Τε. Ιαν 26th, 2022

Πάει ξεχάστηκε και ο εκσυγχρονισμός, όπως και τόσα άλλα ιδεολογήματα, έγιναν μίζες, εξοχικά, κότερα, επενδύσεις σε ξένο νόμισμα μήπως και  βγούμε από το ευρώ.  Έγιναν «τσιπούρες» που κυκλοφορούν δίχως πινακίδες κυκλοφορίας…, από πολιτικάντηδες και όχι μόνο.

Και όμως κάποιου είδους εκσυγχρονισμό χρειαζόμαστε. Όπως πχ να είναι προσβάσιμες οι πόλεις, οι δρόμοι και προσβάσιμα τα  δημόσια κτήρια στους ανάπηρους. Τα δημόσια αγαθά, χώροι και τόποι, το νερό, σε ένα βαθμό το ρεύμα να μην είναι εμπορεύσιμα είδη. Την ίδια στιγμή όμως οι δημόσιοι φορείς που τα διαχειρίζονται να στελεχώνονται από συνειδητοποιημένους υπάλληλους έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η δυνατόν καλύτερη παροχή υπηρεσιών στις καλύτερες των τιμών.

Εκσυγχρονισμός είναι να σέβεσαι και να παρέχεις ασφάλεια στις πιο αδύνατες κοινωνικές κατηγορίες  και αυτό όχι με την μορφή της φιλανθρωπίας, αλλά με την μορφή της δημοκρατικής κοινωνικής αρωγής και τις πρόσβασης σε ένα σύμπαν  κοινωνικών  και ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Εκσυγχρονισμός είναι να βάζεις φρένο στην πολιτική της κοινωνικής, εργασιακής, πολιτιστικής και οικονομικής υποτίμησης ενός ολόκληρου λαού, που αναγκάζει τους πολίτες να οδηγηθούν σε μια μορφή σύγχρονης δουλείας.

Είναι να υπάρχει σύνδεση παραγωγής- έρευνας και παιδείας, όχι όμως για να εμπορευματοποιηθεί η παιδεία και η εκπαίδευση, αλλά για το ακριβώς αντίθετο λόγο. Να ενισχυθεί  δηλαδή ο κοινωνικός χαρακτήρας της παραγωγής,  ενοποιώντας τους παράγωγους του κοινωνικού πλούτου με τις νέες παραγωγικές εξελίξεις, τεχνολογία, δυνάμεις και δυναμικές

Είναι και πολλά άλλα, μόνο που βρίσκονται αντίκρυ από τις πολιτικές που εφαρμόστηκαν  τόσο από τους εκσυγχρονιστές του ΠΑΣΟΚ, όσο και από τους μνημονιακούς σωτήρες της ΝΔ.

Επίσης μου είναι δύσκολο να το δω εντός της ΕΕ και κατά συνέπεια του ευρώ. Όχι γιατί είναι η ΕΕ κακή εκ φύσεως και εκ θέσεων. Αλλά γιατί ως ο πιο συνασπισμένος πόλος του πανευρωπαϊκού κεφαλαίου ηγείται της απόπειρας για την πρωταρχική επανασυσσώρευση κεφαλαίου δια της υποτίμησης της εργασιακής δύναμης, της ιδιωτικοποίησης της δημοσίας σφαίρας και των αγαθών και δια της  απόπειρας να μειωθούν τα αποθέματα και τα αποθεματικά του κόσμου της εργασίας, για να δεχτεί την επαναθεμελίωση της ταξικής σχέσης με δυσμενέστερους όρους από ότι σήμερα. Σε αυτό στοχεύει η πολιτική των πλειστηριασμών….. Ε με αυτή την φυλακή, τους φύλακες και τους δικτάτορες πρέπει να συγκρουστούμε.

Θα μου πείτε αν βγούμε από την ΕΕ θα γίνουμε Αλβανία του Χότζα. Ενώ τώρα που είμαστε μια τριτοκοσμική αποικία της ΕΕ και της Γερμανίας είναι καλύτερα. Από μια άλλη οπτική το ζήτημα δεν είναι έξω ή μέσα από την ΕΕ. Και έξω να βγούμε, αν ο λαός παραμένει ραγιάς το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο.  Και αυτό από μια οπτική ζήτημα εκσυγχρονισμού είναι ή όχι, τι λέτε;;

Για αυτό το λόγο επιβάλλεται η δημιουργία ενός μεταβατικού  αντικαπιταλιστικού εργατοδημοκρατικού/ παραγωγικού συστήματος- μοντέλου. Που θα λειτουργεί με βάση το εργατoδημοκρατικό σχέδιο και την στρατηγική για να καλύπτει στο έπακρο τις βασικές ανάγκες της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Και βασικές ανάγκες δεν είναι μόνο οι ανάγκες για φαί και στέγαση. Κάθε μορφή ιδιοκτησίας θα επιτρέπεται στο βαθμό που εξυπηρετεί αυτό τον πρωταρχικό στόχο και όχι το προσωπικό πλουτισμό σε αυτό το βαθμό   που θα καταπιέζει την  εργαζόμενη πλειοψηφία.

Είναι βέβαιο πως μια τέτοια κοινωνία, ένα τέτοιο εργατοδημοκρατικό αντικράτος δεν μπορεί να αντέξει σε μια χώρα, πόσο μάλλον σε μια χώρα σαν την Ελλάδα. Μόνο που είναι αδύνατο να περιμένουμε την έναρξη της παγκόσμιας επανάστασης, για να πάνε τα πράγματα μπροστά. Κατά συνέπεια επιβάλλεται μια πολιτική επαναστατικής ρήξης με ΕΕ-ευρώ και το αστικό κράτος στην Ελλάδα.

Οι πλέον συνειδητοποιημένες δυνάμεις από τα σήμερα θα πρέπει να εργάζονται στο παράδειγμα των κοινοτήτων και των δομών των ελεύθερων συνεταιρισμένων παραγωγών. Η συγκεκριμένη εργασία θα βοηθήσει στο να δημιουργηθούν άλλες ποιότητες τόσο στο ενιαίο εργατικό μέτωπο των λαϊκών δυνάμεων, όσο και στις διαδικασίες της αριστερής συμπαράταξης, του αντικαπιταλιστικού πόλου και ειδικότερα στην οικοδόμηση ενός νέου κομμουνιστικού φορέα…, με καινοτόμα κομμουνιστικοεπαναθεμελιωτικά χαρακτηριστικά.

Προσοχή οι συγκεκριμένες δομές και κοινότητες ή και παρέες στην αρχή, όπως υπάρχουν σήμερα με τον κόσμο του Linux, δεν είναι απαραίτητο να θεσμοθετηθούν, απεναντίας θα έλεγα, ούτε να πάρουν την εξουσία στο όνομα του προλεταριάτου.., λόγου χάρη. Κατά μια έννοια θα θυμίζουν την μυστική επαναστατική κυβέρνηση του Μπακούνιν. Θα αποτελεί μια πολύμορφη σωματική δομή που θα επιδρά και θα  καθορίζει στο επίπεδο του κοινωνικού και του οντολογικού τις διαμορφούμενες εξελίξεις…( Με πρωτοπόρα δύναμη τους ελεύθερους συνεταιρισμένους παραγωγούς)

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΓΥΡΟΣ

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση