Τε. Ιαν 19th, 2022

Η παγκόσμια πυραμίδα του πλούτου, αποδεικνύει πως με γοργούς  ρυθμούς, οδηγούμαστε σε ένα ιστορικό αδιέξοδο, που θα φέρει το παγκόσμιο χάος και ίσως μια ιστορικών διαστάσεων καταστροφή. Στην κορυφή της πυραμίδας το  0,6 % του παγκόσμιου πληθυσμού , κατέχει περισσότερα από 1 εκατομμύριο δολάρια ή το  87,5 τρισεκατομμύρια δολάρια ή το 39,3% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Χρήματα που είναι αδύνατο να τα εκμεταλλευτούν και να τα καταναλώσουν.

Χρήματα που φτάνουν για αυτούς και τα παιδιά των παιδιών τους.  Χρήματα που χωρίς λόγο τα κατέχουν για ίδιο όφελος λίγοι, πολύ λίγοι. Ποτέ τόσο λίγοι άνθρωποι δεν κατέχουν τόσο πολλά σε σχέση με το παγκόσμιο πλούτο.   Ποτέ άλλοτε δεν υπάρχει τέτοιο ανισοκατανομή πλούτου και όχι μόνο εισοδήματος, ανάμεσα στους λίγους και στους πολλούς.

Στην βάση της πυραμίδας το 69,3% του παγκόσμιου πληθυσμού , δηλαδή περίπου  3,184 εκατομμύρια ενηλίκων  ψυχών, κατέχει λιγότερα από 10000 δολάρια ή το 3,3% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Με εκατοντάδες εκατομμυρίων από αυτούς να εξασφαλίζουν 1 με 2 δολάρια την ημέρα για να ζήσουν την οικογένεια τους. Εκατοντάδες εκατομμυρίων ανθρωπίνων ψυχών  στα όρια και κάτω από τα όρια της φτώχειας, στα όρια της λιμοκτονίας. Ενώ πάνω από  3 δισεκατομμύρια άνθρωποι δεν μπορούν να εξασφαλίσουν τα αναγκαία για μια αξιοπρεπή διαβίωση.

Ποτέ τόσο λίγοι άνθρωποι δεν κατέχουν τόσο πολλά σε σχέση με το παγκόσμιο πλούτο.   Ποτέ άλλοτε δεν υπάρχει τέτοιο ανισοκατανομή πλούτου και όχι μόνο εισοδήματος, ανάμεσα στους λίγους και στους πολλούς. Αντίστοιχη ανισοκατανομή υπάρχει ανάμεσα  χώρες της δύσης/ βορρά και στις χώρες του τρίτου κόσμου/ νότου. Με τις ΗΠΑ να σέρνουν το χορό της ανισοκατανομής με 39% των εκατομμυριούχων σε σχέση με το παγκόσμιο ΑΕΠ. Και να κατέχουν  14.526,55 δις δολάρια, να ακολουθεί η Κίνα με 5.878,26 δις δολάρια,  η Ιαπωνία με 5.458,8  δις δολάρια και η Γερμανία με 3.286,46 δις δολάρια.

Πως μετά μια σειρά από χώρες να μην πέφτουν στην μέγγενη του χρέους και να μετατρέπονται σε προτεκτοράτα, πως μετά οι άνθρωποι στο δυτικό και όχι  μόνο ημισφαίριο να μην γίνονται δούλοι των δανείων και των χρεών για να μπορούν να αντεπεξέρθουν στις καταναλωτικές και βιοτικές ανάγκες.

Και όλα αυτά δεν είναι παρά αποτέλεσμα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης που κατάκτησε κάθε σπιθαμή παγκόσμιου εδάφους και εμπορευματοποίησε γη, φύση, εργασία, παιδεία, υγεία και πολιτισμό. Μια απελευθέρωση εμπορευμάτων, κεφαλαίου και εργασίας που οδήγησε στην οικονομική, κοινωνική και πολιτική εξαθλίωση και σκλαβιά εκατοντάδες  εκατομμυρίων ψυχών.

Και που σήμερα οδήγησε σε μια πρωτοφανή κρίση, έκφραση της υπερπαραγωγής, της  πτωτικής τάσης ποσοστού κέρδους, έκφραση της υπερανάπτυξης του κεφαλαίου που διώχνει όλο και πιο πολλούς από την παραγωγή. Εκατοντάδες εκατομμύρια ψυχές τις επόμενες δεκαετίες δεν θα εργαστούν σχεδόν ποτέ, πως άραγε θα επιβιώσουν και μάλιστα με αξιοπρέπεια. Πως θα ζήσουν με αξιοπρέπεια οι 2 εκατομμύρια άνεργοι το 2016, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΓΣΕΕ;;

Υπάρχει εναλλακτική λύση ή οδηγούμαστε σε μια πρωτόγνωρη βαρβαρότητα, σε ένα νέο μεσαίωνα που μπροστά του ο  ιστορικός μεσαίωνας θα είναι παράδεισος;;   Είναι εφικτό ένα παγκόσμιο σχέδιο Μάρσαλ εντός των πλαισίων της παγκόσμιου ολοκληρωτικού καπιταλισμού; Νομίζω πως όχι και την προηγούμενη φορά που δοκιμάστηκε ήταν μετά από το β΄ παγκόσμιο πόλεμο, με τις ΗΠΑ να είναι μια μεγάλη οικονομική κι στρατιωτική δύναμη που είχε τα περιθώρια να στηρίξει τον δυτικό κόσμο στην σύγκρουση του με το σοσιαλιστικό στρατόπεδο. Σήμερα η παγκοσμιοποίηση συνεπάγεται και παγκοσμιοποίηση των κρισιακών δεδομένων, με τις πλέον αναπτυγμένες χώρες της δύσης να αντιμετωπίζουν μεγαλύτερα προβλήματα από τις χώρες του νότου, που πρώτες μπήκαν στο χορό της οικονομικής κατάρρευσης/ καταστροφής, όπως η Ελλάδα.

Η λύση βρίσκεται εκτός του καπιταλιστικού συστήματος. Σε μια αλλαγή παραγωγικού και πολιτικού παραδείγματος. Σε μια παραγωγική και πολιτική πρόταση ισοκατανομής πλούτου και εξουσίας. Με γνώμονα μια παραγωγική διαδικασία που θα έχει ως στόχο την ικανοποίηση των βασικών αναγκών, σε ισορροπία με την φυσική αλυσίδα. Βασικές ανάγκες είναι η τροφή, η στέγη, η ενδυμασία, η υγεία, η παιδεία, η διασκέδαση, η ψυχαγωγία,  η επικοινωνία, τα ταξίδια, ο έρωτας.

Φυσικά υπάρχει και το  πεδίο των επιθυμιών που μπορεί να ικανοποιηθεί στο βαθμό που δεν παραβιάζει του κανόνες της ισοκατανομής του πλούτου και της εξουσίας, της ισοπολιτείας, της ελευθέριας και της χειραφέτησης. Δηλαδή στο βαθμό που δεν παραβιάζει την αξιοπρέπεια του άλλου ανθρώπου, την αξιοπρέπεια της πολιτείας και της κοινότητας.

Σε μια οικονομική ή και οικονομίστικη βάση υπάρχει αρκετός πλούτος για να ικανοποιηθούν οι βασικές ανάγκες και οι περισσότερες των επιθυμιών, που  στην πραγματικότητα δεν είναι παρά φαντασιακές κατασκευές που απορρέουν από το κυρίαρχο πολιτιστικό πρότυπου που κυριάρχησε στην καπιταλιστική δύση ή απορρέει και μέσα από τους αιώνες της ταξικής σκλαβιάς και κυριαρχίας. Και που θα αλλάξει μέσα σε μια ελεύθερη κομμουνιστική κοινωνία ισοκατανομής πλούτου και εξουσίας.  Οικονομίστικα λοιπόν το 2011 το παγκόσμιο ΑΕΠ είναι περίπου  62.911,253δις δολάρια που σε μια λογική εξισωτικής ισοκατανομής αντιστοιχούν 10.485,2088 το άτομο. Ποσό νομίζω  υπεραρκετό για να ικανοποιήσει το σύνολο των αναγκών και τις περισσότερες των επιθυμιών. Απελευθερώνοντας τα 6 δισεκατομμύρια του πλανήτη από τα δεσμά της οικονομικής και πολιτικής σκλαβιάς. Φυσικά το πλέον αναγκαίο είναι η ριζική αλλαγή αξιών και του παραγωγικού και καταναλωτικού παραδείγματος και ενος νέου φαντασιακού που θα χει ως βάση την άλληλεγυη, την αλληλοβοήθεια, την συλλογικοτητα , την αυτοπραγμάτωση διαμέσου των κοινωνικών σχέσεων και οχι διαμέσου του εμπορευματικού βασιλείου.

Ουτοπία, ίσως και ναι κάτω από τις σημερινές συνθήκες κατανομής πλούτου, εξουσίας  και συσχετισμού πολιτικής, οικονομικής και στρατιωτικής δύναμης ανάμεσα στις κυρίαρχες δυνάμεις, χώρες και ελίτ και στους λαούς και καταπιεσμένες τάξεις και έθνη.  Ρεαλισμός αν θέλουμε ως συνειδητοποιημένες οντότητες και μάζες να προχωρήσουμε με γνώμονα την παγκόσμια αξιοπρεπή διαβίωση, ειρήνη, ισότιμη συνεργασία και παγκόσμια αλληλεγγύη μεταξύ των λαών, των ανθρώπων, σε ισορροπία με το περιβάλλον και την φύση.

Και φυσικά δίχως να ισχύει ένα  μονοδιάστατο, ένα μονόχνοτο μοντέλο, ένα  μοναδικό ομοιόμορφο παγκόσμιο πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό μοντέλο ισοκατανομής πλούτου και εξουσίας. Αλλά με βάση τις εθνικές, ιστορικές και γεωγραφικές διαφοροποιήσεις και χρωματισμούς  θα οικοδομείται μια παγκόσμια κοινότητα ίσων και ελεύθερων ανθρώπων, ίσων και ελεύθερων λαών και εθνών.

Ναι χρειαζόμαστε μια παγκόσμια επανάσταση αλλαγής των πάντων, του εαυτού μας και των γύρω μας. Αν δεν τα καταφέρουμε, απλά θα φανούμε λίγοι μπροστά στο δικαστήριο της ιστορίας και η ανθρωπότητα αντί να κάνει εν άλμα προς τα μπρος, θα βιώσει ένα ιστορικό πισωγύρισμα στην ταξική βαρβαρότητα… το  ιστορικό βάρος του καθήκον μας είναι να τα αλλάξουμε όλα, ας αρχίσουμε από τα σήμερα…

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση