Κομμουνιστική δημοκρατία: Ερωτήματα, προϋποθέσεις και δυνατότητες

το κείμενο μου στο περιόδικο “Τετράδια του Μαρξισμού”

πηγή  

Δημήτρης Αργυρός: Ιδιωτικός υπάλληλος, μεταπτυχιακός φοιτητής στο ΦΠΨ Ιωαννίνων, συγγραφέας του βιβλίου «Οι δυναμικές της χειραφέτησης: Από το δικαστήριο της ιστορίας» στους ελεύθερους συνεταιρισμένους παραγωγούς», Εκδόσεις των Συνάδελφων

Απέναντι: α) στα αστικά ιδεολογήματα, που θέτουν σε αντιπαλότητα τον κομμουνισμό και τη δημοκρατία, β) στον μικροαστικό σοσιαλισμό, που δικαιολογεί τις αντιδημοκρατικές εκτροπές του «υπαρκτού σοσιαλισμού» στο όνομα του κομμουνισμού, γ) στον αναρχισμό, που καταργεί την πολιτική δράση και πάλη, την πολιτική ως τρόπο ζωής και ως διαδικασία είναι αναγκαία και δυνατή η παραγωγή μιας κομμουνιστικής δημοκρατικής θεωρίας∙ μιας θεωρίας κομμουνιστικής δημοκρατίας, με ρίζες το παράδειγμα της αρχαίας δημοκρατικής πόλης, παράδειγμα που μέσα στο ιστορικό γίγνεσθαι λειτουργεί ως ένα ανατρεπτικό «ουτοπικό πλεόνασμα», συναντώντας τη δημοκρατία της Κομμούνας και των Σοβιέτ.

Μια θεωρία κομμουνιστικής δημοκρατίας που αναμετριέται με τους προβληματισμούς και κυρίως με τα προβλήματα που ανέδειξαν οι απόπειρες της σοσιαλιστικής οικοδόμησης του 20ού αιώνα, επιχειρώντας να αναστοχαστεί μια νέα σύνθεση και επαναθεμελίωση του κομμουνισμού και της δημοκρατίας, με βάση τις σημερινές δυνατότητες και δυναμικές των «ελεύθερων συνεταιρισμένων παραγωγών».

Πρόλογος

Ποια ήταν, ποια είναι και ποια δύναται να είναι η σχέση της δημοκρατίας και του κομμουνισμού;  Όχι κυρίως η σχέση τους ως κανονιστικών αρχών ή ως πλατωνικού τύπου ιδεών, αλλά κυρίως η σχέση τους ως πολιτικών προταγμάτων, ως διαδικασιών κοινωνικού μετασχηματισμού, ως πεδίων κοινωνικού και πολιτικού ανταγωνισμού, πολιτικής και ιδεολογικής διαπάλης και αντιπαράθεσης. Διαβάστε περισσότερα “Κομμουνιστική δημοκρατία: Ερωτήματα, προϋποθέσεις και δυνατότητες”

Ο αντιφασισμός του Σύριζα: μια φωτογραφία χίλιες λέξεις

Μα τον Αλλάχ, το θείο Λένιν, τον Βούδα και τον Κούδα έχω χάσει πάσα ιδέα με τους αντιφασίστες του ΣΥΡΙΖΑ που φωτογραφίζονται με υπόδικα φασισταρία.  Κινητοποιώντας τις δυνάμεις καταστολής για να τον προστατέψουν και να τον καλύψουν από την «ιερή» οργή, από την «ιερή» αντιβία των αντιφασιστών/ ιων.

Η στάση του ΣΥΡΙΖΑ και των Συριζαίων βρωμάει, ζέχνει «σύστημα», βαθύ κρατικό «σύστημα», όχι μην κάνετε τον «αμερικάνο», τον υπόδικο Χ.Α.οφίτη κάποιος τον κάλεσε, δεν πήγε απρόσκλητος, κάποιος τον κάλεσε έστω και ως βουλευτή, υπόδικο βουλευτή…. Και πως φίλοι Συριζαίοι βουλευτάδες κάθεστε μαζί με τον Χ.Αοφίτη, κι βγαίνεται μαζι  φωτογραφία.

Το δίχως άλλο αποτελεί κανονικό «κοινοβουλευτικό ξέπλυμα», καθαρή κοινοβουλευτική νομιμοποίηση του Χ.Αοφισμού από τον αντιφασιστικό αριστερό ΣΥΡΙΖΑ.  Ντροπή και αίσχος και λίγα λέω για τον ΣΥΡΙΖΑ, μα πιο πολύ για τους Συριζαίους που επιχειρούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, ρε που χάθηκε ο αντιφασισμός ρεεεεεε.

Μάλλον πάει περίπατο, πέταξε και αυτός μαζί με τον αντιμνημονιακό και αντινεοφιλελεύθερο αγώνα σας…

 

 

ΣΥΡΙΖΑ, ΧΑ ή Συριζαυγισμός;;

Μα εκεί στο ΣΥΡΙΖΑ τι έχουν πάθει ή μήπως δεν έχουν πάθει και συνειδητά παίζουν παιχνίδια. Για την ανοχή προς την ΧΑ αναφέρομαι: Λοιπόν οι Συριζαίοι ή  είναι τόσο ανίκανοι που δεν μπορούν ούτε την αστυνομία να ελέγξουν και να την καθαρίσουν από τις υπόγειες ή και  λιγότερο υπόγειες διαδρομές και σχέσεις της με την ΧΑ. Ή έχουν επιτρέψει στον «εθνικοσοσιαλιστή», «παλαιό Πασόκ», Τόσκα να χει πλήρη αυτονομία και να παίζει και αυτός τα δικά του σκοτεινά παιχνίδια, παιχνίδια ίσως και σε βάρος του ΣΥΡΙΖΑ ή του πολιτικού  σχεδίου του ΣΥΡΙΖΑ, που με βάση ίσως και μια καντιανή διαφωτιστική  λογική- ιδία- και του πολιτικού σχεδίου του ΣΥΡΙΖΑ, αυτές οι λογικές στέκονται αντικριστά, και αν αυτό ισχύει, γιατί τότε τον ανέχεται η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ; Διαβάστε περισσότερα “ΣΥΡΙΖΑ, ΧΑ ή Συριζαυγισμός;;”