Αλήθεια και αλήθειες

Η σκηνή σκοτεινή σαν την ομολογία του Εφέσιου Φιλόσοφου, κάπου, κάπου ανάβουν και σβήνουν φωτιές:  Ο ποιητής τραγουδάει το χάος που έγινε τάξη, τον ήρωα που έκλεψε την φωτιά από τους θεούς και την έδωσε στους ανθρώπους, και εκείνοι  να  κάνουν σπονδές στο Διόνυσο, συμμετέχοντας με όρεξη σε βακχικά όργια. Έδωσε την αλήθεια του κοσμικού πυρός, της διαρκούς ροής, της διαρκούς κίνησης και της μεταβολής. Τίποτε δεν μένει σταθερό και προπαντός τα ανθρώπινα.  Να τραγουδάει για μια ωραία Ελένη να τραβάει για την Τροία, να την ακολουθούν χιλιάδες άνδρες με ξίφη και ακόντια , να σφάζονται για το ποιος θα κατακτήσει τα κάλλη της. Το αίμα να ρέει άφθονο στα καμένα τείχη της Τροίας και ο ήρωας να χάνετε για 10 χρόνια μεταξύ μύθου, λόγου και ιστορίας.  Στην πραγματικότητα η περιπλάνηση μεταξύ μύθου και ενός αντικειμενικού Λόγου κράτησε πολλούς αιώνες μέχρι ο μύθος να βρει τον Λόγο του, και μέχρι ο Λόγος να υπερβεί το μύθο, με ερωτηματικό αν κατάφερε ολοκληρωτικά  να το υπερβεί ή αν ο Λόγος μεταμορφώθηκε σε μύθο.     Διαβάστε περισσότερα “Αλήθεια και αλήθειες”