η “potentia” και η “potestas” του πρακτικού ανθρώπου και των ισχυρών

Στο κείμενο «το καλό, το κακό, η ιστορία και ο άνθρωπος της πράξης» επιχείρησα  να δείξω πως επάνω στις διαφορετικές φιλοσοφικές φόρμες, αναδύονταν η σχέση και η αντιπαράθεση της εξουσίας,  με τον άνθρωπο της πράξης. Μια σχέση που στην φάση του ολοκληρωτικού καπιταλισμού οδηγείται σε μια αυτονόμηση της εξουσίας από τον πρακτικό άνθρωπο, τον άνθρωπο της πράξης. Αυτό δεν συνεπάγεται και διαλεκτικά πως έχουμε και μια αυτονόμηση του πρακτικού ανθρώπου, του ανθρώπου της πράξης από την εξουσία. Απεναντίας ακόμη μεγαλύτερη πρόσδεση του με ακόμη χειρότερους όρους ή ακόμη χειρότερα μια λουμπενοποίηση μεγάλων τμημάτων του που απαιτούν και αγωνίζονται να κρατήσουν την πρόσδεση τους με όρους εγκληματικότητας ή τερορισμού, παρα την αρχαϊκή τους εμφάνιση. Το γιατί αποκτά αυτή την λούμπεν εγκληματική σχέση θα το δούμε αμέσως παρακάτω.

Διαβάστε περισσότερα “η “potentia” και η “potestas” του πρακτικού ανθρώπου και των ισχυρών”

το καλό, το κακό, η ιστορία και ο άνθρωπος της πράξης

Αν θεωρήσουμε πως οι «γλώσσες», τα «γλωσοπαίγνια» και οι «μορφές ζωής» στην οπτική του ύστερου Βιτγκενστάϊν, συνδέονται ή ακόμη στενότερα, από το πεδίο της πρακτικής ή από το πεδίο της πράξης. Πρόκειται με άλλα λόγια,  για την σύνδεση τους με το υλικό σύμπαν,  της παραγωγής και της αναπαραγωγής της ζωής. Υλικό- με την πλέον ανοικτή, σημασιολόγηση του όρου υλικό. Κατά συνέπεια αν μιλάμε για την ιδεολογία, την θρησκεία και το κράτος μιλάμε για τους υλικούς αύλακες που συνδέονται με την παραγωγή και την αναπαραγωγή της ζωής. Διαβάστε περισσότερα “το καλό, το κακό, η ιστορία και ο άνθρωπος της πράξης”

σχόλια επι της συνταγματικής μεταρρύθμισης από ενα αναρμόδιο

Όχι συνταγματολόγος δεν είμαι και ούτε και νομικός, είναι εργαζόμενος, για να μην χρησιμοποιήσω την βαριά λέξη εργάτης. Είμαι που λέτε, ένας πολιτικά συνειδητοποιημένος  εργαζόμενος πολίτης, που δεν θέλει να μεταβιβάζει την δημοκρατική εξουσία του σε κάποιους ειδήμονες, και να ερωτάται  μόνο κάθε 4 χρόνια, όταν γίνονται εκλογές.

Θέλω διαρκώς να λαμβάνουν την άποψη μου και να συμμετάσχω στην άσκηση της εξουσίας, στο βαθμό που μου αναλογεί,  μαζί με τους άλλους εργαζόμενους πολίτες. Μιλάμε για συνθήκες, διαδικασίες και προϋποθέσεις μιας άμεσης δημοκρατίας ή καλύτερα συνδυασμού άμεσης και έμμεσης δημοκρατίας, όχι μιας διαταξικής συνθήκης άμεσης και έμμεσης δημοκρατίας, αλλά μιας εργατοδημοκρατικής συνθήκης, με τα εργατικά και λαϊκά συμφέροντα να βρίσκονται μπροστά και όχι να σύρονται πίσω από τα αστικά συμφέροντα ή να βρίσκονται στο περιθώριο. Διαβάστε περισσότερα “σχόλια επι της συνταγματικής μεταρρύθμισης από ενα αναρμόδιο”