Κυ. Ιαν 23rd, 2022

Το παρακάτω κείμενο δεν δημοσιεύτηκε σε κάποιο θεωρητικό μαρξιστικό περιοδικό ή κάποιο περιοδικό της Αριστεράς.

Δημοσιεύτηκε στο γνωστό επιστημονικό περιοδικό New Scientist και παρουσιάζει μια επιστημονική «μη-ιδεολογική» έρευνα –όπως την χαρακτηρίζουν οι συγγραφείς του κειμένου– για τον κόσμο των μεγάλων πολυεθνικών επιχειρήσεων και της παγκόσμιας οικονομίας. Ωστόσο, η εγγύτητα των συμπερασμάτων με τις «ιδεολογικές» προσεγγίσεις του αντικαπιταλιστικού κινήματος είναι προφανής.

Των Andy Cogklan και Debora Kenzie

Μια ανάλυση των σχέσεων μεταξύ 43.000 πολυεθνικών επιχειρήσεων αποκαλύπτει ότι μία σχετικά μικρή ομάδα εταιριών, κυρίως τράπεζες, έχουν δυσανάλογα μεγάλο έλεγχο στην παγκόσμια οικονομία. Το ότι μία χούφτα τραπεζιτών ελέγχει ένα μεγάλο κομμάτι της παγκόσμιας οικονομίας δεν αποτελεί είδηση για το κίνημα Occupy Wall Street και άλλους διαδηλωτές ανά τον κόσμο. Όμως η συγκεκριμένη μελέτη, από τρεις θεωρητικούς σύνθετων συστημάτων στο Ελβετικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Ζυρίχης, είναι η πρώτη που επιχειρεί να υπερβεί τα όρια της ιδεολογίας για να καταγράψει εμπειρικά αυτό το δίκτυο εξουσίας. Συνδυάζει τα μαθηματικά που παραδοσιακά χρησιμοποιούνται για τη διαμόρφωση μοντέλων φυσικών συστημάτων με μία πληθώρα εταιρικών δεδομένων με στόχο τη «χαρτογράφηση» του πλούτου στις πολυεθνικές επιχειρήσεις ανά τον κόσμο.
«Η πραγματικότητα είναι τόσο σύνθετη που μας αναγκάζει να απελευθερωθούμε από δόγματα, είτε πρόκειται για θεωρίες συνωμοσίας ή την ελεύθερη αγορά», σχολιάζει ο James Glattfelder. «Η ανάλυσή μας βασίζεται στην πραγματικότητα». Μελέτες του παρελθόντος διαπίστωναν ότι μικρός αριθμός πολυεθνικών επιχειρήσεων κατέχουν μεγάλα τμήματα της παγκόσμιας οικονομίας, ωστόσο οι μελέτες αφορούσαν μικρό αριθμό εταιριών και παρέλειπαν περιπτώσεις έμμεσων μορφών ιδιοκτησίας. Κατά συνέπεια δεν ήταν σε θέση να δείξουν πώς αυτό επηρέαζε την παγκόσμια οικονομία. Αυτό μπορεί να το καταφέρει η ομάδα της Ζυρίχης. Από την Orbis 2007, μία βάση δεδομένων που καλύπτει 37 εκατομμύρια επιχειρήσεις και επενδυτές σε όλο τον κόσμο, ξεχώρισαν 43.060 πολυεθνικές επιχειρήσεις και τα μερίδια ιδιοκτησίας που τις συνδέουν. Στη συνέχεια κατασκεύασαν ένα μοντέλο για το ποιες επιχειρήσεις ελέγχουν άλλες μέσω δικτύων μετοχικών μεριδίων, συνδυάζοντάς το με τα λειτουργικά κέρδη κάθε εταιρίας, προκειμένου να χαρτογραφηθεί η παγκόσμια δομή της οικονομικής εξουσίας. Η έρευνα που θα δημοσιευθεί στο PLoS One, αποκαλύπτει έναν πυρήνα 1.318 εταιριών με διαπλεκόμενες ιδιοκτησίες. Καθεμία από αυτές τις 1.318 συνδεόταν με δύο ή και περισσότερες επιχειρήσεις, με τον μέσο όρο αλληλοσυνδέσεων να διαμορφώνεται στις 20. Ακόμα πιο σημαντικό όμως είναι ότι αν και αντιπροσώπευαν το 20% των παγκόσμιων κερδών σε λειτουργικό επίπεδο, αυτές οι 1.318 κατέχουν συνολικά μέσω των μεριδίων τους τη μερίδα του λέοντος των μεγάλων επιχειρήσεων ανά τον κόσμο –την «πραγματική» οικονομία– αντιπροσωπεύοντας ένα επιπλέον ποσοστό 60% των παγκόσμιων κερδών.

συνέχεια

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση