Σα. Ιαν 22nd, 2022

Αξιοσημείωτη είναι η θέση της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος για το φλέγον ζήτημα της κτηνοτροφίας, σε σχέση με το ζήτημα της ΔΩΔΩΝΗΣ. Η εταιρία καλώς ή κακώς οδηγήθηκε στην ιδιωτικοποίηση, που είναι αποτέλεσμα της συγκεκριμένων ταξικών και πολιτικών συνθηκών και δεν έχει να κάνει με την εταιρία που την αγόρασε που στα πλαίσια των νόμων της αγοράς καλώς πράττει και κοιτά τον συμφέρον της.

Η θέση της  Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος επαναφέρει στο προσκήνιο την μόνη σωστή θέση που υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει μέχρι την κομμουνιστική κοινωνία των ελεύθερων συνεταιρισμένων παραγωγών.   Είναι η θέση για μια κρατικοσυνεταριστική ΔΩΔΩΝΗ που με συνέπεια στήριξαν μονάχα οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ στην Ήπειρο.

Γράφει χαρακτηριστικά η Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος: “Η περίπτωση της «Δωδώνη» διαχρονικά μας έδειξε καθαρά και σε τι πορεία μπορεί να μπει μια συνεταιριστική οργάνωση στα πλαίσια του κοινωνικοοικονομικού συστήματος που ζούμε. Η «Δωδώνη» ως γνωστό, είναι δημιούργημα των συνεταιρισμένων γαλακτοπαραγωγών της Ηπείρου. Και όμως, τμήματα αυτών των συνεταιρισμένων παραγωγών, που λειτουργούσαν με τον παλιό παραφθαρμένο τρόπο,  ήταν εκείνα που πριν λίγα χρόνια πούλησαν τη συμμετοχή τους στην Αγροτική Τράπεζα (δηλαδή στο υπόλογο και διεφθαρμένο κράτος τους), αφαιρώντας έτσι και την πλειοψηφία από τους παραγωγούς, δίνοντας τη δυνατότητα της λήψης αποφάσεων μονομερώς στην ΑΤΕ.

Βλέπουμε λοιπόν μια μακρόχρονη διαδικασία με προδιαγεγραμμένη πορεία που η κατάληξή της ήταν,  το ξεπούλημα.

Δεν επιδιώκουμε να οικοδομήσουμε ξανά τέτοιους συνεταιρισμούς. Οι συνεταιρισμοί που πρέπει να υποστηρίξουμε πρέπει να είναι παραγωγικοί. Να έχουν πλήρη καθετοποίηση. Να κάνουν πράξη την κοινότητα των συμφερόντων των πραγματικών παραγωγών, των μικρομεσαίων ιδιοκτητών-καλλιεργητών της γης με τους εργαζομένους.

Οι μικροί και μεσαίοι κτηνοτρόφοι σήμερα συμπιέζονται κάτω από το βάρος των αποφάσεων της ΚΑΠ της Ε.Ε., που επιδοτεί τα προϊόντα των μεγάλων αγροτοκτηνοτροφικών συγκροτημάτων της Ευρώπης, που τσακίζει την παραγωγή μας με την επιβολή των ποσοστώσεων, που ανεβάζει το κόστος με την απαγόρευση στην ουσία της παραγωγής ποιοτικών και φθηνών ζωοτροφών από την πλούσια φυτική μας παραγωγή, που επιβάλλει αντικειμενικά τη λειτουργία των μεσαζόντων μεγαλεμπόρων που αγοράζουν φθηνά από τους κτηνοτρόφους και πουλούν ακριβά στους καταναλωτές και στα λαϊκά νοικοκυριά των αστικών κέντρων, αφού δεν υπάρχει οργανωμένο δίκτυο κρατικών και συνεταιριστικών σφαγείων, τυποποιητηρίων, ψυγείων και αποθηκών. Σήμερα, με τις εφαρμογές της πληροφορικής, η οργάνωση τέτοιου δικτύου σε ένα κράτος που θέλει να είναι φιλεργατικό και φιλολαϊκό και ταυτόχρονο ελεγχόμενο από τους ίδιους τους εργαζόμενους , τεχνικά είναι απλή υπόθεση.” (http://argird.blogspot.com/2013/10/blog-post.html)

Ναι έτσι είναι, έτσι μπορεί να είναι και έτσι θα είναι, μόνο όμως  αν υπάρξει μια πολιτική- αντισυστημική αλλαγή, σε καθοδηγητικό και πρωταγωνιστικό ρόλο τον ίδιο τον εργαζόμενο- αγωνιζόμενο λαό.

Και αυτό πρέπει να ετοιμάσουν στα πλαίσια ενός ενιαίου αγωνιστικού, εργατικού μετώπου οι δυνάμεις της αριστεράς, της κοινωνικής προόδου, της αντιφασιστικής πάλης, του αντιεξουσιαστικού αγώνα.

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση