οι αγωνιζόμενοι τυφλοί του 70: “ψωμί, παιδεία και όχι επαιτεία”

Μεταπολίτευση:  κύριες και οι δευτερεύουσες αντιθέσεις εκρήγνυνται και ένα πνεύμα ελευθερίας και αμφισβήτησης κατακλύζει τα πάντα, ανατρέποντας καθιερωμένες «φόρμες» και λογικές. Ένα καθυστερημένος  Μάης του 68 ή καλύτερα η ολοκλήρωση της Ελληνικής «χαμένης άνοιξης» της δεκαετίας του 1960. Η προτροπή να αλλάξουν όλα και γρήγορα, δεν μπορούσε πάρα να συνεπάρει και τμήματα του πληθυσμού, «μορφές ζωής» που κινούνταν  στο περιθώριο του βίου- ζώντας από την παρα-κρατική, αστική και θρησκευτική φιλανθρωπία, όπως τα άτομα με αναπηρίες, και στην περίπτωση μας οι τυφλοί. Στα 1976 οι τυφλοί μαθητές και οικότροφοι του ιδιωτικού συλλόγου «οίκος τυφλών» καταλαμβάνουν το ίδρυμα απαιτώντας κοινωνικά , κρατική μέριμνα και όχι φιλανθρωπία, που τους έθετε στο περιθώριο. Αμφισβητώντας την «μορφή ζωής» της επαιτείας και της φιλανθρωπίας,  που το πολιτικό, το αστικό  και θρησκευτικό κατεστημένο είχε κατασκευάσει για να τους κατατάξει. Διαβάστε περισσότερα “οι αγωνιζόμενοι τυφλοί του 70: “ψωμί, παιδεία και όχι επαιτεία””

το πλαστό ως αληθινό

Νομίζω πως κάτι παίζει με αυτό τον ντόρο με τους εργαζόμενους με τα πλαστά πτυχία, πόσο μάλλον που μένουν στο απυρόβλητο τα κυκλώματα, οι μεσάζοντες, οι γραμματείς, οι φαρισαίοι και οι πολιτικοί του ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, βγαίνοντας «στην σέντρα» , ηθικά «ποινικοποιούνται» οι εργαζόμενοι.  Μήπως όμως οι  αριστοδεξιοί κλόουν- «έμμεσα» μέσα των κριτινοφυλλάδων- ετοιμάζουν να αποδεχτούν όχι μόνο τις μειώσεις μισθών στο δημόσιο λόγω κόφτη, αλλά και απολύσεις.  Και σε αυτό το παιχνίδι θα πρέπει να ξαναφέρουν απέναντι εργαζόμενους του δημοσίου και του ιδιωτικού; Ή μήπως με αυτόν τον τρόπο έμμεσα  υπενθυμίζουν- αλά ΠΑΣΟΚ- στους δημόσιους υπαλλήλους πως σε αυτούς στηρίζονται.   Άλλωστε η υπόθεση με τα 2500 πλαστά πτυχία είναι πολύ παλιό,  που μοιάζει με την  υπόθεση του αστυνομικού  που πεθαίνει κάθε χρόνο από τους κουκουλοφόρους. Μια αληθινά- πλαστή είδηση – για πάσα χρήση ή όπως είπαν οι καταστασιακοί στην εποχή τους: η αλήθεια είναι μια στιγμή του καθολικού ψεύδους.     Διαβάστε περισσότερα “το πλαστό ως αληθινό”

«Μορφές ζωής», όρια ισχύος και ελευθερία

Το να ενταχθούμε σε μια «μορφή ζωής» δεν συνεπάγεται μόνο την αποδοχή, ρητή και άρρητη- ενός πλαισίου «γλωσσικών παιγνίων» και σημείων αναφοράς.  Συνεπάγεται και την ρητή ή την άρρητη αποδοχή ενός συνόλου κανόνων, ηθικών και αισθητικών πλαισίων, την ρητή ή την  άρρητη αποδοχή μεταφορών και παραδόσεων, αληθειών και λογικών.  Όλα τα παραπάνω πλαίσια, κανόνες, μεταφορές, αλήθειες και παραδόσεις με την αυστηρή- συγκροτημένη-  δομή των εκφραζόμενων «γλωσσικών παιγνίων» βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο με τις «μορφές ζωής».  Δηλαδή όσο αποτελούν στοιχεία των «μορφών ζωής», άλλο τόσο και «μορφές ζωής» αποτελούν στοιχείο της γραμματικής αναφοράς, των αισθητικών και ηθικών πλαισίων, των κανόνων, των παραδόσεων και των λογικών. Διαβάστε περισσότερα “«Μορφές ζωής», όρια ισχύος και ελευθερία”