Πε. Ιαν 27th, 2022

Ακολουθώντας τους παγανιστικούς κύκλους κάθε χρόνο σταυρώνεται και κάθε χρόνο ανασταίνεται. Αφου πρώτα ενσάρκωσε το θείο λόγο και θεοποίησε τον ανθρώπο, δημιούργησε μια κοινωνία πιστών, μια εκκλησία πιστών, για να επιστρέψει στην αχρονικότητα, αφήνοντας μας, την ελευθερία αν θέλουμε να είμαστε πιστοί ή ελεύθεροι.
Οι πρώτοι χριστιανοί ήταν κάτι αιρετικοί, μέσα σε ένα πλήθος σωτηριολογικών αιρέσεων, στο μεταίχμιο μιας εποχής ανάμεσα στο τέλος της αρχαιότητας και την αρχή του μεσαίωνα.  Με την αρχαία δημοκρατία της πόλης/κράτος να έχει υποταχτεί σε μια μορφή αυτοκρατορικής παγκοσμιότητας, είτε των ελληνιστικών χρόνων, είτε της Ρωμαικής αυτοκρατορικής ρεμπούμπλικας.
Οι πρώτοι χριστιανοί, φανατικά πιστοί, δεν αναγνώριζαν παρα μόνο το λόγο του θεού, που χωρούσε κάθε πιστό, ανεξαρτήτου φύλου, πίστης, καταγωγής και κοινωνικής τάξης. Μπροστά στο θεό ήταν όλοι ίσοι και γυμνοί, με τους τελευταίους να έρχονται πρώτοι.  Μια θρησκεία δούλων για τους δούλους, σε μια εποχή που η αριστοκρατία και ο αριστοκράτης δεν ήταν ο ήρωας των αρχαίων χρόνων ή ο σοφος βασιλιάς του Πλάτωνα, μα ο οικονομικά δυνατός και ο ολιγάρχης, σύμφωνα και με την θεωρία των ορθών και παρεκβατικών πολιτευμάτων του Αριστοτέλη.  Μια θρησκεία δούλων για δούλους,  σε μια εποχή σωτήρων και μεσσιών, με το πνεύμα να ταξιδεύει στον ουρανό, γιατί στην γη κυριαρχούσε το σπαθί και η τάξη των βαρβάρων, με την pax romana να πλαίει την λοίσθια.
Μια θρησκεία δούλων και πληβείων, ανάμεσα στις αλλες θρησκείες και αιρέσεις θα έμεινε, και ίσως και να εξαφανίζονταν, όπως τόσες και τόσες σωτηριολογικές αιρέσεις και θρησκείες, αν ένα τμήμα της ρωμαικής ελιτ, δεν έβλεπε σε αυτή την παράξενη και παράδοξη εβραική αίρεση, στοιχεία αυτοκρατορικής οικουμενικότητας. Στοιχεία που θα επέτρεπαν να ανανεωθεί η συστημική τάξη πραγμάτων. Μόνο που για να συμβεί αυτό θα έπρεπε η  μπρουτάλ προλεταριακή χριστιανική θεώρηση, να αναβαπτιστεί σε ενα αρχαιοελληνικό, ελληνιστικό και ελληνορωμαικό φιλοσοφικο πλαίσιο.  Ο Πλάτων, οι νεοπλατωνικοι και οι στωικοί στρατεύτηκαν για να ισχυροποιήσουν τον θείο λόγο του χριστιανισμού.
Η φιλοσοφική αναβάπτιση και η οικουμενική διασπορά και διάχυση του χριστιανικού λόγου, οδήγησε σε μια εμφάνιση διαφορετικών χριστιανικών δοξασιών, συχνά ανταγωνιστικών μεταξύ τους. Απο αυτό το χάος τον έσωσε ο Κωναταντίνος που μια εκδοχή του την μετέτρεψε σε κρατική θρησκεία της Ρωμαικής Αυτοκρατορίας. Απαγορεύοντας κάθε αίρεση και διαφορετική οπτική, περιθωροποιώντας τις παγανιστικές θρησκείες.
Η επικράτηση του δεν ήταν ευκόλη, τόσο οι άλλες χριστιανικές αιρέσεις, όσο και οι παγανιστικές θεωρήσεις αντιστάθηκαν και συχνά πήραν κεφάλι. Ο Ιουλιανός ο παραβάτης, επιχειρήσε να κρατήσει ζωντανή την παλαιά θρησκεία, ενώ ο αιρετικός Αρείος- αυτός ο ωριγενικός αριστοτελισμός- έφτασε μεχρι το θρόνο του Βυζαντίου, αμέσως μετα τον Κωνσταντίνο.
Με τον θεοδόσιο η δογματική ορθοδοξία επικράτησε και με τον Ιουστινιανό  κάθε αλλη αντίληψη βγήκε εντελώς εκτός πλαισίου. Από την άλλη πλευρά βέβαια ο χριστιανισμός, ειδικά στην ανατολική του ορθόδοξη εκδοχή, ενσωμάτωσε πλείστα στοιχεία του παγανιστικού λόγου και τρόπου, σε τέτοιο βαθμό που στην περίπτωση της ορθοδοξίας μπορούμε να μιλάμε για ένα χριστιανικό πολυθεισμό.  Με τον πλάτωνα και τον Αριστοτέλη να συνυπάρχουν, όπως υπήρχαν σε μια τρισυπόστατη μορφη, το κράτος, η εκκλησία και ο λόγος της εκκλησίας και του πληρώματος. Αντίθετα στην δύση υπήρχαν μια ξεκάθαρη αριστοτελική ιεραρχία, από τον θεό, το, χριστό,το  θείο λόγο, τον πάπα εως το πλήρωμα, που συγκρούονταν με τις αλλες ιεραρχήσεις, όπως το κρατος,  τους βασιλείς και την λαικότητα.
Ο απόλυτος χριστιανικός δογματισμός σε ανατολή και δύση, έκοβε με το σπαθί κάθε διαφορετική χριστιανική οπτική. Και αυτή η κατάσταση πραγμάτων ήταν η βάση που για την εποχή του επαναστατικός μουσουλμανισμός βρηκε έδαφος για να επεκταθεί, μεχρί να γίνει και αυτός μια κρατική θρησκεία και να τελματωθεί στην οθωμανική αυτοκρατορική κοσμικότητα.  Αντίστοιχα στην δύση, η αδυναμία της υπάρξης ενός ισχυρού εξουσιαστικού κέντρου, γέννησε τα έθνη-κρατη, ενώ οι υπόγειες διαδρομές των αιρέσεων γέννησαν την αναγέννηση, την επαναστατική αμφισβήτηση, την μεταρρύθμιση, το επιστημονικό πνεύμα και τον διαφωτισμό.
Ακολουθώντας τους παγανιστικούς κύκλους κάθε χρόνο σταυρώνεται και κάθε χρόνο ανασταίνεται. Αφου πρώτα ενσάρκωσε το θείο λόγο και θεοποίησε τον ανθρώπο, δημιούργησε μια κοινωνία πιστών, μια εκκλησία πιστών, για να επιστρέψει στην αχρονικότητα, αφήνοντας μας, την ελευθερία αν θέλουμε να είμαστε πιστοί ή ελεύθεροι. Και τα δυο δεν μπορούν να συμβούν, είτε θα είμαστε πιστοί σε ένα θεό που απο αγάπη ή απο συμφέρον θα μας προστατεύει και θα μας κυβερνά, είτε ελεύθεροι να αποφασίζουμε για τις τύχες μας.  Η θεική αγάπη είναι μια ενδοκόσμια αγάπη που προέρχεται απο εμάς για εμάς. Ναι μπορούμε να γίνουμε θεοί, αρκεί να δείχνουμε σέβασμο στο κάθε άνθρωπο και στο κάθε πλάσμα της φύσης, ζώντας εν ειρήνη και αλληλεγγύη. Αντιμετωπίζοντας τον θεό, ως μια φυσική σπινοζική θεικότητα, ως μια  εμμενής ενότητα φύσης και κατηγορημάτων.
Οπως η παλαια παγανιστική πίστη έκλεισε κάποτε τον κύκλο της, έτσι και ο κύκλος των μονοθειστικών θρησκειών στο μέλλον θα κλείσει και αυτός τον  δικό του κύκλο. Αυτο δεν θα συνεπάγεται πως η θεική πίστη θα γίνει η ανθρωπινη πίστη στην αλληλεγγύη και την ισοαδερφικότητα, δίχως την ανάγκη εξώθεν θεϊκής παρέμβασης.  Μπορεί να ξαναυπάρξει ένας κύκλος πολυθεϊσμού και παγανισμού ή νέας νέος κύκλος μονοθεισμού.
Ως ανθρωποι, ως κοινότητα, ως κοινωνία,  έχουμε μια ιστορία περίπου 100000 χρόνια ζωής( με μόνο 5000 χρόνια, καταγραμμένης ιστορίας)μεγάλο χρονικό διάστημα για τα ανθρώπινα ατομικά βιολογικά δεδομένα, μικρό για τον κύκλο της εμφάνισης του γένους homo,   περίπου 2,5 εκατομυρια και ακόμη πιο μικρό για την ιστορία της ζωης, 4 δις.
Έχουμε ακόμη δρόμο μπροστά μας για να ζήσουμε δίχως τους φόβους μας, δίχως την ανάγκη θεών, δίχως την ανάγκη αφεντικών, δίχως να είμαστε ή να γινόμαστε δούλοι, έχουμε ακόμη δρόμο να διανύσουμε για να ωριμάσουμε ως ανθρωποι και ως κοινότητα. Έχουμε ακόμη δρόμο για να κατακτήσουμε την εν θεώ και εν κόσμο ισοελευθερία μας.

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση