Τε. Ιαν 26th, 2022

Αυτό που έγινε με την ΓΣΕΕ με την ανάκληση της απεργίας,  δεν νομίζω πως θέλει πολύ κουβέντα. Όσο οξύνεται η ταξική πάλη, τόσο  φαίνεται η ανεπάρκεια -για να μην πω ανυπαρξία- της αριστεράς που βρίσκεται στο κοινοβούλιο, στην οργάνωση μιας ταξικής αντεπίθεσης. Άμοιροι και άβουλοι να παίξουν το παιχνίδι της ανατροπής, προσαρμόζονται στα αριστερά του πολιτικού φάσματος.  

Ο κόσμος καταρρέει, η εργατιά πεινάει,  η ανεργία αυξάνεται με αλματώδης ρυθμούς, τα πανεπιστήμια και η ειδική αγωγή διαλύονται και η εκπαίδευση αποσαθρώνεται. Και η αριστερά- του κοινοβουλίου και του εξωκοινοβουλίου- αντί με μαχόμενο εργατικό τρόπο να οργανώσει την λαϊκή/εργατική αντίσταση και αντεπίθεση, πουλάει ανοικτά και απροκάλυπτα τους αγώνες.

Προκηρύσσει γενική απεργία και μετά από 3 μέρες την παίρνει πίσω. Οι  όποιες δικαιολογίες αυτή την στιγμή δεν μετράνε. Δεν είναι απλώς άξιοι της  μοίρας τους, είναι ξεπουλημένα τομάρια. Η αριστερά στην ΓΣΕΕ, η αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΜΕ, απέδειξε το βαθύ ρεφορμιστικό της χαρακτήρα, την συνδιαχειριστική της ταυτότητα, που την εντάσσουν εντός του συστήματος που θέλει να πολεμήσει.  Καλύτερα, λέει πως θέλει να πολεμήσει… και κανείς πλέον δεν την πιστεύει, ούτε καν τα μέλη της.

Μετά από τρία χρόνια μνημονίου και  ηττημένων ταξικών αγώνων, με καθοριστική ευθύνη της αριστεράς, για την αδυναμία και την ανεπάρκεια της να τους δώσει ενωτική, ταξική επαναστατική πνοή, ο κόσμος της εργασίας πλέον νιώθει ανήμπορος να αντιδράσει σε μεγάλο βαθμό. Αυτό θα έπρεπε να μεγιστοποιήσει τα επαναστατικά καθήκοντα της αριστεράς για ένα ενιαίο εργατικό μέτωπο και όχι για την περαιτέρω απονεύρωση  του εργατικού κινήματος. Ε έγινε και γίνεται ακριβώς το αντίθετο, με την γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ να έχει καταπιεί κάθε φωνή αντίστασης, είτε συμφωνεί, είτε διαφωνεί μαζί της.

Και  όμως υπάρχουν ακόμη δυνάμεις της «άλλης» αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής, ανατρεπτικής και επαναστατικής αριστεράς που πιστεύουν και στηρίζουν την ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ. Που μιλάνε για μια αλλαγή των συσχετισμών ή για την ταξική ανασυγκρότηση του υπάρχοντος ηττημένου και συμβιβασμένου εργατικού κινήματος. Λες και αν είχε η αντικαπιταλιστική αριστερά 1 ή 2 αντιπροσώπους θα έβγαινε απεργία αύριο, με τους συγκεκριμένους συσχετισμούς.

Ε κάποιοι θα έλεγαν ας είχε την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ. Μα για να έχει η αντικαπιταλιστική αριστερά την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, θα έπρεπε να βρισκόμαστε σε επαναστατική κατάσταση, οπότε η μαχόμενη εργατική τάξη, η δια αυτόν εργατική τάξη, θα είχε οικοδομήσει τα επαναστατικά της όργανα και δεν θα είχε την ανάγκη της ΓΣΕΕ και του συγκεκριμένου εργατικού κινήματος.

Άπειρες φορές έγραψα και μίλησα για την συγκεκριμένη μαχόμενη  ενότητα της αριστεράς, για την προοπτική και την ιστορική αναγκαιότητα του ενιαίου εργατικού μετώπου. Δίχως να αλλάζω γνώμη, βλέπω πως  σε αυτή την συγκυρία, αυτή την κρίσιμη ιστορική στιγμή για το προλεταριάτο και την χώρα, δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις.

Αντίθετα προκρίνονται δυο αντιθετικές πολιτικές στάσεις. Ο  κυβερνητικός διαχειριστικός λαϊκοδημοκρατισμός στα πλαίσια της υποταγής μας στην ΕΕ-ΝΑΤΟ-ΔΝΤ, κεφάλαιο. Και ένας φοβισμένος,  σεχταριστικός τριτοπεριοδισμός που χαμηλώνει το πήχη στο κοινωνικό, εργατικοσυνδικαλιστικό  πεδίο,  για να στείλει στα τάρταρα την επαναστατική στρατηγική.

Οπότε τι μένει, μα τίποτε άλλο από την μαχόμενη ενότητα όλων  των αντισυστημικών, αντικαπιταλιστικών, αντιιμπεριαλιστικών , ελευθεριακών, αναρχικών και αντιεξουσιαστικών δυνάμεων. Η οικοδόμηση ενός μαχόμενου αντισυστημικού πόλου στο λαϊκό και εργατικό κίνημα.

Η οικοδόμηση νέων εργατικών δομών, ενός πραγματικά νέου πολύμορφου και πολυεπίπεδου εργατικού κινήματος. Από τα κάτω προς τα πάνω, με στόχους να ξανακερδίσει το πλήθος των μορφών της εργατικής τάξης και των μικροαστών που προλεταροποιούνται. Η οικοδόμηση μιας δυαδικής εργατικής και επαναστατικής αντιεξουσίας που θα χει ως στόχο την επαναστατική καταστροφή του καπιταλιστικού κράτους, της καπιταλιστικής οικονομίας και του πολιτισμού του εμπορεύματος.

Αν δεν το πράξουν αυτοί και από τα σήμερα, για να μην πω από τα χτες ποιος θα το κάνει;;; Διαφορετικά  και αυτές οι δυνάμεις θα είναι συνυπεύθυνες, όπως είναι το ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ για την καταστροφή που βιώνουμε.

 

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση