οι αγωνιζόμενοι τυφλοί του 70: “ψωμί, παιδεία και όχι επαιτεία”

Μεταπολίτευση:  κύριες και οι δευτερεύουσες αντιθέσεις εκρήγνυνται και ένα πνεύμα ελευθερίας και αμφισβήτησης κατακλύζει τα πάντα, ανατρέποντας καθιερωμένες «φόρμες» και λογικές. Ένα καθυστερημένος  Μάης του 68 ή καλύτερα η ολοκλήρωση της Ελληνικής «χαμένης άνοιξης» της δεκαετίας του 1960. Η προτροπή να αλλάξουν όλα και γρήγορα, δεν μπορούσε πάρα να συνεπάρει και τμήματα του πληθυσμού, «μορφές ζωής» που κινούνταν  στο περιθώριο του βίου- ζώντας από την παρα-κρατική, αστική και θρησκευτική φιλανθρωπία, όπως τα άτομα με αναπηρίες, και στην περίπτωση μας οι τυφλοί. Στα 1976 οι τυφλοί μαθητές και οικότροφοι του ιδιωτικού συλλόγου «οίκος τυφλών» καταλαμβάνουν το ίδρυμα απαιτώντας κοινωνικά , κρατική μέριμνα και όχι φιλανθρωπία, που τους έθετε στο περιθώριο. Αμφισβητώντας την «μορφή ζωής» της επαιτείας και της φιλανθρωπίας,  που το πολιτικό, το αστικό  και θρησκευτικό κατεστημένο είχε κατασκευάσει για να τους κατατάξει. Διαβάστε περισσότερα “οι αγωνιζόμενοι τυφλοί του 70: “ψωμί, παιδεία και όχι επαιτεία””