Ζero dark thirty: κυνηγώντας τον Μπιν Λάντεν

Το Zero dark thirty είναι η καλογυρισμένη δραματοποιημένη ντοκυμαντερίστικη εξιστόρηση του κυνηγητού του Οσάμα μπιν Λάντεν με το συγκεκριμένο αίσιο- για τα αμερικάνικα συμφέροντα- τέλος.  

Είναι μια ταινία που επιχειρεί να μείνει ουδέτερη ανάμεσα στους αμερικάνους που βασανίζουν άραβες για να αποσπάσουν πληροφορίες και στους τρομοκράτες της αλ-κάιντα. Η τυπική ουδετερότητα της ταινίας πολύ γλήγορα χάνεται, παρουσιάζοντας  με ανθρώπινα χαρακτηριστικά τους βασανιστές της cia και σχεδόν ζώα ή ανθρώπους με ταπεινά ελατήρια και κριτήρια  τους τρομοκράτες. Διαβάστε περισσότερα “Ζero dark thirty: κυνηγώντας τον Μπιν Λάντεν”

Απο το “ΟΧΙ” στο “ΝΑΙ”: ποιος ο δρόμος της ανατροπής;;;

Ύστερα από το ρωμαλέο «ΌΧΙ» του κυπριακού  λαού και ελίτ μέσα σε μια βδομάδα ήρθε το ταπεινωτικό «ΝΑΙ» του λαού και των ελίτ. Έπειτα και από άδειασμα του Ρώσικου ιμπεριαλισμού να συγκρουστεί για τα μάτια της Κύπρου με τον ευρωενωσιακό γερμανικό ιμπεριαλισμό, αλλά και με το ξαναδημιουργημένο άξονα Ισραήλ- Τουρκίας. Συνήθης τακτική για την νεοτσαρική Ρωσία που ορέγεται την ευρωενωσιακή τεχνολογία, προσφέροντας ενέργεια. Διαβάστε περισσότερα “Απο το “ΟΧΙ” στο “ΝΑΙ”: ποιος ο δρόμος της ανατροπής;;;”

Κ. Μαρξ, Φ. Ένγκελς. Η Γερμανική Ιδεολογία

Κ. Μαρξ, Φ. Ένγκελς. Γερμανική ιδεολογία. τ. Α΄ (Πολιτικό Καφενείο)

Κ. Μαρξ, Φ. Ένγκελς. Γερμανική ιδεολογία. τ. Β΄ – Πολιτικό Καφενείο

Για τον Μαρξισμό, μέχρι στιγμής, έχουν γραφτεί πολλά. Για κάποιους αποτελεί μια ουτοπική ιδεολογία, για άλλους μια προβληματική οικονομική θεωρία, πλέον, δεν υπάρχει διανοητής που να μην έχει προβληματιστεί έστω και ελάχιστα με την Μαρξιστική σκέψη και θεώρηση των πραγμάτων. Όποια προσέγγιση και αν υιοθετήσει κανείς, Η Γερμανική Ιδεολογία θα εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα βασικότερα συγγράμματα των Μαρξ και Ένγκελς, αφορμή για μεγάλες συζητήσεις και φιλοσοφικές αναζητήσεις.

Σε τούτου το βιβλίο, οι Γερμανοί διανοητές διατυπώνουν για πρώτη φορά τη θεωρία του ιστορικού υλισμού: «Δεν καθορίζει η συνείδηση τη ζωή, αλλά η ζωή τη συνείδηση… Οι περιστάσεις φτιάχνουν τους ανθρώπους εξίσου όπως οι άνθρωποι φτιάχνουν τις περιστάσεις… Οι σκέψεις της κυρίαρχης τάξης είναι επίσης, σε κάθε εποχή, οι κυρίαρχες σκέψεις… Η συνείδηση είναι το να υπάρχεις Συνειδητά». Η διατύπωση αυτή σίγουρα επισύρει διαφόρων ειδών κριτικές, όπως και ολόκληρη η Μαρξιστική φιλοσοφία, ο ακραίος υλισμός και το πέρασμα από την καπιταλιστική εκμετάλλευση σε μια κοινωνία απόλυτης ισότητας και ελευθερίας, την κομμουνιστική κοινωνία.

Όσα τρωτά, όμως, και αν συναντά κανείς στον Μαρξισμό, όσο και αν οι ιδέες του έχουν εκπορνευτεί από τους διάφορους ακόλουθούς του, αποτελώντας ιερό ευαγγέλιο, ακόμη και το γεγονός όπου η φιλοσοφία του από ένα διάστημα και έπειτα κατέστη εργαλείο συντήρησης ολοκληρωτικών καθεστώτων, δεν αναιρεί την σημαντικότητα διανοητική δουλειά των φιλοσόφων αυτών. Όπως και να έχει εξάλλου, αφετηρία αποτελεί η 11η θέση για τον Φώϋερμπαχ: «Οι Φιλόσοφοι ως τώρα έχουν απλώς εξηγήσει τον κόσμο με διάφορους τρόπους, αυτό που έχει σημασία είναι να τον αλλάξουμε».

http://eagainst.com/articles/german-ideology/