Πε. Ιαν 27th, 2022

“Θα’ρθει μια εποχή που η σιωπή του τάφου μας θα είναι πιο ισχυρή από τις φωνές που στραγγαλίζετε σήμερα” Αύγουστος Σπάϊζ

Σπάιζ: “Λοιπόν, αυτές είναι οι ιδέες μου. Αποτελούν μέρος του εαυτού μου, δεν μπορώ να τις αποχωριστώ και δεν θα το έκανα ακόμα κι αν μπορούσα. Κι αν νομίζετε ότι μπορείτε να συντρίψετε αυτές τις ιδέες που κερδίζουν έδαφος κάθε μέρα και περισσότερο, αν νομίζετε ότι μπορείτε να τις στείλετε στην κρεμάλα -αν επιβάλλετε άλλη μια φορά τη θανατική ποινή σε άτομα που τόλμησαν να πουν την αλήθεια – και σας προκαλώ να μας αποδείξετε σε ποιο σημείο είπαμε ψέματα – σας λέω ότι αν ο θάνατος είναι η ποινή γιατί διακηρύχτηκε η αλήθεια, τότε θα πληρώσω το ακριβό τίμημα με περηφάνια και τόλμη! Φωνάξτε το δήμιό σας!”

Τζωρτζ Ένγκελ: “Μισώ και πολεμάω όχι τον καπιταλιστή σαν άτομο, αλλά το σύστημα που του δίνει τα προνόμιά του. Η μεγαλύτερή μου επιθυμία θα ήταν να μπορέσουν να αναγνωρίσουν οι εργάτες ποιοι είναι οι φίλοι τους και ποιοι οι εχθροί τους”.

Λινγκ: “Επαναλαμβάνω ότι είμαι εχθρός της τάξης που επικρατεί σήμερα και επαναλαμβάνω ότι θα την πολεμήσω με όλες μου τις δυνάμεις, όσο μπορώ ακόμα να ανασαίνω… Σας απεχθάνομαι! Απεχθάνομαι την τάξη σας, τους νόμους σας, την εξουσία σας που στηρίζεται στη βία. Κρεμάστε με γι’ αυτό!”

Εχτές γιορτάσαμε αγωνιστικά και στο δρόμο του αγώνα την πρωτομαγιά. Την επέτειο των αιματοβαμμένων εργατικών εξεγέρσεων στο Σικάγο του 1886 και των επιτυχημένων διεκδικήσεων των εργατών του Καναδά το 1872.

Δύο χρόνια νωρίτερα, το 1884, πάρθηκε στο συνέδριο της Αμερικανικής Ομοσπονδίας Εργασίας η απόφαση να γίνουν την πρώτη Μάη του 1886 απεργιακές κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις στο Σικάγο, το μεγαλύτερο τότε βιομηχανικό κέντρο των ΗΠΑ. Αίτημα η μείωση των ωρών εργασίας και σύνθημα “Οχτώ ώρες δουλειά, οχτώ ώρες ανάπαυση, οχτώ ώρες ύπνο”.

Εκείνη τη μέρα, 1η Μαΐου του 1886, 400.000 άνθρωποι συμμετείχαν στις απεργίες που γίνονταν σε όλη την χώρα, και πάνω από 80.000 στο Σικάγο. Αυτό το Σάββατο του 1886, μια εργάσιμη μέρα, οι εργάτες, ξεκίνησαν με τις γυναίκες και τα παιδιά τους για να διαδηλώσουν ειρηνικά στο χώρο της συγκέντρωσης στην πλατεία Haymarket.

Στη γύρω περιοχή, είχαν παραταχθεί αστυνομικές δυνάμεις αποτελούμενες από 1350 άτομα, οπλισμένα με οπλοπολυβόλα οι οποίοι περίμεναν το σύνθημα για να δράσουν.

Κι ενώ το πλήθος παρακολουθούσε τις ομιλίες, ο επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης, διατάσσει να διαλυθεί η συγκέντρωση. Μια βόμβα έσκασε κοντά στους αστυνομικούς οι οποίοι άρχισαν να πυροβολούν και να χτυπούν τους συγκεντρωμένους χωρίς καμιά διάκριση. Είναι ακόμα άγνωστος ο αριθμός των θυμάτων αφού πολλοί τραυματισμένοι κατέληξαν τις επόμενες ημέρες, επίσημα μόνο οκτώ νεκροί αστυνομικοί και τέσσερις διαδηλωτές έχουν επαληθευτεί.

Το γνωστό σκίτσο ενός αναρχικού που πετάει μία βόμβα εμφανίστηκε έπειτα αυτού του συμβάντος.

Οκτώ συλληφθέντες διαδηλωτές δικάστηκαν, τέσσερις αυτών καταδικάστηκαν σε θάνατο και άλλος ένας αφαίρεσε μόνος τη ζωή του στην φυλακή( http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CF%81%CE%B3%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%A0%CF%81%CF%89%CF%84%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%AC)

Από τότε κύλησε πολύ αυλάκι στο ρου της ιστορίας. Οι εργαζόμενοι, ειδικά στο πρώτο κόσμο, στην Ευρώπη, την καπιταλιστική και τη «σοσιαλιστική», όχι μόνο κατέκτησαν το 8 ώρες εργασίας, 8 ώρες ξεκούραση, 8 ώρες ανάπαυση. Με πολλούς, πολλούς  αγώνες κέρδισαν πολύ περισσότερα, κέρδισαν ασφάλεια, υγεία, παιδεία, διακοπές, πρόσβαση στον καταναλωτικό πλούτο των εμπορευμάτων που οι ίδιοι παρήγαγαν. Κέρδισαν ακόμη μεγαλύτερη μείωση των ωρών εργασίας, σε πολλούς τομείς το 35ωρο έγινε πραγματικότητα.

Και ξάφνου η  «κατάρρευση» του «σοσιαλιστικού» μπλοκ, η βαθιά καπιταλιστική κρίση, σήψη και παρακμή που οδήγησε στην «κατάρρευση» του καπιταλισμού, όπως τον γνωρίσαμε  οδήγησε το 30% του παγκόσμιου πληθυσμού στην ανεργία, το 50% στους νέους, 1 και πάνω δισεκατομμύρια ανθρώπους στο πλανήτη μας να μην εργαστούν ποτέ. Και πάνω από 3 δισεκατομμύρια να ζουν από 1 έως 10 δολάρια την μέρα.

Ενώ όσοι εργάζονται, εργάζονται τουλάχιστον 10 ώρες την μέρα, με ρυθμούς τέτοιου επιπέδου εντατικοποίησης όπου ο εργάσιμος χρόνος πλημυρίζει και πνίγει τον υπόλοιπο χρόνο. Και όλα αυτά γιατί;; Μα για να έχει το 40% του παγκόσμιου πλούτου το 0,6% του πληθυσμού, για να έχουν  στην χώρα 500 άτομα το 30% του πλούτου. Για να είναι το χρέος 300% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Για να ζούμε σε μια γη πολλαπλώς εκμεταλλευομένη με τους καπιταλίστες να ψάχνουν παντού νέα Ελντοράντο, όπως στην δική μας περιοχή. Με τμήματα της αριστεράς να μιλάνε για ανάπτυξη, παραγωγική, δημοκρατική,  αλλά όχι για αναδιανομή και για απελευθέρωση.

Και όμως το γεγονός πως το 30% του πληθυσμού θα παραμείνει άνεργο για μακρόν ή δεν θα εργαστεί ποτέ, το γεγονός πως οι νέες τεχνολογίες από την μια εντατικοποιούν την εργασία, αλλά από την άλλη παράγουν τεράστιο πλούτο με λιγότερο εργατικό πληθυσμό, σημαίνει πως έχουν δημιουργηθεί οι συνθήκες  για ένα νέο Σικάγο της εποχή μας.

Για την εργασία 3 με 4 ώρες την μέρα με 4ημερη ή 3μερη εργασία. Με πλήρη απασχόληση για όσους μπορούν να εργαστούν.  Και με μοίρασμα του παραγόμενου πλούτου σε εργαζόμενους και ανίκανους για εργασία.

ΑΡΚΕΙ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΚΑΙ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΑΜΕΣΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ , ΠΟΥ ΠΛΕΟΝ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΑΤΕΣ, ΜΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΕΝΟΙ ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ.

Ας το κάνουμε λίγο «μπακάλικα». Το περσινό Ελληνικό ΑΕΠ, αυτό το μειωμένο λόγο κρίσης, ελληνικό ΑΕΠ, ήταν 180 δις ευρώ. Το 30% αυτού το καρπώθηκαν 500 άτομα, και το 40% πήγε για τοκοχρεολύσια στους τοκογλύφους. Ας υποθέσουμε πως θα συμβεί ένα επαναστατικό άλμα και η εργατική τάξη και όχι απλώς η αριστερά θα πάρει την εξουσία και όχι απλώς την κυβέρνηση. Αρνούμενη να πληρώσει το χρέος και απαλλοτριώνοντας τους 500 μεγαλοκαπιταλίστες, θα έχει στα χέρια της 180 δις ευρώ. Που αναλογεί σε περίπου 1500 το μήνα ανά άτομο…, ικανό ποσό  νομίζω για να καλύψει τις ανάγκες μας… και μάλιστα με χρόνο πραγματικά ελεύθερο και όχι αποικισμένο από τα εμπορεύματα, χρόνο ελεύθερο για έρωτα, πολιτισμό, ξεκούραση, αθλητισμό, ταξίδι, περιπλάνηση, σπουδές και συμμετοχή στα κοινά.

Δημήτρης Αργυρός- υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με την Αριστερή Παρέμβαση στα Γιάννενα για την Αντικαπιταλιστική Αριστερά

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση