μια πραγματική εργατοδημοκρατική τοπική αυτοδιοίκηση είναι δυνατή!!!!!

Με αφορμή δημοσκόπηση που πραγματοποιείσαι το οικονομικό πανεπιστήμιο Ιωαννίνων για το itv για το Δήμο Ιωαννιτών προβάδισμα παίρνει ο κανένας με  40,9%, εκφράζοντας την βαθιά λαϊκή  αποστροφή   από τους  δημοτικούς άρχοντες και υποψηφίους.

Δεύτερος βγαίνει ο Φίλιππας Φίλιος με 10,5%, τρίτος ο Νίκος Γκόντας με 8,7%, ενώ ελάχιστα πίσω του βρίσκεται ο Στέφανος Σκοπούλης της ΔΡΑΣΥ και των δυνάμεων της άλλης, ριζοσπαστικής, ανατρεπτικής και αντικαπιταλιστικής αριστεράς.

Αποδεικνύοντας πως ένα ξεκάθαρο φιλολαϊκό, αγωνιστικό, μαχητικό, αντιδιαχειριστικό και ταυτόχρονα ενωτικό προφίλ είναι αυτό που μπορεί στην αριστερά αέρα στα πανιά της.  Αν ένα τέτοιο χαρακτήρα είχε το σύνολο της αριστεράς τότε τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά και στο πλατύ λαϊκό κίνημα. Ένα χαρακτήρα συγκρουσιακό τόσο με τους τοπικούς άρχοντες, όσο με το κράτος, τις οικονομικές ελίτ και την ΕΕ.

Αγωνιζόμενοι για μια πραγματική τοπική αυτοδιοίκηση στα χεριά των συνειδητοποιημένων πολιτών και όχι ο πιο αντιλαϊκός βραχίονας του εθνικού κράτους και της ΕΕ.   Μια πραγματική τοπική αυτοδιοίκηση, μονάδα και βάση μιας εργατικής δημοκρατίας που μέσα από τις λαϊκές δημοτικές συνελεύσεις τους οι ίδιοι οι πολίτες θα διοικούν το Δήμο. Αυτό με την σειρά του προϋποθέτει ο Δήμος να είναι ένας φορομπηχτικός μηχανισμός ή ένας εισοδηματίας  ιδιωτικοποιημένων ή ξεπουλημένων δημόσιων χωρών και δημόσιας περιουσίας.

Αλλά ένας παραγωγικός μηχανισμός που θα έχει την στήριξη των δημόσιων επενδύσεων, για να στηρίξει και να αυξήσει τους συντελεστές κοινωνικής- λαϊκής- οικολογικής και πολιτικής ευμάρειας.  Συντάσσομαι με την δημοτικοποίηση παραγωγικών μονάδων, όπως και με τις συνεταιριστικοποιήσεις.., αλλά αυτό δεν πρέπει να οδηγήσει σε έμμεσες ή άμεσες ιδιωτικοποιήσεις.  Απεναντίας πρέπει να οδηγήσει στην ενίσχυση των κοινωνικών χαρακτηριστικών της παραγωγικής διαδικασίας που πρέπει να βρίσκεται στα χέρια των ίδιων των παραγωγών του κοινωνικού πλούτου. Και αυτό δεν μπορεί παρά να συμβεί μέσα από μια εθνική διακυβέρνηση που ελέγχει τα μέσα παραγωγής προς το συμφέρον των πολλών και όχι προς το συμφέρον των ελίτ. Με την ίδια την εργαζόμενη πλειοψηφία σε ρόλο πρωταγωνιστή και όχι θεατή.

Μιλάμε για μια αριστερή ανατρεπτική πολιτική, ένα λαϊκό – εργατικό κίνημα ρήξης και ανατροπής που απέναντι στην απαλλοτρίωση του εισοδήματος των εργαζομένων θα προβάλει την απαλλοτρίωση των κεφαλαίων των πιστωτών, δηλαδή τη μονομερή διαγραφή του χρέους. Οι πιστωτές πρέπει να επιστρέψουν τα κλεμμένα γιατί τόσα χρόνια μας «δανείζουν» με λεφτά που έχουν κλέψει από τους λαούς όλης της Ευρώπης. Μια τέτοια πολιτική συνιστά απαραίτητο βήμα για την ελάφρυνση των εργαζομένων, οι οποίοι έχουν πληρώσει ξανά και ξανά τις τοκογλυφικές απαιτήσεις των δανειστών.

Η μονομερής διαγραφή του χρέους θα οδηγούσε, αυτόματα στην κρατικοποίηση των τραπεζών, οι οποίες, έτσι κι αλλιώς, στηρίζονται σκανδαλωδώς από το δημόσιο, αλλά και των μεγάλων επιχειρήσεων που συνδέονται με τις σύγχρονες ανάγκες (πρωτογενής παραγωγή, μεταφορές, επικοινωνίες, ενέργεια). Αντικειμενικά βέβαια μια τέτοια πολιτική είναι ασύμβατη με την παραμονή της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και με το ΕΕ.

Και αυτό ας το λάβουν υπόψη τους οι αριστερές δυνάμεις που βρίσκονται στο κατώφλι της εξουσίας.

Δημήτρης Αργυρός

ο εκσυχρονισμός ως πεδίο πολιτικής δράσης των ελεύθερων συνεταιρισμένων παραγωγών

Πάει ξεχάστηκε και ο εκσυγχρονισμός, όπως και τόσα άλλα ιδεολογήματα, έγιναν μίζες, εξοχικά, κότερα, επενδύσεις σε ξένο νόμισμα μήπως και  βγούμε από το ευρώ.  Έγιναν «τσιπούρες» που κυκλοφορούν δίχως πινακίδες κυκλοφορίας…, από πολιτικάντηδες και όχι μόνο. Διαβάστε περισσότερα “ο εκσυχρονισμός ως πεδίο πολιτικής δράσης των ελεύθερων συνεταιρισμένων παραγωγών”