Πε. Ιαν 27th, 2022

Ήταν μαθηματικά σίγουρο πως η κυβερνητική- κρατική και οικονομική εξουσία  με αφορμή τις διώξεις στην ΧΑ θα επιχειρούσε ένα συμψηφισμό ανάμεσα στην άκρα δεξιά και την άκρα αριστερά και την αναρχία.  Πιέζοντας την κοινοβουλευτική αριστερά να καταδικάσει την βία από πού και αν προέρχεται. Κάτι που η ίδια δεν πράττει, καθώς ούτε και αυτή καταδικάζει την βία από πού και αν προέρχεται, καθώς δεν καταδικάζει- και σωστά σε ένα βαθμό- την βία από τα σώματα ασφαλείας, την μόνη νομιμοποιημένη βία.

Όπως είπαμε επιχειρεί ένα συμψηφισμό ανάμεσα στα πολιτικά άκρα. Ας  δεχτούμε πως ναι υπάρχουν αυτά τα άκρα. Που όμως δεν έχουν καμιά σχέση, είναι η μέρα με την νύκτα. Το ένα άκρο, η άκρα δεξιά υπερασπίζεται μια πολιτική ανισότητας και διαχωρισμού. Όχι δεν κάνω αξιολογικές  παρατηρήσεις.  Η θεωρία τους αντιπαλεύει την ισότητα, την δημοκρατία και την καθολική αδελφότητα. Σε αντίθεση με την άκρα αριστερά και την αναρχία  που αγωνίζεται η ισότητα, η δημοκρατία και η καθολική αδελφότητα να γενικευτεί.   Μπορεί να πάσχει από ρομαντισμό, ουτοπισμό αλλά δεν έχει καμιά σχέση με πολιτικές δυνάμεις που απέναντι στην σημερινή παρακμή, αγωνίζονται να οδηγήσουν τα πράγματα πίσω, σε πολιτικές ολιγαρχισμού. Με τους σοφούς, τους άριστους, τους βασιλιάδες να κυβερνάνε στην θέση του πλήθους. Για να μην μιλήσουμε για τους ΝΑΖΙ που συνειδητά επιχείρησαν να «τελειώσουν» με όσους θεωρούσαν υπάνθρωπους.

Ας πάμε στην βία. Λένε οι συστημικοί δημοσιογράφοι, πολιτικοί, αναλυτές προς την θεσμική, κοινοβουλευτική αριστερά, με στόχο να θίξουν το ΣΥΡΙΖΑ. Καταδικάστε την βία από πού και αν προέρχεται.   Το να καταδικάσεις την βία από πού και αν προέρχεται είναι σαν να καταδικάσεις την εξέλιξη, που όπως και να το κάνουμε στηρίζεται στην βία. Τι ήταν η Αμερικάνικη, Γαλλική, Ελληνική και η Ρώσικη  επανάσταση;;; Βραδινοί περίπατοι, τσάι και ατέρμονες συζητήσεις;; Όχι δα, ήταν συχνά εξαιρετικά βίαια γεγονότα, που όμως διαμόρφωσαν τον κόσμο που ζούμε, διαμόρφωσαν την  κοινοβουλευτική δημοκρατία που έχουμε.

Το να λέμε λοιπόν καταδικάζουμε την βία από πού και προέρχεται είναι σαν να λέμε, καταδικάζουμε τα ιστορικά γεγονότα που μας έφεραν εδώ και αν δεν συνέβαιναν θα είχαμε ακόμη την βία των φεουδαρχών, την βία των αριστοκρατών και την βία των βασιλιάδων να μας εξουσιάζουν.

Η ιστορική εξέλιξη δεν έχει τέλος. Αν δεν ηγεμονεύουν οι τάσεις της εξέλιξης για περισσότερη δημοκρατία, ισότητα, αδελφότητα και ελευθερία, ηγεμονεύουν οι τάσεις για το ιστορικό πισωγύρισμα. Η εξάντληση των επαναστατικών εξελικτικών τάσεων πρώτα στην Γαλλική, ύστερα στην Ρώσικη, στην συνέχεια στην Κινέζικη επανάσταση καθώς και στις αντιαποικιοκρατικές επαναστάσεις, οδήγησαν σε ένα μπλοκάρισμα και στην συνέχεια στις σημερινές ροπές προς ένα παγκοσμιοποιημένο καπιταλιστικό φεουδαρχισμό.

Με το 0,7%  του παγκόσμιου πληθυσμού να κατέχει το 40% του παγκόσμιου πλούτου. Μια οικονομική και στην συνεχεία πολιτική και κοινωνική ανισορροπία που γεννά όλα τα σημερινά φαινόμενα βίας. Μια πολιτική, παραγωγική, κοινωνική, και οικονομική συνθήκη που την στηρίζουν αυτοί που καταδικάζουν την βία από πού και αν προέρχεται. Όχι μόνο δεν την καταδικάζουν αλλά την στηρίζουν. Στηρίζουν την βία του εργοδότη που τρομοκρατεί, εκβιάζει, απολύει. Την βία των επιχειρήσεων που καταστρέφουν το περιβάλλον για να κάνουν επενδύσεις.  Την βία της αστυνομίας που σπάει ειρηνικές διαδηλώσεις, Την βία των ΜΜΕ, όταν διαπομπεύουν ανθρώπους. Την βία των τραπεζιτών, των δανειστών, της ΕΕ, του ΔΝΤ που για να πάρουν τα λεφτά τους, οδηγούν μια χώρα στην χρεοκοπία, στην φτώχια, στην μιζέρια.  Την βία των ιμπεριαλιστικών νεοαποικιοκρατικών κρατών που για να ελέγξουν περιοχές, διαλύουν κράτη και στην συνέχεια πνίγουν τους μετανάστες ή τους κλείνουν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Αυτή η νομιμοποιημένη κρατική, εργοδοτική, οικονομική, ιμπεριαλιστική βία είναι που γεννά την αντιβία των εργαζόμενων που αντιστέκονται στους εργοδότες, των κάτοικων ενάντια στα σχέδια των επιχειρήσεων  να καταστρέψουν το περιβάλλον, των διαδηλωτών απέναντι στην αστυνομία, του λαού ενάντια στους τραπεζίτες, δανειστές και την ΕΕ, των λαών ενάντια στους ιμπεριαλιστές- νεοαποικοκράτες.

Αν η κρατική, εργοδοτική, οικονομική, ιμπεριαλιστική βία είναι κατά βάση επιθετική, η λαϊκή, εργατική αντιβία είναι κατά βάση αμυντική, ακόμη και αν επιτίθεται. Ταυτόχρονα είναι ιστορικά αποδεδειγμένο πως η  λαϊκή, εργατική αντιβία δεν έχει στόχο να αφανίσει τον αντίπαλο, ακόμη και αν σκοτώσει κάποιους αντιπροσώπους του. Τα θύματα των αποικιοκρατικών, ιμπεριαλιστικών πολέμων είναι πολλαπλάσια από τα θύματα που προκάλεσαν οι επαναστάσεις.

Ο αντίλογος σίγουρα θα αναφερθεί στα θύματα του τρόμου της Γαλλικής επανάστασης ή στις σταλινικές εκκαθαρίσεις ή ακόμη και στα θύματα του Μάο και της πολιτιστικής επανάστασης, αλλά  και του Πολ Ποτ.   Ή θα πει πως η ανθρώπινη ζωή είναι ανεκτίμητη.

Στον πρώτο αντίλογο θα πω πως τα πιο πολλά θύματα σε μια επαναστατική διαδικασία υπήρξαν όταν είχε παγιωθεί μια εξουσία επί του λαού και της κοινωνίας, άρα η εργατική- λαϊκή αντιεξουσία/ αντιβία μετατρέπονταν σε θεσμική κρατική βία.  Άρα το στοιχείο που κάνει την διαφορά είναι η  μαζική συνειδητή  συμμετοχή λαϊκών και εργατικών μαζών στην επαναστατική διαδικασία. Και στο δεύτερο αντίλογο θα πω πως η ζωή είναι ανεκτίμητη και μοναδική, ακόμη και αν αφορά το μεγαλύτερο εγκληματία, για αυτό το λόγο και η λαϊκή- εργατική αντιβία προσπαθεί να μειώσει των αριθμό των θυμάτων, σε αντίθεση με την συστημική κρατική βία.   

Ναι θα καταδικάσουμε την βία από πού και αν προέρχεται όταν εξασφαλιστεί μια πραγματική δημοκρατική ισοπολιτεία αδελφότητας και ελευθέριας. Μέχρι τα τότε θα καταδικάζουμε την βία του κράτους και των νόμων του  που καταργούν την ελευθερία και την δημοκρατία. Την βία του κεφαλαίου και των εργοδοτών που στο όνομα των κερδών καταργούν  στοιχειώδη κοινωνικά- εργατικά δικαιώματα.

Δημήτρης Άργυρός

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση