Κυ. Ιαν 23rd, 2022

Τελείωσε το 9ο εκλογοαπολογιστικό συνέδριο της Ε.Σ.Α.με.Α που έλαβα μέρος για πρώτη φορά και εδώ θα σας κοινωνήσω κάποιες εντυπώσεις και θα δημοσιεύσω την δίκια μου τοποθέτηση. Ευχόμενος εξ αρχής καλή αρχή και καλή αγωνιστική εργασία στην νέα ηγεσία της  Ε.Σ.Α.με.Α.

  • Αν και ιδιαίτερα κουραστική η διαδικασία, είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον, με παρεμβάσεις που κινήθηκαν από το «λιβάνισμα» στον πρόεδρο Γ. Βαρδακαστάνη έως και την αγρία πολεμική στην ηγεσία και τον πρόεδρο Γ. Βαρδακαστάνη. Φυσικά ακούστηκαν και εξαιρετικά ενδιαφέροντα πράγματα, αν και η πλειοψηφία των ομιλιών κινήθηκε στο κλίμα- σώσαμε πράγματα και κατακτήσεις, δεν μπορούσαμε να αλλάξουμε την ροή των γεγονότων. Με την κυβέρνηση να κάνει δώρο στην παλαιά διοικούσα παραμονή της εναρξης του συνεδρίου, την ανακοίνωση μιας πραγματικής κατάκτησης του αναπηρικού κινήματος, την αύξηση των προσλήψεων στο 15% για τα ΑμεΑ και τις οικογένειες τους.
  • Η αντίδραση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ στο χώρο, της ΣΕΑΑΝ, πάρα τα θετικά της χαρακτηριστικά, ειδικά όταν «έκραξε» τον εκπρόσωπο της κυβέρνησης και της ΝΔ ή παρά την γενικότερη σωστή πολιτική τοποθέτηση, απέναντι στην ηγεσία της Ε.Σ.Α.με.Α έβγαλε μια μηδενιστική γκρίνια, που εύκολα αντιμετωπίστηκε από τον Γ. Βαρδακαστάνη.
  • Ο Γ. Βαρδακαστάνη είναι ένας ικανός και επίμονος άνθρωπος που δίκαια είναι σε αυτή την θέση, κρατώντας ζωντανή και ακμαία την Ε.Σ.Α.με.Α, παίρνοντας επάνω του το εγχείρημα, ενός ζωντανού οργανισμού που εκφράζει συγκεκριμένα πλαίσια, υλικά συμφέροντα, καθώς και υλικές συμφύσεις. Συμφέροντα, σχέσεις και συμφύσεις που έχουν να κάνουν με την καρδία της αναπαραγωγής των συστήματος στο πεδίο του οικονομικο/ κοινωνικού και των σχέσεων με την ΕΕ και δεν βρίσκονται έξω από αυτό.  Και πολύ σωστά λέει πως αυτός ο ζωντανός οργανισμός που «παζαρεύει» την θέση των ΑμεΑ και των οικογενειών τους σε υπάρχουσες συνθήκες δεν δύναται να ναι ένας οργανισμός ριζικής ανατροπής και αλλαγής, εκ των πραγμάτων εκφράζει και αντανακλά μεταρρυθμιστικά συμφέροντα και ανάγκες. Και φυσικά ο ίδιος θα πρέπει να αρχίσει τις διαδικασίες της μετάβασης της Ε.Σ.Α.με.Α σε μια μετα/ Βαρδακαστάνη εποχή, όπως και ο ίδιος πολύ σωστά  υπαινίχτηκε.
  • Πήρα και εγώ το λόγο αν και δεν κατάφερα να τον τελειώσω όπως ήθελα, το προεδρείο με διέκοψε λόγω χρόνου και εγώ σεβόμενος τις διαδικασίες, τον τελείωσα πριν τον ολοκληρώσω. Φυσικά το προεδρείο ανέχτηκε δεκάλεπτες και άνω  παρεμβάσεις  από «φιλίες» ομιλίες  ή και «εχθρικά» πυρά. Δεν πειράζει νέος στο χώρο δεν μπορώ να περιμένω ισότητα, άλλωστε δεν υπήρξε ισότητα ούτε στο τρόπο κάλυψης των εξόδων, όχι δεν έχω παράπονο, δεν μπορώ να περιμένω ισότητα και ισονομία, ούτε  στην Ε.Σ.Α.με.Α. Εξάλλου έχω να κάνω με ανθρώπους και με δομές και αυτά δεν λειτουργούν ούτε θα λειτουργήσουν ποτέ τέλεια. Και είναι κάτι που θα πρέπει να το έχουμε στα υπόψη μας. Τίποτε το ανθρώπινο δεν θα πρέπει και δεν μας τρομάζει.    Ακολουθει η τοποθέτηση

Η τοποθέτηση μου

Δυστυχώς η αναπηρία έχει και χρώμα, έχει και κόμμα 

Αγαπητές φίλοι και φίλοι, αγαπητοί σύνεδροι είμαι στην ευτυχή θέση να εκπροσωπώ στο νομαρχιακό σωματείο ΑμεΑ στα Γιάννενα. Ενός παλαιού σωματείου που πρόσφατα έκανε μια νέα αρχή και ευελπιστεί να παίξει ένα πιο πρωταγωνιστικό ρόλο στην υπεράσπιση των συμφερόντων των ΑμεΑ στα Γιάννενα. Και σε αυτή την νέα αρχή επιθυμούμε να έχουμε- ακόμη πιο κοντά μας- την νέα διοικούσα  της Ε.Σ.Α.με.Α, ευχαριστώντας την για την έως τώρα αμέριστη βοήθεια που μας πρόσφερε.

Αγαπητοί σύνεδροι ολόκληρος  ο ελληνικός λαός – και κατά συνέπεια και οι ΑμεΑ και οι οικογένειες μας, που είμαστε ένα σεβαστό τμήμα του- βρίσκεται σε μια ιδιαίτερη στιγμή της ιστορικής του παρουσίας. Παίζεται-κρίνεται- σε μεγάλο βαθμό η ιστορική του, η ιστορική μας παρουσία. Κρίνονται τα θεμελιώδη δικαιώματα του, η δημοκρατική του συγκρότηση, η οικονομική, η εθνική, και η πολιτική του ανεξαρτησία. Και ακόμη συνολικότερα σε ένα ευρωπαϊκό και παγκόσμιο περιβάλλον κρίνεται η παγκόσμια ειρήνη. Ενώ η ενδυνάμωση ρατσιστικών και φασιστικών ρευμάτων και πολιτικών στοχοποιεί την διαφορετικότητα και κατά συνέπεια τα ΑμεΑ. Ναι από πολλές οπτικές βρισκόμαστε, ζούμε ή θα ζήσουμε ιστορικές στιγμές, με  τα κοινωνικά κινήματα, μαζί και το κίνημα των ΑμεΑ να επιμερίζεται, να επιμεριζόμαστε ιστορικές ευθύνες  

Σε αυτές τις ιστορικές στιγμές που ζούμε βίαια αποδομείται το κράτος πρόνοιας,  καταρρέουν κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα, με τα ΑμεΑ να πληρώνουν και το δικό τους, να πληρώνουμε το δικό μας  τίμημα σε αυτή την καταιγίδα μνημονιακών, αντιλαϊκών και αντεργατικών  πολιτικών. Δικαιώματα που είχαν κατακτηθεί με αγώνες και θυσίες καταρρέουν, όπως καταρρέουν   και οι επιδοματικές πολιτικές λογικές που για δεκαετίες έπαιζαν και έπαιξαν τον ρόλο τους. Με τις κυβερνήσεις, όλες τις κυβερνήσεις- δεξιές και αριστερές- να παίρνουν τις δικές τους μεγάλες ευθύνες που τους αναλογούν στην εφαρμογή των αντιλαϊκών , αντεργατικών πολιτικών. Όπως ολόκληρος ο ελληνικός λαός, έτσι και οι ανάπηροι και οι οικογένειες, έχουμε χάσει πολλά από αυτά που είχαμε κατακτήσει. Πόσα χιλιάδες ανάπηρα παιδιά σήμερα έχουν γονείς που έχουν μείνει άνεργοι, άνεργοι για μακρό χρονικό διάστημα, οικογένειες που ζουν από τα πενιχρά  αναπηρικά επιδόματα.

Αλήθεια πόσοι ΑμεΑ τα τελευταία χρόνια βρήκαν εργασία, εννοώντας μια μόνιμη εργασία,  με βάση το νόμο για τις νόμιμες  και μόνιμες  προσλήψεις. Και ναι  σε θετικό κλίμα κινείται η απόφαση για το 15% στις προσλήψεις των ΑμεΑ, αρκεί βέβαια να γίνουν προσλήψεις στο δημόσιο τομέα, αλλιώς θα μείνει και αυτή η απόφαση στα χαρτιά.  Ενώ την δική τους βαρύτητα έχουν οι προσλήψεις 3+1 χρόνια σε δήμους δίχως όμως διάφανες διαδικασίες, και για αυτό το γεγονός θα πρέπει να παρέμβει η Ε.Σ.Α.με.Α έτσι ώστε να καθοριστούν διάφανες διαδικασίες. Ενώ ελπίζω ο νόμος που αυξάνει το ποσοστό στις προσλήψεις των ΑμεΑ σε 15% να οικοδομεί ένα πιο ξεκάθαρο και διάφανο πλαίσιο και για αυτές τις προσλήψεις.

Δεν θέλω να γίνω και ούτε θα γίνω καταστροφολόγος. Οι παρεμβάσεις του αναπηρικού κινήματος και της ΕΣΑΜΕΑ  έχουν δώσει αποτελέσματα, που έχουν αποτρέψει την πλήρη εξαθλίωση από τους ΑμεΑ και τις οικογένειες τους σε ένα μεγάλο βαθμό. Και σε αυτό το σημείο, ας είμαστε και λίγο ειλικρινείς: Δεν είναι μόνο η δική μας παρέμβαση, ακόμη και οι πλέον κυνικοί και απάνθρωποι μνημονιοκράτες για τα ΑμεΑ – ακόμη και λόγους μάρκετινγκ- θέλουν να κρατούν μια τσίπα ντροπής,  μια τσίπα «ανθρωπιάς», μια τσίπα φιλανθρωπίας και για εμάς. Μικρή τσίπα, όμως  γιατί δίχως την δική μας παρέμβαση, δίχως την δική μας  αγωνιστική και κινηματική επαγρύπνηση,  πέφτουμε στα νύχια των οικονομικών, παραγωγικών και κοινωνικών καταστροφέων της χώρας και των εργαζόμενων.

Αγαπητοί σύνεδροι όσο μια κοινωνία αναπτύσσονται, αυξάνονται οι ανάγκες και οι επιθυμίες των ανθρώπων, άρα οι ανάγκες και  οι επιθυμίες και των ΑμεΑ, ενώ την ίδια στιγμή – και ταυτόχρονα- λόγω συνθηκών και  κρίσης, οι υπάρχουσες κατακτήσεις μας αμφισβητούνται και υποχωρούν. Ζούμε μια τεράστιων διαστάσεων αντίφαση: Από την μια μεγάλες δυνατότητες, ανάπτυξη της επιστήμης, της τεχνολογίας, τεραστίων διαστάσεων ανάπτυξη του πλούτου που το καρπώνεται μια μικρή μειοψηφία. Και από την  μικρές προσδοκίες και μια κοινωνία που πολιτικά, κοινωνικά και πολιτιστικά  πηγαίνει πίσω, ο φασισμός και Σωρρας είναι έκφραση αυτής της οπισθοδρόμησης.

Άρα τι πρέπει να γίνει; Μα με κριτήριο το ιστορικό καθήκον μας  να επωμιστούμε τις ευθύνες και τα καθήκοντα που μας αναλογούν. Και τι σημαίνει αυτό;; Μα να δούμε τους  εαυτό μας- και τις συλλογικότητες μας-  όχι ως υποκείμενα επιδομάτων και ωφελημάτων- μα ως υποκείμενα αγώνα. Να  δούμε τους εαυτούς μας ως παραγωγικά υποκείμενα- με την πλέον πλατιά έννοια του όρου παραγωγικά- ως υποκείμενα μάχης και διαρκούς αγώνα, που όμως δεν θα σκέφτονται και δεν θα δρουν συντεχνιακά.

Θα σκεφτόμαστε και θα δρούμε για τα δικά μας συμφέροντα και δικαιώματα, από την οπτική των συμφερόντων και των δικαιωμάτων της εργαζόμενης πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού. Διεκδικώντας όχι μόνο πενιχρά επιδόματα ή λιγότερο πενιχρά επιδόματα, αλλά διεκδικώντας και κατακτώντας  μορφές, τρόπους και δομές που θα  μας μετατρέψουν σε ισότιμο μέλος της κοινωνίας. Θα μας μετατρέψουν σε ένα πραγματικά ισότιμο μέλος, εξασφαλίζοντας την οικονομική και παραγωγική αυτοτέλεια μας, Εξασφαλίζοντας  την  προσωπική ανεξαρτησία μας , την αυτονομία μας, και  την αυτοδιάθεση μας. Τον ανεξάρτητο τρόπο διαβίωσης μας

Μόνο που αυτό απαιτεί να αναβαθμίσουμε όχι μόνο την δική μας παρουσία  και την  δράση σε τοπικό επίπεδο  αλλά και συνολικά η Ε.Σ.Α.με.Α την παρουσία και την ταυτότητα  της, μετατρεπόμενη σε ένα σύγχρονο ευέλικτο αποκεντρωμένο δημοκρατικό οργανισμό. Και σε αυτό το επίπεδο και σε τοπικό και σε κεντρικό επίπεδο έχουμε δρόμο μπροστά μας. Και από αυτή την οπτική έχει αξία να ανοίξει η συζήτηση για τις αναγκαίες καταστατικές αλλαγές στην Ε.Σ.Α.με.Α. Να συζητηθεί η εφαρμογή της απλής αναλογικής και ίσως και η δυνατότητα να υπάρχουν στις εκλογές πολλά ψηφοδέλτια. Δίχως να πιστεύω  πως ούτε το ένα, ούτε το άλλο αποτελεί πανάκεια για την πραγματική δημοκρατική συγκρότηση της  Ε.Σ.Α.με.Α και των άλλων δευτεροβάθμιων και πρωτοβάθμιων οργάνων του αναπηρικού κινήματος, όπως έχει δείξει και η εμπειρία και των άλλων κινημάτων.

Μια μικρή μόνο παρατήρηση για αυτό: Είμαι σχετικά νέος στο χώρο και πρώτη φορά συμμετέχω στο συνέδριο. Είμαι όμως ενεργά κοινωνικό και πολιτικό άτομο, που χει συμμετάσχει σε μια σειρά από πολιτικά και συνδικαλιστικά συνέδρια. Και μάλλον αρνητικά με εξέπληξε το γεγονός πως δεν είχα, και ως σύλλογος δεν είχαμε έγκαιρα , τις εισηγήσεις για να μπορούμε να τοποθετηθούμε. Αυτό δεν μηδενίζει και τις δικές μας αδυναμίες σε τοπικό επίπεδο..

Σε γενικές γραμμές μέσα από μια συνολική εικόνα το ίδιο κακό κάνει και η κομματικοποίηση- με το ενιαίο ψηφοδέλτιο να μην αποτελεί το αντίδοτο, απεναντίας την ενισχύει με μάλλον «σκοτεινό» τρόπο. Αλλά ούτε η ύπαρξη πολλών ψηφοδελτίων αποτελεί το αντίδοτο, γιατί δημιουργεί μια μάχη πολιτικών συσχετισμών για το ποιος και σε ποιόν ανήκει το σωματείο ή η ομοσπονδία. Ούτε η λογική της διαχείρισης ή και της κρατικοποίησης λειτουργεί. Πρέπει να βρισκόμαστε σε μια θέση ανεξάρτητη και αντίθετη  προς το κράτος και τους μηχανισμούς του. Είναι άλλο ζήτημα να συζητάμε και να διεκδικούμε και άλλο να βλέπουμε τους εαυτούς ως Ν.Π.Δ.Δ. Ούτε φυσικά η επιχειρηματικοποίηση και η εμπορευματοποίηση ωφελεί και για ευνόητους λόγους, αν και σε αυτό το πλαίσιο εύκολο μετατρέπουμε και μετατρεπόμαστε σε εμπορεύματα, και είναι κάτι που συμβαίνει και στο επίπεδο των μκο ή του κοινωνικού, αλλά ακόμη και στο επίπεδο του δημοτικού ή και του κρατικού. Πόσο μάλλον που οι συμφωνίες με την ΕΕ οδηγούν στην επιχειρηματικοποίηση των δομών και των λογικών.

Το αντίδοτο απέναντι σε όλα αυτά δεν είναι τίποτε άλλο από το ζήτημα, το  στοίχημα αυτού που ονομάζεται γενικευμένη κοινωνική αυτοδιαχείριση, ισχυρό αντίδοτο που δύναται να αποδημήσει τις παλαιές φόρμες, δίχως να δομήσει νέες φόρμες, αν και εφόσον, δεν υπάρξουν, όχι μόνο δομές, αλλά και ισχυρή πολιτικο/ κοινωνική συγκρότηση.

Αγαπητοί σύνεδροι αυτή η κρίση που ζούμε, είτε θα μας συντρίψει, είτε θα μας κάνει πιο δυνατούς. Αισιοδοξώ πως δεν θα μας κάνει μόνο πιο δυνατούς αλλά θα μας κάνει και πιο σοφούς, πιο ανθρώπους, θα μας ωριμάσει ως οντότητες.

Είναι καθήκον ως αναπηρικό κίνημα, είναι καθήκον μας ως μέλη του αναπηρικού κινήματος να συνεισφέρουμε με όλες μας τις δυνάμεις έτσι ώστε να βγούμε δυνατοί και νικητές, τόσο ως άτομα, όσο και ως συλλογικότητες.

Αγαπητοί σύνεδροι ευχαριστώ που με ακούσατε, καλή επιτυχία στο συνέδριο μας, καλή αγωνιστική εργασία σε όλους μας  και καλή δουλειά στην νέα ηγεσία της Ε.Σ.Α.με.Α

Δημήτρης Αργυρός

Γ. Γραμματέας του Νομαρχιακού σωματείου ΑμεΑ Ιωαννίνων- σύνεδρος στο 9ο εκλογοαπολογιστικό συνεδριο της ΕΣΑμεΑ

 

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση