Τρ. Ιαν 25th, 2022

Είμαστε εντός της εποχής των ταραχών και των εξεγέρσεων, της εποχής που η οργή μετατρέπεται  σε κραυγή και  δράση, συχνά τυφλή και άδικη μα δεν γίνεται αλλιώς. Δεν υπάρχουν οι δυνατότητες να γίνει αλλιώς, κάθε συστημική ή κρυφοσυστημική πρόταση καίγεται προτού ακόμη βγει στην επιφάνεια.  

Με εκατομμύρια πλήθη προλεταρίων είτε να πετάγονται εκτός της παραγωγής, είτε να μην έχουν μπει ποτέ. Ακόμη και η ΚΙΝΑ η βιομηχανική καρδιά του σύγχρονου ολοκληρωτικού καπιταλισμού  αναγκάζεται να κάνει εξαγωγή προλεταρίων σε όλο τον κόσμο μαζί με εμπορευμάτων για να μπορεί να κρατήσει σε σχετικά υψηλό επίπεδο τους ρυθμούς ανάπτυξης.

Η συστημική απάντηση είναι δεδομένη, ονομάζεται φασισμός στην νεοφιλελεύθερη μορφή του, ονομάζεται νεοαποικιοκρατία, στην μορφή των αποικιών του χρέους,  ονομάζεται ιμπεριαλισμός, ονομάζεται γενικευμένη υποβάθμιση της  εργατικής δύναμης και καταστροφή των παραγωγικών δυνάμεων. Η μετατροπή του ολοκληρωτικού καπιταλισμού σε μια σύγχρονη εκδοχή της ηλεκτρονικής φεουδαρχίας.

Είναι μίζερο να λέμε πως τα  προλεταριακά πλήθη ανά τον κόσμο δεν αντιδράνε, το εναντίον γίνεται. Από την Αγγλία, την Σουηδία έως την Ελλάδα, Τουρκία, την  Αίγυπτο και το Μπαγκλαντές  ο κόσμος της προλεταριακής ταραχής, ο κόσμος του εξεγερμένου χάους, είναι παρόν. Και δυσχεράνει τις κεφαλαιοκρατικές αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις. Δίχως βέβαια   να προτείνει ένα θετικό όραμα, παρά μόνο καταστρέφει ότι του καταστρέφει την ζωή. Βρισκόμαστε στην πρώτη φάση της  πραγματικής κίνηση του κομμουνισμού, δηλαδή αυτό της άρνησης.

Με την γενικευμένη προλεταριακή ανάλωση να φοβίζει τα κόμματα και τις δυνάμεις της αριστεράς που θεωρούν πως έτσι θα αποκοπούν από την γραμμή των συμμαχιών από τα μεσοστρώματα. Το γεγονός πως τα τελευταία με δραματικό τρόπο προλεταροποιούνται με γοργούς ρυθμούς μάλλον διαφεύγει από την αριστερά που έχει μάθει στην  συμβολική δράση. Και αυτό δεν αφορά μόνο την κοινοβουλευτική αριστερά, μα και την λεγόμενη εξωκοινοβουλευτική αριστερά.

Σίγουρα η πρώτη άρνηση πρέπει να οδηγήσει στην άρνησης της άρνησης και μετά στην κατάφαση ενός κοινού των διαφόρων που θα πάρει το μαχόμενο συνειδητοποιημένο προλεταριάτο και η επαναστατική ηγεσία του.  Και ο ρόλος ενός σύγχρονου επαναστατικού ηγεμόνα είναι καθοριστικός.

Μα σε πρώτη φάση απέναντι  στην εργοδοτική τρομοκρατία, απέναντι στο νεοφιλελεύθερο φασισμό, στην παρακρατική βία, την νεοαποικιοκρατία και τον ιμπεριαλισμό,  μάλλον θα πρέπει να ενισχύσουμε και να οργανώσουμε  την προλεταριακή εξεγερμένη αταξία… Από την φύση και την θέση της είναι βαθιά δημιουργική….

 

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση