Πε. Ιαν 27th, 2022

Η ταινία master κάνει μια σχεδόν ανοικτή αναφορά στην αίρεση των Σαϊεντολόγων του Ρον Χάμπαρντ, αυτός είναι ο master της ταινίας. Επίσης γίνεται ανοικτή αναφορά στην «θαλάσσια ομάδα» και στις μεθόδους που η αίρεση ελέγχει τα μέλη της.

Πρόκειται μια αμερικανικής έμπνευσης ψυχολογιστική αίρεση με την σχετική -χαμηλού επιπέδου- νεοπλατωνική μεταφυσική, που πιστεύει πως ο άνθρωπος είναι αθάνατος γιατί το πνεύμα του είναι αθάνατο σε σχέση με το σώμα ή την διάνοια του. Επίσης πιστεύει πως το πνεύμα του ανθρώπου εκτείνεται πέρα από μια και μόνο ζωή, κουβαλώντας τα «προβλήματα» των προηγούμενων ζωών, στο σήμερα.  «Προβλήματα» που αν επιλυθούν, ανοίγεται ένας κόσμος απείρων δυνατοτήτων. Πρόκειται για θέσεις που στο ένα ή τον άλλο βαθμό τις συναντάμε σε όλα σχεδόν τα μέχρι σήμερα εσωτερικά τάγματα, είτε αυτά είναι των ροδόσταυρων, είτε των τεκτόνων, είτε των ναϊτών, είτε των σούφι.

Θέσεις που όμως στο σύστημα της «τεχνολογίας του νου», όπως αυτό της Σαϊεντολογίας διαμορφώνουν ένα ολοκληρωτικό σύστημα  έλεγχου των μελών τους, είναι ολοφάνερες οι επιρροές των εξαρτημένων αντανακλαστικών του Παύλωφ. Μπορεί να εμφανίζεται με ένα σύγχρονο τρόπο που από την μια δεν ενθαρρύνει την θρησκευτική πόλωση, αλλά από την άλλη, επιβάλει ένα ολοκληρωτικό έλεγχο στους πιστούς της.

Και σε αυτό δεν την διαφοροποιεί από τις άλλες εκκλησίες, τις αιρέσεις, τις θρησκείες ή την μεγαλύτερη θρησκεία/ εκκλησία που υπάρχει και δεν είναι άλλη από αυτή του κράτους. Για αυτό το λόγο και διώκεται από τις άλλες εκκλησίες, θρησκείες ή και το κράτος, τους τρώει οπαδούς.

Παρόλο που η θρησκεία της Σαϊεντολογίας και ο ηγέτης τους  Ρον Χάμπαρντ στήριξαν και στηρίζουν τον αμερικάνικο τρόπο ζωής, ακόμη και με φασιστικές  κραυγές του τύπου: «η Κίνα είναι πραγματική απειλή για τη παγκόσμια ειρήνη, η Σαϊεντολογία προστατεύει την εκκλησία, την οικογένεια, τα χρηστά ήθη..όχι στις ανταλλαγές των συζύγων. Είναι βρώμικο κόλπο των κομμουνιστών, η Σαϊεντολογία περιφρουρεί τα εθνικά σύνορα»(Ο. Μπάρροουζ: Η Σαϊεντολογία και τα συστήματα ελέγχου- ελεύθερος τύπος).

Στην ταινία τώρα, ένας αλκοολικός βετεράνος του β΄ παγκόσμιου πολέμου επιστρέφει στην πατρίδα και  δεν χωράει πουθενά. Σχεδόν απροσάρμοστος πέφτει στις αγκαλιές της αίρεσης και του master, βρίσκοντας εκεί μια οικογένεια, μια κοινότητα που του έδωσε ένα νόημα.

Διαμορφώνοντας μια σχεδόν αρρωστημένη- αλλά δυνατή σχέση- με τον master, στην ταινία φαίνεται ευδιάκριτα η χεγκελιανή διαλεκτική αφέντη- δούλου. Μια διαλεκτική που μέσα από τις αντιφάσεις και τις αντιθέσεις της δένει υπαρξιακά τον αφέντη και τον δούλο, ο ένας δεν κάνει δίχως τον άλλον, ο ένας δεν υπάρχει δίχως τον άλλον. Χαρακτηριστικά προς το τέλος της ταινίας κυνικά ο master λέει στο βετεράνο: «είσαι ελεύθερος να πας όπου θες, πήγαινε λοιπόν, γιατί να βρεις ένα τρόπο να ζήσεις δίχως να υπηρετείς ένα αφέντη, οποιοδήποτε αφέντη πες το και σε μας τους υπόλοιπους, γιατί θα είσαι ο πρώτος που τα έχει καταφέρει». Εκφράζοντας τον βαθύ ιεραρχικό και εξουσιαστικό τρόπο που λειτουργεί η αίρεση, η κάθε αίρεση, η κάθε εκκλησία, το ίδιο το κράτος ή και η θρησκεία της αγοράς, της επιχειρήσεις και του εργοστασίου.

Ο βετεράνος της ταινίας μας δεν μπορούσε και δεν ήθελε να δώσει απάντηση στο ερώτημα του master. Επέλεξε όμως να κόψει τους δεσμούς με την αίρεση, να σταματήσει την σχεδόν ερωτική σχέση με τον master, να  φύγει μακριά, να παραμείνει αλκοολικός, απροσάρμοστος και από την άποψη ελεύθερος.

Η ταινία από κάθε άποψη είναι επιβλητική, μα οι ήρωες ηθελημένα ή μη, παραμένουν ανολοκλήρωτοι, σχεδόν γελοιογραφίες ή κόμβοι μιας αλλοπρόσαλλης πραγματικότητας. Ο βετεράνος να μην μπορεί να κατανοήσει τις διδαχές της αίρεσης και να καθοδηγείται από τα ζωώδη ένστικτα, βρισκόμενος πάντα στα όρια του νευρικού κλονισμού. Και ο master, ένας τσαρλατάνος με αυτοπεποίθηση αλλά και ημιμάθεια, να γοητεύεται, να ερωτεύεται σχεδόν, τον απροσάρμοστο βετεράνο και να καθοδηγείται από την γυναίκα του.

Η ταινία αινιγματική, δυσκολοκατανόητη, δεν σε οδηγεί να ταυτιστείς με τους ήρωες της,  άθελα της ή μη μπρεχτική και από αυτή την άποψη σημαντική. Μια ταινία που εικονογραφεί την αλλοπρόσαλλη εξωτερική και εσωτερική κατάσταση της μεταπολεμικής Αμερικής  που έχοντας επιλύσει κάποιες βιοτικές ανάγκες της ψάχνει για ένα νόημα, για ένα θεό, για ένα master…..

http://www.nowvideo.eu/video/7jt4ugelwxtuy

The Master (2012)

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

One thought on “ο master και η Σαϊεντολογία”

Αφήστε μια απάντηση