οι δολοφόνοι στοχεύουν τον αγωνιζόμενο λαό και όχι τη ΧΑ

Η δύναμη της πραγματικής αριστεράς, η δύναμη της πραγματικής αναρχίας  είναι να μετατρέπει την δύναμη της άρνησης, σε καταφατική ενέργεια, κοιτώντας από την οπτική της αιωνιότητας. Το όπλο της είναι η συμμετοχή, η δημιουργία, η δημοκρατία σε όλα τα επίπεδα, είναι το όπλο της κριτικής και όχι η κριτική των όπλων.  Αλλά  ακόμη και αν χρειαστεί να χρησιμοποιήσει την κριτική των όπλων το εφαρμόζει με γνώμονα του όπλου της κριτικής, της αυτοκριτικής, σεβόμενη την ανθρωπινή ύπαρξη, ζωή, αξιοπρέπεια.

Όχι δεν μιλάω για μια αριστερά και για μια αναρχία πασιφιστική, θεωρώ πως η μαμή της ιστορίας είναι η βία και για αυτό  όπως έχω ξαναγράψει δεν μπορούμε να καταδικάσουμε την βία από πού και αν προέρχεται. Που από την μεριά η βία είναι ένα μέσο που εξυπηρετώντας ένα σκοπό, αγιάζεται από αυτό, στο βαθμό που σκοπός και μέσα συνδυάζονται διαλεκτικά και απελευθερωτικά  και δεν εξυπηρετούν αλλότρια παιχνίδια ή σκοπούς, αντιστρέφοντας τους σκοπούς.

Επίσης πρέπει να γίνει κατανοητό πως είναι άλλο πράγμα η επαναστατική  πολιτική και διαδικασία και άλλο ο εμφύλιος πόλεμος, στην πρώτη περίπτωση ο λαός στην πλειοψηφία συμμετέχει, στηρίζει η υποστηρίζει την επαναστατική διαδικασία και δεν είναι χωρισμένος σε φράξιες και στρατόπεδα, σκοτώνοντας ο ένας τον άλλον για ξένα συμφέροντα.

Φυσικά πρέπει να ξεφύγουμε από δυο αντιθετικούς σκοπέλους. Ο πρώτος, μια ωραία πρωία οι λαϊκές και  εργατικές μάζες να συνειδητοποιηθούν, ενώ μέχρι το προηγούμενο βράδυ ήταν φυλακισμένες στο σπήλιο της αλλοτρίωσης και ο δεύτερος κάποιοι συνειδητοποιημένοι επαναστάτες, παίρνοντας τα όπλα, βγάλουν με το ζόρι τον κόσμο από το σπήλιο.

Τα παραπάνω τα γράφω στο βαθμό,  σε αυτό το μικρό ποσοστό που η δολοφονική ενέργεια ενάντια στους 2 νεαρούς ΧΑυγίτες, έγινε από τμήμα των ένοπλων οργανώσεων της αριστεράς και του αναρχικού κινήματος. Και στο βαθμό που αυτοί έδρασαν αυτόνομα και χωρίς την «άνωθεν» καθοδήγηση  μηχανισμών.

Το πλέον  πιθανό όμως  η δολοφονική ενέργεια   να είναι έργο- άμεσο ή έμμεσο- μηχανισμών, όχι απαραίτητα κυβερνητικών, αλλά και παρακρατικών, μυστικών υπηρεσιών, μαφίας και εργοδοτικών, πχ των εφοπλιστικού κεφαλαίου.   Με στόχο να αποσταθεροποιήσει την πολιτική πραγματικότητα, να δημιουργήσει κλίμα εμφυλίου πολέμου, μεταξύ των άκρων, να σπείρει τον τρόμο δεξιά και αριστερά, επιβάλλοντας μια ακόμη σκληρότερη μορφή κοινοβουλευτικού ή και λιγότερου κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού, μια αυταρχικότερη μορφή κράτους έκτακτης ανάγκης. Που θα εξυπηρετήσουν σε καλύτερο και πιο ολοκληρωμένο βαθμό τα συμφέροντα τους.   Με τον λαό στην γωνία, ηττημένο και φοβισμένο.

Για αυτόν το λόγο, έχει δίκαιο ένας συναγωνιστής-που εψές βράδυ μου είπε- πως και για αυτές τις δολοφονίες θα έπρεπε να βγούμε στο δρόμο, σαν να ήταν οι δικοί μας νεκροί.  Μπορεί να μην ήταν, οι νεκροί σε τελευταία ανάλυση ανήκουν μόνο στην δύναμη του θανάτου και εμείς είμαστε με το πνεύμα της ζωής και της χαράς , αλλά θα μπορούσαν να ήταν σε μια επόμενη φάση οι δικοί μας ζωντανοί, όπως και η συντριπτική πλειοψηφία των μελών της ΧΑ.

 

κυριακάτικο success story το shopping therapy

Ο ελεύθερος χρόνος δεν είναι ο χρόνος  του shopping therapy. Δεν είναι ο χρόνος της υποταγής μας στο εμπόρευμα και της ανάλωσης μας ως εργαζόμενοι και ως καταναλωτές. Από αυτή την οπτική όσες λιγότερες μέρες είναι ανοικτά τα καταστήματα τόσο  το καλύτερο. Το ίδιο φυσικά ισχύει και για τα καφέ, δηλαδή τους χώρους που εμπορεύονται την επικοινωνία, την παρέα και την εμπειρία. Διαβάστε περισσότερα “κυριακάτικο success story το shopping therapy”