Ταξική Πάλη: Από την ενότητα στην σύγκρουση και τον διαχωρισμό

 

Ύστερα από πολλαπλούς βιασμούς και ξυλοδαρμούς το θύμα εν-σωματώνει και εν-σαρκώνει την υποτελή, μαζοχιστική  θέση /  σχέση που παράγει με τους θύτες,  και από ένα σημείο και μετά, όχι μόνο δεν αντιδρά, αλλά και ασυνείδητα θεωρεί την θέση του ως κανονικότητα. Μια αντίστοιχη βιοπολιτική κανονικότητα- φυσικά σε άλλα πλαίσια μιας διαφορετικής «μορφής ζωής»- επιχειρούν να εν-σαρκώσουν  και να εν-σωματώσουν κώδικες εργασιακής ηθικής, που πλασάρουν και πουλούν ιδρύματα «διαχείρισης ανθρωπίνων πόρων». Ψάχνοντας στο ίντερνετ μου έπεσε ένα στα χέρια μου με το βαθιά καλβινιστικό μότο: «κάνουμε πάντα τι σωστό, ακόμη και αν κανείς δεν μας παρατηρήσει». Εν-σωματώνοντας την παρατήρηση ή το φόβο της παρατήρησης που πρέπει να εμφανίζεται ως καλό,  ηθικό , δίκαιο, αξιακό, όπως οι καλβινιστές είχαν εν-σωματώσει την ενοχή και την αμαρτία, παρακαλώντας τον θεό να τους έχει κατατάξει σε αυτούς που θα σώσει. Η εμμονή στην σκληρή καπιταλιστική εργασία και η επιτυχία τους έκφραζε και αναδείκνυε την επιλογή του θεού να είναι με αυτούς που έχουν σωθεί.     Διαβάστε περισσότερα “Ταξική Πάλη: Από την ενότητα στην σύγκρουση και τον διαχωρισμό”