Τε. Ιαν 19th, 2022

Πρωτομαγιά: Γιορτή των λουλουδιών ή  γιορτή των εργατών;; Ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Γιορτή προς τιμήν της εργατικής εξέγερσης του Σικάγου για 8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ύπνο, 8 ώρες ξεκούραση. Πρόκειται για αιτήματα που ούτε σήμερα έχουν κατακτηθεί στην πλειονότητα των χωρών του κόσμου, στην χώρα μας είχαν σε ένα βαθμό κατακτηθεί, αλλά λόγω κρίσης, τα αιτήματα αυτά έχουν υποχωρήσει. Αιτήματα που η ίδια η ανάπτυξη του συστήματος τα έχει ξεπεράσει με τους ποσοστό των ανέργων και των άεργων να ξεπερνάει το ποσοστό αυτών που εργάζονται ή θα εργαστούν. Σήμερα είναι δυνατή και αναγκαία μια εργασία ελάχιστων ωρών την εβδομάδα για να εργαστούν όσοι το επιθυμούν και το μπορούν. Μόνο που έτσι θα κατρακυλήσει το ποσοστό κέρδους, η υπεραξία και θα το καπιταλιστικό σύστημα θα μπει σε μια θανάσιμη αγωνία. Από αυτήν την οπτική είναι δυνατός και αναγκαίος ο παγκόσμιος κομμουνισμός.    

Η Πρωτομαγιά δεν είναι η γιορτή των εργατών που υπάκουα εργάζονται, βγάζοντας κέρδη και υπεραξία στα αφεντικά τους. Η Πρωτομαγιά είναι γιορτή των εργατών που αγωνίζονται, εξεγείρονται και επαναστατούν, διεκδικώντας τα δικαία τους, διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας, καλύτερα μεροκάματα, ασφάλιση, υγεία, αξιοπρέπεια. Διεκδικώντας ένα καλύτερο κόσμο, ένα κόσμο δίχως αφεντικά ή με αυτούς να είναι τα  αφεντικά.

Είναι η γιορτή των εργατών που κατανοούν πως είναι η κοινωνική τάξη που παράγει τον πλούτο, τον οποίο καρπώνονται τα αφεντικά τους. Αυτοί οι εργάτες που μέσα από τον αγώνα κατανοούν πως δεν χρειάζονται τα αφεντικά, πως μόνοι τους μπορούν να αυτοκυβερνηθούν σε επίπεδο εργοστασίου, δήμου, περιφέρειας, χώρας και παγκόσμια.

Φτάνει αυτό; Όχι δεν φτάνει, όσο νιώθουν εργάτες, πάντα σε μια τελική ανάγνωση- όταν οι αγώνες κοπάσουν- θα νιώθουν την ανάγκη να πουλούν την εργατική τους δύναμη σε ένα αφεντικό, ιδιωτικό, κρατικό, συνεταιρισμένο, αυτοδιαχειριζόμενο. Η λύση στο αίνιγμα της αντίθεσης κεφάλαιο-εργασία δεν είναι η ταξική πάλη που μένει στα πλαίσια του οικονομικού αγώνα,  αλλά η ταξική πάλη που καταλήγει στην επαναστατική άρση και του κεφαλαίου και της εργασίας. Που καταλήγει στην παγκόσμια κοινότητα των αυτοδιαχειριζόμενων «ελεύθερων συνεταιρισμένων παραγωγών», που καταλήγει στην παγκόσμια κομμουνιστική κοινωνία.  Ένας διαρκής και αδιάκοπος επαναστατικός αγώνας που δεν μένει στα μισά του δρόμου, που  αγωνίζεται δίχως στάδια, για την παγκόσμια κοινωνική χειραφέτηση του προλεταριάτου και των καταπιεσμένων.

Για αυτό το λόγο η πρωτομαγιά, όπως και το «πολυτεχνείο» δεν είναι γιορτή, δεν είναι αργία, είναι εξέγερση και απεργία.  Μια πολιτική απεργία ενάντια στο κεφάλαιο, την τρόικα/ θεσμοί, την ΕΕ και τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, ενάντια σε κάθε μορφή αστικής διαχείρισης, άρα και ενάντια στην «αριστερή» διαχείριση της βαρβαρότητας της συριζοδεξιάς διακυβέρνησης.

 

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση