Τρ. Ιαν 18th, 2022

Έχει ένα ενδιαφέρον να τελειώνει η εβδομάδα ή να αρχίσει η νέα εβδομάδα με jobs.  Όχι με δουλειές, αυτές πάνε κατά διόλου έτσι κι αλλιώς. Μα με την κινηματογραφική βιογραφία ενός αλλόκοτου και απροσάρμοστου ανθρώπου που υπήρξε ο συνιδρυτής της aple, του Steve Jobs. Έχοντας στην κατοχή μου I pad και  iPhone  δεν μπορούσε παρά να μου προκαλέσει το ενδιαφέρον η βιογραφία του Steve Jobs.

Η ταινία ουσιαστικά ξεκινά με την περιπλάνηση Steve Jobs ως απροσαρμόστου φοιτητή στην δεκαετία του 1970. Είναι η εποχή του τέλους του τελευταίου κύκλου των μεγάλων επαναστατικών αφηγήσεων του 20ού αιώνα. Και η αρχή των προσωπικών, ατομοκεντρικών αφηγήσεων, αυτών των προσωπικοτήτων, που δεν συμβιβάζονται με την κατεστημένη  μούχλα. Είναι η εποχή του new age  και την αναζήτησης της προσωπικής ατομικής νιρβάνα, στις ανατολικές θρησκείες, είναι η επιστροφή ενός beatnik κλίματος.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον που ευδοκίμησε ο μεταμοντερνισμός ο απροσάρμοστος, περίεργος και εξτρεμιστικά ατομιστής Steve Jobs κάνει το δικό του ταξίδι, την δική του περιπλάνηση, ψάχνοντας το δικό του όραμα.

Η επομένη στάση είναι η δημιουργία της aple, μιας μικρής εταιρίας ηλεκτρονικών υπολογιστών μαζί με μια μικρή ομάδα εξίσου αντισυμβατικών, τρελών, επαναστατών και απροσάρμοστων νεαρών. Που συλλογικά δουλεύοντας, εκμεταλλευόμενοι την επινοητικότητα και την φαντασία τους, δηλαδή τον βασικό πυλώνα που μετατρέπει ως γενική διάνοια, την επιστήμη σε μια σύγχρονη επαναστατική δύναμη, κάνουν τεχνολογικά άλματα.

Το όραμα όμως το έχει μόνο Steve Jobs. Πιο είναι το όραμα;; Μα το αμερικάνικο όραμα, το όραμα  να πουλήσει την συλλογική επινοητικότητα και φαντασία όσο καλύτερα μπορεί. Και τα καταφέρνει δημιουργώντας μια μεγάλη aple, μια μεγάλη εταιρία. Πληρώνοντας το τίμημα της επιτυχίας του, αποξένωση από τους φίλους του και τους παλαιούς συνεργάτες. Μια αλλοτριωτική κατάσταση που σχεδόν τον μετατρέπει σε μοναχικό λύκο που δεν αναγνωρίζει την κόρη του και δεν αναγνωρίζει καμιά κοινωνική ρύθμιση πέρα από τον ανταγωνισμό, χαρακτηριστική  είναι η εικόνα να παρκάρει στο αναπηρικό παρκινγκ της εταιρίας.

Δεν μένει όμως στην συγκεκριμένη επιτυχία, επιχειρεί να προχωρήσει τεχνολογικά την ιστορία. Ερχόμενος σε σύγκρουση, τόσο με τους ανταγωνιστές που του κλέβουν τις ιδέες, όσο και με τους επενδυτές που βλέπουν πως τα τεχνολογικά σχέδια του Steve Jobs δεν τους αποδίδουν οικονομικά και τρομάζουν τους μετόχους. Πρόκειται για μια συνηθισμένη κατάσταση όπου η τεχνολογία και η επιστήμη ως σταθερό κεφάλαιο έρχεται σε σύγκρουση με την επιπλέον κεφαλαιοκρατική  αξιοποίηση της.

Για τον  Steve Jobs αυτό έχει ως αποτέλεσμα να εκδιωχτεί από την εταιρία που ήταν συνιδρυτής της, παραμένοντας με τον τρόπο του επαναστάτης και οραματιστής. Για να ξαναεπιστρέψει αργότερα ως σωτήρας, με την aple να είχε πάρει την κάτω βόλτα.

Πριν από 2 χρόνια  αποχωρώντας για την αιωνιότητα, άφησε πίσω του μια τεχνολογικά καινοτόμα κερδοφόρα εταιρία. Μια απόδειξη της συνεχιζόμενης επιτυχίας του αμερικάνικου ονείρου. Που καταφέρνει ακόμη να εκμεταλλεύεται κερδοφόρα  στο έπακρο την ατομική τρέλα, την επινοητικότητα, την φαντασία και το συλλογικό πνεύμα της γενικής διάνοιας.

Τι θα μπορούσαμε άραγε να καταφέρουμε ως ανθρώπινο γένος, αν αυτή η επινοητικότητα, η ατομική τρέλα και ευστροφία, η φαντασία, η συλλογική δημιουργικότητα, η επιστήμη, η γενική διάνοια έμπαιναν σε ένα παγκόσμιο δημοκρατικά σχεδιασμένο παραγωγικό σχέδιο που θα έλυνε τις ανάγκες όλων των ανθρώπων;;; Φυσικά σε αυτό το σχέδιο ένας εξτρεμιστικός ατομισμός, που θα γοήτευε τους αναρχοκαπιταλιστές, μάλλον δεν θα χωρούσε.

Ένα τέτοιο δημοκρατικά σχεδιασμένο παραγωγικό σχέδιο θα στηρίζονταν σε ατομικότητες, σε μοναδικότητες, σε ολοκληρωμένες προσωπικότητες που το ατομικό τους όραμα θα συναντούσε, θα ερωτεύονταν την συλλογική δημοκρατική επινοητικότητα και δεν θα την εξουσίαζε. Οι μοναδικότητες μας, τα ατομικά μας οράματα θα έβρισκαν ικανοποίηση στην συλλογική επιστημονική, και δημοκρατική επινοητικότητα. Όπως δείχνει η ταινία πως ξεκίνησε η aple, όπως λειτουργεί το linux, ανοικτά και ελεύθερα και όχι όπως λειτουργεί η aple-mac, η  Microsoft, ακόμη και το ανοικτό –σχεδιαστικά- μα όχι ελεύθερο   Android.

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση