Τε. Ιαν 26th, 2022

Αν η λογική ειναι φύλακας και οχι φυλακή του εαυτή της και του εαυτού μας , το ζητούμενο ειναι να ναι ένας πλατωνικός φύλακας και οχι χωροφύλακας, να ναι φαροφυλακας που μας δείχνει το δρόμο και οχι αστυφύλακας.

Το καλύτερο βέβαια ειναι να μην υπάρχει καθόλου ως φύλακας , αλλά να συμμετέχει ως μια μορφή ζωής σε αλληλεπίδραση με τις μορφές ζωής των συναισθημάτων και των παθών.
Να ζει και η ίδια τα πάθη και τα συναισθήματα του σώματος ως ενα στοιχείο , ως το συστατικό στοιχείο του σώματος. Τόσο του ατομικού, όσο και του συλλογικού σώματος.
Απο την άλλη τα πάθη και τα συναισθήματα να διέπονται απο μια αρχετυπική λογικη φόρμουλα, λογική εντός και εκτός εισαγωγικών καθώς δεν πρόκειται για τυπική λογική του 1+1=2, αλλά μια λογική που αλληλεπίδρα με τα πάθη και τα συναισθήματα, για μια συναισθήματικη λογική , για μια λογική των παθών, άντε, άντε για μια λογική της διαλεκτικής ενότητας , κίνησης και διαφοράς.

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση