Τρ. Ιαν 25th, 2022

Τον δημοσιογράφο Αποστόλη Τζελέτα τον γνωρίζω και μου είναι ιδιαίτερα συμπαθής. Μου είναι συμπαθής ακόμη και όταν σχολιάζει με – σχεδόν προβοκατόρικο- τρόπο την παρέμβαση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ή και άλλων συλλογικοτήτων που συμμετέχω, όπως συνέβη σε αυτό το σχόλιο. Το γραφείο τύπου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μάλλον θα δημοσιεύσει μια απάντηση, εγώ θα τον ευχαριστήσω γιατί μου επιτρέπει να δημοσιεύσω ένα φιλοσοφικό σχόλιο: 

Φίλε Αποστόλη  με πας μια δεκαετία πίσω, με πας στο  κίνημα του Ξενία- πλατεία, και στην συζήτηση που είχαμε ανοίξει για το τι είναι και ορίζεται δημόσιος χώρος. Μια συζήτηση που έμεινε μισή εξαιτίας της επέμβασης των ΜΑΤ και της καταστολής.. μια συζήτηση που ευελπιστώ να βρεθεί τυπωμένη σε ένα βιβλίο- με την υπογραφή μου- κατά τον Οκτώβρη.

Λοιπόν φίλε Αποστόλη τι καθορίζει ένα δημόσιο χώρο..; Η ευπρέπεια και η καθαριότητα του.. οκ θα συμφωνήσω, μόνο που έτσι μιλάμε για ένα νεκρό καθαρό τόπο. Ο δημόσιος χώρος καθορίζεται ως δημόσιος και ελεύθερος όταν δεν χρησιμοποιείται ως εμπόρευμα και όταν οι πολίτες ως συνειδητά όντα τον νοηματοδοτούν ως τόπο διεκδίκησης, πολιτισμού, αναζήτησης.

Δηλαδή με όρους μιας χεγκελιανής διαλεκτικής: ο δημόσιος χώρος δεν υπάρχει καθαυτός, αλλά μόνο διαεαυτος.. και την συνείδηση της διεαυτότητας την μετουσιώνει σε υλικότητα η συνειδητή δράση των ανθρώπων και τι πιο συνειδητή δράση από την πολιτική παρέμβαση.

Φίλε Αποστολή η αρχαία Αθήνα δεν έμεινε γνωστή στην παγκόσμια ιστορία από την καθαριότητα του τόπου της- που μάλλον δεν υπήρχε- αλλά από την αρχαία αγορά και την δημοκρατία της, αντίθετα οι κήποι της Βαβυλώνας ήταν πανέμορφοι, μα ήταν κάτω από το ζυγό του σατράπη.

Και στην εσπέρια σήμερα έχουν νόμους για την καθαριότητα και τα τσιγάρα πολύ αυστηρούς, αυτό δεν τους εμποδίζει να έχουν καταλύσει την δημοκρατία, την λαική κυριαρχία στην χώρα μας, δεν τους έχει εμποδίσει να έχουν καταλύσει εργατικά δικαιώματα δεκαετία..κτλ Φίλε Αποστόλη το σχόλιο σου βρίσκεται πιο πίσω και από αυτόν τον ευρωπαϊκό διαφωτισμό και το αρχαιοελληνικό πνεύμα..ζέχνει μεταμοντέρνο ελιτίστικο, φιλελέδικο καθωσπρεπισμό…

Δημήτρης Αργυρός

Υ.Γ: φυσικά είναι αλλο ζητημα η παρεμβαση σε έργα τέχνης, όπως αυτο που συμβαίνει συχνα στο έργο επι της τραπεζας της Ελλάδας. Αν και εκει οι σουρεαλιστές θα έλεγαν πως η χρησιμοποιηση του ως εμπόρευμα- τράπεζα της Ελλάδος- το απονεκρώνει…. ή ας θυμηθούμε το προκήρυξη που υπέγραψε ένας σχετικά ξεχασμένος ποιητής ο Γιώργος Μακρής, μαζί και με άλλους, για την ανατίναξη της Ακρόπολης στις αρχές του 1950, που στα μάτια τους συσχετίζονταν με τον καθεστωτικού αρχαιοελληνικού και ελληνορθόδοξου πολιτισμοί. Προσωπικά θα διαφωνούσα καθως μέσα σε αυτη την καθευτη εμπορική χρηση, κρύβεται μια διευτη αξία χρήση ως εργο τέχνης, που αποτελει απο μόνο μια εκφραση του απολυτου πνευματος και της ιστορικης του πορείας

 

 

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση