Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΗΣ 4ΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

Η μοναρχοφασιστική δικτατορία της 4ης Αυγούστου εκφράζει τη θέληση της αστοτσιφλικάδικης πλουτοκρατικής ολιγαρχίας, της μοναρχίας και του ξένου κεφαλαίου να πνίξουν τη λαϊκή θέληση, που απειλούσε την κυριαρχία τους και να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους” (Ν. Ζαχαριάδης). Βασική αιτία που κατάφερε να επιβληθεί η δικτατορία στάθηκε η υποστήριξη που βρήκε – ενεργητική είτε παθητική – στα αστικά κόμματα. (Δίπλα σ’ αυτή θα μπορούσε να προσθέσει κανείς και την έλλειψη της απαραίτητης οργανωτικής και τεχνικής προετοιμασίας του ΚΚΕ, για να αντιμετωπίσει μόνο του το πραξικόπημα). Οι πολιτικοί αρχηγοί των “Φιλελευθέρων”, “Προοδευτικών”, “Λαϊκών”, “Εργατο – αγροτικών” κλπ. κομμάτων δώσανε ψήφο ανοχής στον Μεταξά κι όταν κηρύχτηκε η δικτατορία δεν αντέδρασαν καθόλου.

Νίκος Μπελογιάννης, στο βιβλίο του “Το ΞΕΝΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ στην ΕΛΛΑΔΑ” Διαβάστε περισσότερα “Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΗΣ 4ΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ”

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΚΟΛΠΙΚΟΥ ΟΡΓΑΣΜΟΥ

παγκόσμια μέρα σήμερα οργασμού- για γέλια και για κλάματα- όσο ανέραστη και ανοργασμική η εποχή μας τόσο  αυξάνονται επέτειοι και να ένα κείμενο για το γυναικείο οργασμό από αναρχοφεμινιστή οπτική 

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΚΟΛΠΙΚΟΥ ΟΡΓΑΣΜΟΥ by xarapel122

εργατικά συμβούλια και κομμουνισμός

Έπεσε σχεδόν τυχαία στα χέρια, ένα εξαιρετικό βιβλίο του Χρήστου Ραμαντάνη με τίτλο: Ο καπιταλιστικός κόσμος και τα εργατικά συμβούλια από τις εκδόσεις άπαρσις. Πρόκειται για ένα αγωνιστή του εργατικού κινήματος, στρατευμένου σε επαναστατική κατεύθυνση ήδη από την δεκαετία του 60, όπως γράφει και στο πρόλογο του ο Παναγιώτης Λαφαζάνης.

Τονίζοντας ο  Παναγιώτης Λαφαζάνης πως ο συγγραφέας τολμάει να διαπραγματευτεί το θέμα της οργάνωσης της εργατικής τάξης ως επαναστατικού υποκειμένου. «Πρόκειται για το ζήτημα των μορφών της πολιτικής και οργανωτικής συγκρότησης του εργατικού κινήματος που θα μπορούσαν να διασφαλίσουν την ουσιαστική συμμέτοχη των ίδιων των κοινωνικών υποκειμένων, όχι μόνο κατά τη  διαδικασία της ανατροπής της εξουσίας..αλλά κατά την διαδικασία του κοινωνικού μετασχηματισμού σε κομμουνιστική κατεύθυνση(σ: 13). Καθορίζοντας την συλλογιστική του συγγραφέα η θέση του Κ. Μαρξ πως η απελευθέρωση της εργατικής τάξης  θα είναι  έργο της ίδιας της εργατικής τάξης. Διαβάστε περισσότερα “εργατικά συμβούλια και κομμουνισμός”