Τρ. Ιαν 25th, 2022

Τα πράγματα είχαν φτάσει στα άκρα στην χώρα. Η πολύχρονη  κρίση είχε φέρει τον όλεθρο στο κοινωνικό σώμα. Πάνω,  κάτω  300 οικογένειες με τους συγγενείς τους, τον ιδιωτικό στρατό που τους  προστάτευε,  το υπηρετικό προσωπικό και τους γραμματείς και φαρισαίους που τους υπηρετούσαν-  δηλαδή περίπου 300000 νοματαίους- κατείχε το 80% του πλούτου. Ζούσαν σε περιφραγμένες  περιοχές της πρωτεύουσας, με ηλεκτρονικές υπέρυθρες πύλες, να τους προστατεύουν από τους  βάρβαρους και από την οικολογική καταστροφή.

Το υπόλοιπο 97% κατέχει το 20%.   Ζούσαν σε εξαθλιωμένες συνθήκες, με το 50% να παίρνει συντάξεις πείνας, το 10% να σπουδάζει σε σχολεία  αχυρώνες και από το υπόλοιπο 40% του ενεργού πληθυσμού να είναι άνεργοι το 30% και υποαπασχολούμενοι το υπόλοιπο 30%. Δηλαδή εργάζονται κανονικά το 40% του ενεργού πληθυσμού, περίπου 1.500.000 νοματαίοι.

Άλλοι 1000000 είχαν φύγει στο εξωτερικό, μορφωμένοι σκλάβοι για τα εργοστάσια της ακμάζουσας Ευρασίας. Οι ξένοι μετανάστες είχαν και αυτοί φύγει από την εποχή που η ακροδεξιά ανέλαβε την διακυβέρνηση για να σώσει την χώρα… Την έσωσε  κατά μια έννοια, μεταφέροντας ακόμη μεγαλύτερα κεφάλαια τους εθνικούς παραγωγικούς ευεργέτες, σώζοντας τους από την κρίση…

Η χώρα ύστερα από 15 χρόνια κρίση  έχει επιτέλους πλεόνασμα και ρυθμούς ανάπτυξης 5%, το χρέος φυσικά παραμένει στο 140%, όπως σε κάθε σοβαρή χώρα. Μόνο που οι ρυθμοί ανάπτυξης και το πλεόνασμα μόνο εργασία και χαρά δεν έφεραν στους κάτοικους… Απεναντίας οι επενδύσεις είναι επενδύσεις κεφαλαίου και όχι εργασίας… Ο ελάχιστος δημόσιος τομέας  είναι ένας εισπρακτικός οργανισμός που συντονίζει τις φιλανθρωπίες των μκο,  τα επενδυτικά πλάνα και τις ιδιωτικοποιημένες / κρατικές / παρακρατικες κατασταλτικές δυνάμεις.

Όπως είπαμε η  πλειοψηφία των μεταναστών έφυγε , εκτός από αυτούς που εργάζονται σαν επίσημοι σκλάβοι σε εργοστασιακές ζώνες, τις πόρνες/ους και τους βαλκάνιους μαφιόζους που κάνουν μαζί με τους Έλληνες μαφιόζους  τις βρομοδουλειές των 300 οικογενειών.

Ναι έχουν  δημοκρατία, κοινοβουλευτική αστικού τύπου δημοκρατία, μόνο που για να κατέβεις στις εκλογές χρειάζεται να κατέχεις μια περιουσία και έτσι εκλέγονται οι ίδιοι και οι ίδιοι. Η ακροδεξιά ύστερα από την κυβερνητική θητεία της  ενσωματώθηκε με την κεντροαριστοδεξία κυβερνώσα παράταξη. Κάποιοι μικροί ένοπλοι  πυρήνες λειτουργούν  αυτόνομα, σαν παρακρατικές συνιστώσες, για κάθε ενδεχόμενο.

Η  κεντροαριστοδεξία κυβερνώσα παράταξη κυβερνά τα τελευταία δέκα χρόνια, ύστερα από την μεγάλη εξέγερση του Σεπτέμβρη, όπου οι πρεκάριοι, μετεξέλιξη των ανέργων προλετάριων, απαίτησαν με μορφές λαϊκής αντιβίας  λίγα κουπόνια παραπάνω 4ωρης κοινωνικής εργασίας. Μπορεί να τα κατάφεραν μα δεκάδες χιλιάδες- οι πλέον επαναστάτες ανεξέλεγκτοι- και  από δαύτους, κατέληξαν φυλακή, σε σε μορφές ελεγχόμενης διαβίωσης.

Ναι υπάρχει αντιπολίτευση είναι επαναστατική, εξωκοινοβουλευτική, μαζική, κοινωνικά δικτυωμένη σε κομμούνες και ένοπλη. Οργανώνει την ζωή στις κάτω γειτονιές της πρωτεύουσας και των μεγάλων πόλεων, οργανώνει τις παράνομες απεργίες, κόντρα στην κρατικοδίαιτη μκο της επίσημης εργατικής συνομοσπονδίας   που καλύπτει μόνο το 12% των υψηλόμισθων εργαζόμενων.

Οργανώνει κομμούνες και  διεξάγει ένοπλο ή ηλεκτρονικό ανταρτοπόλεμο, υποκλέβοντας σημαντικά  ποσά από την ελίτ που εξουσιάζει.   Ποσά που κτίζουν ένα παράλληλο κόσμο στις κάτω γειτονιές. Δίνοντας διέξοδο σε χιλιάδες πρεκαρίους, προλεταρίους και ανυπότακτους.

Η εξωκοινοβουλευτική επαναστατική  αντιπολίτευση είναι μετεξέλιξη της κοινής δράσης αριστερών, κομμουνιστικών και αναρχικών  ρευμάτων που βγήκαν μέσα από το καμίνι της εξέγερσης των πρεκαρίων της περασμένης δεκαετίας.

Η εξωκοινοβουλευτική επαναστατική  αντιπολίτευση  κατανοεί πως δεν φτάνει η παράλληλη- πολιτική, κοινωνική, παραγωγική και συμβολική- εξουσία, απαιτείται να καταστρέψει την εξουσία των 300 οικογενειών. Απαιτείται να οργανώσει την πλειοψηφία του  97% ή μεγάλου τμήματος αυτού. Σε μια κατεύθυνση που δεν θα έχει επιστροφή.

Οι καιροί πλέον δεν περιμένουν, νέοι επαναστατικοί άνεμοι φυσάνε από το βορά και τον νότο. Νέες επαναστατικές δυνάμεις που συνδέονται με την νέα τεχνολογία και τις δομές της γενικής διανοίας συνειδητοποιούν πως το  παγκόσμιο σύστημα έχει γίνει εδώ και πολλές δεκαετίες   ένα καρκινικό παράσιτο που δεν προαφαιρεί τίποτε το παραγωγικό. Επιβιώνει γιατί γνωρίζει ακόμη την τέχνη  να χωρίζει, να αλλοτριώνει και να καταστέλλει.

Αυτές οι νέες επαναστατικές δυνάμεις αγωνίζονται να σπάσουν τον  κύκλο της  εκμετάλλευσης, της αλλοτρίωσης και της περίφραξης του κοινού πλούτου που παράγουν οι εργαζόμενοι με όλες τις μορφές. Προάγουν την μορφή-ζωής της  κοινοκτημοσύνης  και οικοδομούν σε αρκετά διευρυμένη βάση  δομές της αυτοκυβέρνησης των ελεύθερων συνεταιρισμένων παραγωγών.  Μια κατάσταση που την ανέχεται το παγκόσμιο συμβούλιο, αφού δεν μπορεί να την καταστείλει. Καταστέλοντας την θα καταστρέψει την αναπτυγμένη κοινωνική βάση που παράγει τον κοινωνικό  πλούτο και που αυτοί εκμεταλλεύονται. Κύριο μέλημα τους είναι να μην εξαπλωθεί παντού και ειδικά στις χώρες της ευρωανατολής, εκεί που οι αγωγοί της ενέργειας  παίζουν καθοριστικό ρόλο για την καρκινική τους εξουσία.

Η εξωκοινοβουλευτική επαναστατική αντιπολίτευση κατανοεί πως ύστερα  από την εξέγερση των πρεκαρίων μια δεκαετία πριν, φτάνουν στο σημείο μιας νέας ιστορικής διακλάδωσης, σε ένα νέο επερχόμενο εξεγερσιακό και γιατί όχι επαναστατικό συμβάν.

Η ευκαιρία γρήγορα προσφέρεται με ένα  διαολεμένα παγωμένο χειμώνα και τον θάνατο πάνω από 3000 συνταξιούχων και πρεκαρίων που η κρατική και ιδιωτική φιλανθρωπία απέτυχε να τους προσφέρει ζεστασιά και τροφή. Η εξέγερση ξεκινά με ένα καλά οργανωμένο και μαζικό ντου σε πολυκαταστήματα που εμπορεύονται τροφή και θέρμανση.

Τμήματα της ιδιωτικής και κρατικής αστυνομίας μπλοκάρονται γύρω από τις περιφραγμένες γειτονιές των ελίτ από το εξεγερμένο ένοπλο πλήθος πρεκαρίων και προλεταρίων. Τα πράγματα γρήγορα  πήραν πολύ άγρια μορφή με το πλήθος, το πεινασμένο πλήθος να ξεσκίζει στην κυριολεξία τις ένοπλες συμμορίες των ελίτ, ενώ τμήματα της κρατικής αστυνομίας ουδετεροποιείται. Χάκερς της εξωκοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης σπάνε την ηλεκτρονική υπέρυθρη προστασία των γειτονιών των ελίτ και το εξεγερμένο πλήθος ξεχύνεται στις γειτονιές και στα σπίτια, προχωρώντας σε  πράξεις που δεν μπορούν να ειπωθούν. Χιλιάδες κουφάρια τα κατέβαζε για ημέρες  το ματωμένο ποτάμι προς την θάλασσα.

Είναι φανερό πως η κατάσταση είχε ξεφύγει από τον έλεγχο της κεντροαριστοδεξίας κυβερνώσας παράταξης.  Και αυτό σήμανε την ώρα του στρατού, για να καταστείλει την εξέγερση. Όμως ο στρατός αντί να καταστείλει την εξέγερση υπόδειξε στην  κεντροαριστοδεξία κυβερνώσα παράταξη να συνδιαλέγει με τους εξεγερμένους και ειδικότερα την επαναστατική εξωκοινοβουλευτική αντιπολίτευση. Σκεπτόμενος ο στρατός  τα συνολικά συμφέροντα του κοινωνικού συστήματος από τι οι ελίτ και η κυβερνώσα παράταξη της κεντροαριστοδεξίας.

Το ίδιο έπραξαν και οι εκπρόσωποι  του παγκοσμίου συμβουλίου, καθώς τμήματα και κυβερνήσεις για ποικίλους λόγους αρνήθηκαν να συνταχθούν με την ομοσπονδία της Ευρασίας που απαιτούσε να σταλθούν στρατεύματα για να επιβάλουν την τάξη. Άλλωστε και στις δικές τους χώρες άρχισαν να εμφανίζονται παρόμοια εξεγερσιακά φαινόμενα. και ο επαγγελματικός στρατός τους έπρεπε να μείνει στις χώρες τους για να φυλάσσει την έννομη τάξη και ασφάλεια.

Οι εξελίξεις όμως ήταν ραγδαίες και το εξεγερμένο πλήθος γλήγορα απομόνωσε τους βουλευτές της κυβερνώσας παράταξης και της ιμιτασιόν αντιπολίτευσης, οδηγώντας σε πτώση την κυβέρνηση λίγα 24ωρα ύστερα από την εξέγερση. Ενώ μια γενικευμένη πολιτική απεργία που κηρύχθηκε την ίδια στιγμή της εξέγερσης πάγωσε την παραγωγική διαδικασία.

Ύστερα από την συνεννόηση  της κεντροαριστοδεξίας κυβερνώσας παράταξης, της ιμιτασιόν αριστερίζουσας αντιπολίτευσης, του στρατού, του επαναστατικού μπλοκ της  εξωκοινοβουλευτικής επαναστατικής  αντιπολίτευσης και του εργατικού μετώπου των ανυπόταχτων συνδικάτων και των αντιπροσώπων του παγκόσμιου συμβουλίου η χώρα οδηγήθηκε σε εκλογές και γενικευμένη αμνηστία για όλα τα εγκλήματα που διεπράχθησαν την περίοδο της εξέγερσης.

Οι εκλογές που έγιναν εκείνη την φορά, έγιναν σε ένα κλίμα με τους προλετάριους και πρεκαρίους να έχουν ισχυροποιήσει  τις μορφές δυαδικής εξουσίας και το πολιτικό μέτωπο της επαναστατικής αντιπολίτευσης να κερδίζει εύκολα τις εκλογές με ευρεία πλειοψηφία…

Εφαρμόζοντας ένα άμεσο μεταβατικό  πρόγραμμα όπου οι μεγάλες επιχειρήσεις περάσανε στα συμβούλια των εργαζομένων με κοινωνικό και οικολογικό έλεγχο. Ο τραπεζικός τομέας ενοποιείται σε ένα φορέα με στόχο τις δημοσιές και κοινωνικές επενδύσεις. Έκλεισαν  προσωρινά τα σύνορα για να ελέγξουν τις καταθέσεις και το χρήμα, ερχόμενοι σε αρχική συμφωνία  με το παγκόσμιο συμβούλιο.  Μείωσαν τις ώρες εργασίας σε 20 ανά εβδομάδα, αυξάνοντας τους μισθούς. Όσες ιδιωτικές εταιρίες δεν συμφωνούσαν θα έπρεπε να κλείσουν να γίνουν ιδιοκτήτες οι εργαζόμενοι.Θέσπισαν ένα κοινωνικό μισθό για όσους επιθυμούσαν να σπουδάσουν να εργαστούν στην κοινωνική και εργατική πρόνοια ή να ταξιδέψουν. Οι 300 οικογένειες  αφού άφησαν πίσω τους σημαντικό μερίδιο περιουσίας και κεφαλαίων αναχώρησαν για το εξωτερικό.

Τα πράγματα συνέχισαν  και συνεχίζουν να είναι δύσκολα. Μα τώρα υπάρχει αξιοπρέπεια και το συνειδητοποιημένο  πλήθος συμμετέχει στην διακυβέρνηση της χώρας. Η φωτιά της εξέγερσης και της επανάστασης γρήγορα άναψε και αλλού και μετά από 30 χρόνια συνεχίζει να καίει. Με ανοικτό το ζήτημα αν η νέα επαναστατική άνοιξη νικήσει ολοκληρωτικά και παγκόσμια το καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής. Ανοίγοντας τον δρόμο για την ελεύθερη κοινωνία των συνεταιρισμένων παραγώγων.

Το κουδούνι κτυπάει και το μάθημα της παγκόσμιας ιστορίας τελείωσε στο σχολειό της εργατικής κομμούνας της ΔΩΔΩΝΗΣ. Τα βγήκαν στο δρόμο για να παίξουν το παιχνίδι καπιταλιστές και προλετάριοι..

Και εγώ- τυχερός ακόμη- ετοιμάζομαι για την τελευταία δόση των διακοπών…!!!!!!!

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΓΥΡΟΣ

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση