αντιπολεμική αφύπνιση

Έγραψα: η κρίση βαθιά και φέρνει πολέμους…πρώτα περιφερειακούς που οι μεγάλες δυνάμεις σφάζονται δια αντιπροσώπων και στην συνέχεια άμεσα. Στην Συρία από πόλεμος δια αντιπροσώπων υπάρχει ο κίνδυνος να γίνει ένας πόλεμος άμεσα μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων

 

Δημοσίευση by Dimitris Argiros. Διαβάστε περισσότερα “αντιπολεμική αφύπνιση”

η αριστερά και το εργατικό- λαϊκό κίνημα ως πολεμικές μηχανές

Τρία χρόνια τώρα ολομέτωπης επίθεσης για την συνολική υποτίμηση της εργασιακής δύναμης, της κατάργησης των εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, καθώς και για τον εξανδραποδισμό του εργαζόμενου λαού, υπήρξαν πρωτόγνωρες μορφές αντίστασης.

Υπήρξε μια μαζική αντίσταση, δεκάδες γενικές απεργίες που έριξαν 2 κυβερνήσεις.  Και όμως τα μέτρα πέρασαν και  φαίνεται πως δεν έχει πάτο ο κατήφορος. Με αποτέλεσμα αυτή την στιγμή να έχει διαμορφωθεί μια ηττοπαθή συνθήκη από ένα κουρασμένο αγωνιζόμενο λαό.   Διαβάστε περισσότερα “η αριστερά και το εργατικό- λαϊκό κίνημα ως πολεμικές μηχανές”

Σημειώσεις για τον Φασισμό (του Δημήτρη Κωτσάκη)

Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό  “σημειώσεις της στέπας” # 3 με θέμα: Φασισμός και καθημερινή ζωή. εκδόσεις των ξένων, Ιούνιος 2013 – Θεσσαλονίκη. Με ιδιαίτερη χαρά το αναδημοσιεύω

  Δημήτρης Κωτσάκης : Σημειώσεις για τον φασισμό by kinonikiaristera

λινκ για το περιοδικό

Ο φασισμός δεν είναι κόμμα, δεν είναι πολιτική τάση, δεν είναι μια παραίσθηση βίας που θολώνει το κρύσταλλο της δημοκρατίας και χαμηλώνει τη λάμψη του διαφωτισμού. Είναι τα κόμματα, είναι η πολιτική, είναι η προϋπόθεση της δημοκρατίας στις κοινωνίες του διαφωτισμού. Είναι το δήθεν άκρο που βγαίνει από τα σπλάχνα του κτήνους.
Στο τεύχος αυτό παρουσιάζουμε κείμενα που πραγματεύονται όψεις της γενικής μας αντίληψης ότι οι φασιστικές αξίες (η περιφρόνηση στον αδύναμο, η υποταγή στον δυνατό και οι διάφορες εκφάνσεις των κοινωνικών αυτών παθολογιών):
– διαποτίζουν την καθημερινότητα της αστικής δημοκρατίας,
– είναι απαραίτητες για την καπιταλιστική ανάπτυξη και την άλλη όψη της, την καπιταλιστική λεηλασία,
– στερεώνονται στην ευγονική πολιτική και την αντιμετώπιση του πληθυσμού ως “βιομάζας” – ως σωμάτων που είναι, παράγουν και αναπαράγουν εμπορεύματα, που μπορούν να εξοντωθούν, να διαμελισθούν, να διαιρεθούν, να ανακυκλωθούν, να τηλερυθμιστούν, να γίνουν αόρατα. […]