Τρ. Ιαν 25th, 2022

Αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας μέσα στους άλλους ή καλύτερα μέσα στην σχέση με τους άλλους ή σε μια οριοθετημένη ή και κλειστή  αυτοαναφορικότητα;;  Αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας ως μια ατομικότητα που βλέπει τα όρια της ελευθερίας της εκεί που τελειώνει η ελευθερία του άλλου ή ως μια δυναμική σωματική πολλαπλότητα, μια σκεφτόμενη ύλη που παθιάζεται, εξεγείρεται, αγωνίζεται και κυρίως ερωτεύεται;; Ένα πρόσωπο που αγωνίζεται κάθε στιγμή το δυνάμει να το κάνει ενεργό.   Αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας ως ένα πεδίο δυνάμεων,   ως ένας κόμβος μικροεξουσιών ή ως ένας ιμάντας μεταβίβασης έξωθεν εντολών ή ακόμη χειρότερο ένας τόπος που κυριαρχούν αλλότριες δυνάμεις;;;  

Σε ένα υποκειμενικό και  σε ένα διυποκειμενικό επίπεδο ο καθένας μας με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συνειδητά ή και αυθόρμητα επιχειρεί να μετατραπεί σε κάτι, από το να μην είναι τίποτε. Ο βαθμός της επιτυχίας συσχετίζεται με τον βαθμό της συνειδητότητας, της οντολογικής συνειδητότητας που σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί πάρα να παίρνει υπόψη του την ιστορικότητα. Την ιστορικότητα των στιγμών, την ιστορικότητα των γεγονότων, την ιστορικότητα των συσχετισμών δύναμης, την ιστορικότητα του εαυτό μας, της ατομικής μας ύπαρξης και την ιστορικότητα της βιοπολιτικής σωματικότητας.

Και αν όλα τα παραπάνω παραείναι θεωρητικά  ας το δούμε πιο απλά. Τι πράττουμε ως οντότητες, ως σωματικότητες για να πάρουμε την ζωή στα χέρια μας..;; Που συμμετέχουμε, που αγωνιζόμαστε που πρωταγωνιστούμε;; Και παρόλο που δεν είναι όλα στο χέρι μας που βάζουμε το χεράκι μας για να επηρεάσουμε έστω και στο ελάχιστο τα γεγονότα;;

Αν δεν το πράττουμε δεν φταίνε μόνο οι δυνάμεις που μας μετατρέπουν σε υποχείρια ή μας υποτιμούν ως προσωπικότητες και ανθρώπους;; Για αυτό καλό είναι διαρκώς να ανατρέπουμε τις βεβαιότητες και τις κανονικότητες, να ασκούμαστε και να πειραματιζόμαστε σωματικά, ψυχολογικά και συναισθηματικά σε νέα πράγματα και σε νέες καταστάσεις. Να πάψουμε να είμαστε συναισθηματικά και σωματικά αλλοτριωμένοι και μονόχνοτοι. Να κολυμπάμε στους ωκεανούς των επιθυμιών και των δυνατοτήτων.

Ως δυναμικές σωματικότητες μπορούμε να ζήσουμε και να αισθανθούμε τόσα πολλά που αυτό μας μετατρέπει σε επικίνδυνες- για το σύστημα και την εξουσία- μοναδικότητες. Μοναδικότητες που στην ιστορικότητα τους,  συναντούν άλλες μοναδικότητες, με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, διαμορφώνοντας ανοικτές δημοκρατικές κοινότητες, αδειάζοντας και ανατρέποντας κάθε αλλότρια εξουσία.

 

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση