Δε. Ιαν 17th, 2022

Φίλοι και σύντροφοι αλληλέγγυοι/ ες, ας μου επιτραπεί ένα μικρό σχόλιο: Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, μάλλον  θα ζήσουν  για μακρόν σε αυτο το τόπο, αντίθετα με την βούληση και τις επιθυμίες τους, μέσα σε συνθήκες που δεν τιμούν κανένα και κυριότερα την έννοια της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Το στοίχημα για τις δυνάμεις  και τις δυναμικές της κοινωνικής απελευθέρωσης είναι  να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις έτσι ώστε να εξασφαλιστεί, να εξασφαλιστούν οι δυνατές συνθήκες μιας αξιοπρεπούς διαβίωσης, μέχρι ή να ανοίξουν τα σύνορα, ή να τελειώσει ο πόλεμος και να επιστρέψουν στις εστίες τους.

Αποτελεί επομένως στοίχημα αγωνιστικής κινητοποίησης να επιτευχθούν αυτές οι συνθήκες. Η επιτυχία αυτή θα συμβεί μέσα από μια σειρά κινητοποιήσεων που δεν θα φέρνει απέναντι τους πρόσφυγες και τους Έλληνες, όπως είναι το  κλείσιμο της Εναντίας. Όχι πως διαφωνώ γενικά και αόριστα με το κλείσιμο δρόμων, όπως δεν διαφωνώ γενικά με οποιοδήποτε μέσο πάλης, αρκεί να έχουν οικοδομήσει κάποιες κοινωνικές συμμαχίες

Τέτοιες ενέργειες- δίχως την οικοδόμηση κοινωνικών συμμαχιών-  δεν δημιουργούν τις προϋποθέσεις για την κοινή στάση Ελλήνων και προσφύγων, του εναντίον, τους φέρνουν αντίκρυ, αδυνατίζοντας το μέτωπο που θα πρέπει να δημιουργεί. Αντίθετα δυναμώνει το αντιπροσφυγικό ρατσιστικό μέτωπο, κάνοντας χαρούμενους τους φασίστες, τους κυβερνώντες και τις δυνάμεις που θέλουν κλειστά τα σύνορα και χωρισμένους τους λαούς.

Και θα μου πείτε γιατί αναφέρεσαι μόνο στους  αλληλέγγυοι/ ες και όχι στους μετανάστες και τους πρόσφυγες:  Μήπως δεν τους αναγνωρίζεις ως πολιτικά υποκείμενα; Ή μήπως αφήνεις υπονοούμενα για το “σκοτεινό” ρόλο των αλληλέγγυων ή για υποκίνηση;  Δεν αναφέρομαι σε κανενός είδους σκοτεινό ρόλο των αλληλέγγυων,  ούτε σε κανενός είδους υποκίνηση.  Τους αναγνωρίζω όμως ένα αντικειμενικό πρωτοπόρο ρόλο στα πλαίσια του υποκειμένου αλληλέγγυοι- μετανάστες – πρόσφυγες, αντικειμενικός ρόλος που απορρέει από τις συγκεκριμένες συνθήκες και τα όρια και όχι από την υποκειμενικές βουλήσεις.

Μα είναι δυνατόν να οικοδομηθούν αυτές οι κοινωνικές συμμαχίες; Αν δεν είναι είμαστε χαμένοι, απεναντίας όσο η κρίση βαθαίνει που θα θα βαθύνει κι άλλο, με τους εργαζόμενους, τους ανέργους να πληρώνουν την νύφη, με την ΕΕ, το ΔΝΤ και το κεφάλαιο, τόσο πιο πολύ πρέπει να δράσουμε με γνώμονα την ενότητα του “αι σιχτίρ” των Ελλήνων και των προσφύγων. Ενότητα που είναι δυνατή, με τα σωματεία να πρέπει να παίξουν το πρωτοπόρο ρόλο τους. Τις επόμενες μέρες. βδομάδες και μήνες θα αναμετρηθούμε με αυτή την αναγκαιότητα και την δυνατότητα..

Υ.Γ. Και κάτι τελευταίο, όχι αξιολογικά,: Για να μην παρεξηγηθώ η  κριτική μου παρατήρηση δεν δίνει κανενός είδους άλλοθι στην κρατική αστυνομική καταστολή, που κάνει  πλάτες στην παρακρατική φασιστική βία, με την ανοχή, για να μην πω τίποτε χειρότερα, της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ

 

 

 

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση