Είναι γελασμένοι: η αριστερά δεν είναι ΧΑ

Καταρχήν είναι ευχάριστο το γεγονός πως η Ελληνική πολιτεία αποφάσισε να ασχοληθεί με την εγκληματική δράση της ναζιστικής ΧΑ. Τις εγκληματικές ενέργειες που απορρέουν από μια εγκληματική ιδεολογία και όχι την ιδεολογία κάθε αυτή. Διαβάστε περισσότερα “Είναι γελασμένοι: η αριστερά δεν είναι ΧΑ”

Κομμουνισμός και συνδικαλισμός

πρόκειται για την αναδημοσίευση  από το http://avantgarde2009.wordpress.com/2011/04/22/communism-trade-unionism-trotsky/#eee δυο υπέροχων  κειμένων του Λ. Τρότσκι για την σχέση συνδικάτων- κόμματος στην εποχή της ιμπεριαλιστικής- καπιταλιστικής παρακμής..καλό διάβασμα.

Κομμουνισμός και συνδικαλισμός, 14 Οκτωβρίου 1929, Λ. Τρότσκυ
Τα συνδικάτα στην εποχή της ιμπεριαλιστικής παρακμής, Αύγουστος 1940, Λ. Τρότσκυ

Εισαγωγή στην έκδοση της Εργατικής Εξουσίας το 1996

Με την έκδοση της μπροσούρας μας “ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ” στοχεύουμε στη θωράκιση των πρωτοπόρων αγωνιστών του εργατικού κινήματος με την πλούσια ιστορική εμπειρία της ταξικής πάλης που αποκρυσταλλώθηκε στις ιδεολογικές και πολιτικές κατακτήσεις του επαναστατικού μαρξισμού.
Το άρθρο: “Τα συνδικάτα στην εποχή της ιμπεριαλιστικής παρακμής” γράφτηκε τον Αύγουστο του 1940, λίγες μέρες πριν από την εκτέλεση του Τρότσκυ από πράκτορα της Γκε-Πε-Ου και της σταλινικής γραφειοκρατίας.
Στην ιμπεριαλιστική εποχή τα όρια για “ειρηνική διευθέτηση” των ταξικών διαφορών έχουν εξαντληθεί. Η γενικευμένη κρίση, η όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών επιβάλλει στις εθνικές αστικές τάξεις την πολιτική του ανελέητου χτυπήματος των εργατικών κατακτήσεων. Στην ιμπεριαλιστική εποχή καμία διεκδίκηση δεν μπορεί να γίνει δεκτή από τη αστική τάξη. Η νίκη ενός μεμονωμένου αγώνα δημιουργεί “κακό προηγούμενο” για το κεφάλαιο. Οι καπιταλιστές είναι υποχρεωμένοι να καταστέλλουν, γι’ αυτό το λόγο, όλους τους αγώνες.
Οι μεταρρυθμίσεις είναι αδύνατες. Μόνο με την οριστική νίκη είτε της αστικής τάξης είτε των εργατών μπορούν να λυθούν οι ταξικές διαφορές. Ο Τρότσκυ εξηγεί το μηχανισμό προσαρμογής της γραφειοκρατικής ηγεσίας των συνδικάτων στο καπιταλιστικό κράτος και -κατά συνέπεια- της προσαρμογής της πολιτικής των συνδικάτων στις επιλογές του κεφαλαίου. Διαβάστε περισσότερα “Κομμουνισμός και συνδικαλισμός”

Όταν σε κάθε πλαστό υπάρχει κάτι αυθεντικό

Που σταματά η τέχνη, το θέαμα, η απεικόνιση και που  αρχίζει η πραγματική ζωή.  Ίσως και ποτέ, στο βαθμό που η ολότητα της ζωής, μια διασκορπισμένη και διαχωρισμένη ολότητα, διαμεσολαβείτε από το θέαμα. Και το πλαστό  μεταμορφώνεται σε αυθεντικό, μια προσομοίωση, η μια ολότητα προσομοίωσης.   Διαβάστε περισσότερα “Όταν σε κάθε πλαστό υπάρχει κάτι αυθεντικό”