αυτοπαρουσίασης

Το περιοδικό Τα Παιδιά της Γαλαρίας εκδίδεται σε άτακτα χρονικά διαστήματα τα  τελευταία 20 χρόνια περίπου· το πρώτο τεύχος εμφανίστηκε τον Απρίλιο του 1990. Όπως γράφαμε στο προλογικό σημείωμα εκείνου του πρώτου τεύχους, είχαμε ήδη, από τότε, εγκαταλείψει τις τεχνητές συλλογικότητες που υπαγόρευε η πρότερη αναρχική ιδεολογία μας και είχαμε βάλει ως στόχο να μιλήσουμε στους απανταχού δυνητικούς συντρόφους μας στο όνομά μας ή έστω στο ψευδώνυμό μας και μόνο, αρνούμενοι ν’ ακολουθήσουμε μια ιδεολογία αποκομμένη απ’ την καθημερινή μας ζωή ή να δημιουργήσουμε εμείς οι ίδιοι μια ακόμα καινούργια. Αυτό πρακτικά σήμαινε ότι δε θα προσπαθούσαμε ν’ αντιπαραθέσουμε έναν ακτιβίστικο «οδηγό προς ναυτιλομένους», έναν τύπο «ιδανικής θεωρίας και οργάνωσης» προς χρήση των κάθε είδους ακολουθιστών αλλά ότι θα προσπαθούσαμε ν’ αποκτήσουμε συνείδηση του ίδιου μας του αγώνα δείχνοντας και στους άλλους προλετάριους, μέσα από την καταγραφή των ιδεών, των συναισθημάτων, των πρακτικών και των προοπτικών που γεννιούνται από τους ταξικούς αγώνες, τους βαθύτερους λόγους για τους οποίους βρισκόμαστε σε μια διαρκή, καθημερινή σύγκρουση τόσο με την κυρίαρχη τάξη όσο και μεταξύ μας.

Η κατάργηση της μισθωτής εργασίας, της εμπορευματικής ανταλλαγής, της δημοκρατίας, του κράτους, των διαχωρισμών και των διαιρέσεων εντός του προλεταριάτου παραμένουν σταθερά για μας όχι μόνο ένας επιθυμητός στόχος αλλά και ένα πρακτικό ζητούμενο που αναδύεται με έναν αντιφατικό τρόπο μέσα από τους ταξικούς αγώνες, κάθε φορά που αυτοί υπερβαίνουν τη μερικότητά τους. Το ιστορικό κίνημα για τον κομμουνισμό –του οποίου θεωρούμε ότι αποτελούμε μέρος– είναι μια πρακτική αναγκαιότητα που προκύπτει απ’ τα αδιέξοδα της αντιφατικής και παρακμιακής κίνησης των καπιταλιστικών κοινωνικών σχέσεων και τους καθημερινούς αγώνες των προλετάριων· είναι η διαρκής και επίπονη αναζήτηση της ανασύνθεσης της ανθρώπινης κοινότητας.  Η μέθοδος που χρησιμοποιούμε στα κείμενα αυτού του περιοδικού για να αναλύσουμε τις κοινωνικές-ταξικές συγκρούσεις είναι αυτή της αρνητικής διαλεκτικής και της αυτοκριτικής.

Το δε όνομά μας το εμπνευστήκαμε από το τίτλο μιας αγαπημένης μας ταινίας που αναφέρεται στην πλέμπα, το προλεταριάτο που σύχναζε στη γαλαρία των παριζιάνικων λαϊκών θεάτρων του 19ου αιώνα. Στη δική μας χρήση, ο τίτλος παραπέμπει στο αδέσμευτο προλεταριάτο που σαρκάζει το θέαμα και κάθε μορφή κανονικότητας.

Τεύχη

Τεύχος 15: Αφιερωμένο σε έναν κόσμο χωρίς ενοχική υπο-χρέωση, δημοκράτες αρχηγούς και «εξευγενιστές»

Κατεβάστε μέρος του 15ου τεύχους σε μορφή pdf

Τεύχος 14: Αφιερωμένο σ’ αυτούς που διασχίσαμε μαζί το ορυχείο του χρόνου μέχρι την άκρη της ευκαιρίας

Κατεβάστε το 14ο τεύχος σε μορφή pdf

Τεύχος 12-13: Αφιερωμένο σ’ αυτούς που ακόμα τα θέλουνε όλα

Κατεβάστε το τεύχος 12-13 σε μορφή pdf

Τεύχος 11: Αφιερωμένο στους εντός και εκτός τειχών φυλακισμένους και στους αρνητές της εργασίας

Κατεβάστε το 11ο τεύχος σε μορφή pdf

Τεύχος 10: Αφιερωμένο στους δημοκράτες, ένοπλους και μη και τους ειρηνιστές

Τεύχος 9: Αφιερωμένο στις άμισθες εργάτριες, τους ακτιβιστές και τους εξεγερμένους του “παγκόσμιου χωριού”

Τεύχος 8: Αφιερωμένο στον πόλεμο (το δικό τους) που δε λέει να τελειώσει και στον πόλεμο (το δικό μας) που δε λέει να αρχίσει

Τεύχος 7: Αφιερωμένο στους εχθρούς των εκπαιδευτικών νόμων, τους ενθουσιώδεις άνεργους και τους αλβανούς προλετάριους

Τεύχος 6: Αφιερωμένο στους απεργούς που σπάνε τα γκέτο τους και τους καταληψίες δρόμων

Τεύχος 5: Αφιερωμένο στους “ξένους”, τους ξεριζωμένους και τους προσωρινούς

Κατεβάστε το 5ο τεύχος σε μορφή pdf

Τεύχος 4: Αφιερωμένο στους αντιφασίστες, τους αντικουλτουριάρηδες μικροαστούς και τους ειρηνιστές

Κατεβάστε το 4ο τεύχος σε μορφή pdf

Τεύχος 3: Αφιερωμένο στους πατριώτες, τους μικροαστούς και τους “νέγρους” εχθρούς τους

Κατεβάστε το 3ο τεύχος σε μορφή pdf

Τεύχος 2: Αφιερωμένο στους κακούς μαθητές, φοιτητές και καθηγητές και στη μνήμη των 250.000 σκοτωμένων κομπάρσων του CNN

Κατεβάστε το 2ο τεύχος σε μορφή pdf

Τεύχος 1: Αφιερωμένο στους Μπουκτσινικούς οικολόγους, τους φιλοσιτουασιονιστές και τους πατριώτες

Εξώφυλλο 1ου τεύχους

http://www.tapaidiatisgalarias.org/?page_id=66

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση