Πα. Ιαν 28th, 2022

Γιατί τώρα θα λογαριΑστουμε

1

Α) δήλωση νομιμότητας: θα κάνω και την τρίτη δόση από το μπόλι, τι νομιμοφρων θα ήμουν αν δεν την έκανα. Και ειναι γνωστό πως ήμουν νομομοφρων και δεν κάνω πλάκα

 

Β) Λένε εκτίναξη εμβολιασμών, μα με τέτοιο εκβιασμό μου φενεται και λογικό.

 

Γ) το εμβόλιο από τους 6 πηγε στους 3 . Εγώ αυτό το εξηγώ πως το εμβόλιο έχει μικρό χρόνο επιδραστικοτητας σε αντίθεση με ότι έλεγαν, δικαιώνοντας σε ένα βαθμό αυτούς που υποστήριζαν το πειραματικό χαρακτήρα του.

 

Δ) Δεν μπορούμε να μηδενιζουμε ή να σχετικοποιουμε την επιστήμη, από την άλλη δεν είναι μια υπεριστορικη κατηγορία συσχετίζεται με το κοινωνικό και ταξικο περιβάλλον, τα υλικά/ πολιτικά συμφέροντα. Με βάση μια άλλη τοποθέτηση ίσως και να έκανε καλό και στην ίδια , η θεώρηση του Φεγεραμπεντ για την ισότητα και την δημοκρατία της επιστήμης με άλλες παραδόσεις και της ιατρικής επιστήμης με άλλες εναλλακτικές θεωρήσεις.

 

Ε) Αν κάποιοι δουν σε αυτά ένα νεολουδισμο, ίσως και να μην έχουν άδικο, ιδιαίτερα αν εμπνέονται από ένα θετικιστικο αστικό επιστημονισμο. Στην πραγματικότητα πρέπει να δούμε πέρα από την θετικιστικη θεώρηση και την άρνηση της επιστήμης. Με ένα διαλεκτικο αναστοχαστικο τρόπο να αναδείξουμε την τάση χειραφέτησης επάνω στην ενότητα παραγωγικών σχέσεων- δυνάμεων- επιστήμης.

 

ΣΤ) μην χρεώνεται τις παραπάνω αιρετικες sufired απόψεις με το πολιτικό μου χώρο,

2

Πανδημία, συνδημια ή μια γενικευμένη επιδημία είναι φανερό πως ζούμε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης, μια κατάσταση εξαίρεσης με εκατομμύρια νεκρούς σε όλο τον κόσμο.

 

Η αιτία αυτής της κατάστασης πραγμάτων που ζούμε έχει τις ρίζες της στο παροξυστικο παραγωγικο χαρακτήρα του ολοκληρωτικού καπιταλισμού.

Όσο αυτός θα αυξάνεται τόσο ιοί θα παίρνουν την εκδίκηση τους για λογαριασμό της φύσης.

 

Στην πραγματικότητα το σύστημα θέλοντας να δείξει πως παραμένει ο αντικειμενικος ηγεμόνας, με το λιγότερο βέβαια οικονομικό κόστος, αναντιστοιχο της πρόκλησης.

 

Ταυτόχρονα όμως είναι μια χρυσή ευκαιρία για το ολοκληρωτικό καπιταλισμο σε δύο επίπεδα.

Ο πρώτος- όπως είπε και ο Αδωνις: Οι απαγορεύσεις κυκλοφορίας, οι αποκλεισμοί, οι διαχωρισμοί και τα λοκνταουν ως προώθηση της πειθάρχησης του κόσμου, των ιδιωτικοποιήσεων και της διάλυσης του ΕΣΥ. Άλλωστε όπως συνέχισε ο ίδιος δεν έχουμε κομμουνισμό.

Ο δεύτερος:

Το μεγάλο πρόβλημα του σύγχρονου ολοκληρωτικού καπιταλισμού ήταν πως η αύξηση του σταθερού κεφαλαίου μπορεί να ρίχνει την αξία του μεταβλητού κεφαλαίου των εργατών δηλαδή, αλλά δεν την αντικατασταθεί με κέρδη, με αύξηση της υπεραξίας, καθώς η αύξηση του σταθερού κεφαλαίου, δλδ οι μηχανές, ρίχνουν το ποσοστό κέρδους.

 

Από αυτή την οπτική οι λογικές διαχείρισης της πανδημίας σαν μια άλλου τύπου πολεμική μηχανή, καταστρέφει μεταβλητό και σταθερό κεφάλαιο, βγάζοντας από το παιχνίδι κεφάλαιο που δεν μπορεί να αντέξει στο σύγχρονο ανταγωνισμό, μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αλλάζοντας το τροπο που πουλάμε και αγοράζουμε. Επιχειρώντας να μας μετατρέψει σε ψηφιακά εξατομικευμενα σημεία, είτε ως εργαζόμενους, αλλά κυρίως ως καταναλωτές.

 

Ενισχύοντας μια νέα εκτίναξη της παγκοσμιοποιήσης , με έντονα ψηφιακά ηλεκτρονικά στοιχεία με την νέα τεχνολογία να σέρνει το χορό και

με την επιστήμη, αυτή την καπιταλιστική επιστήμη να παίζει το δικό της καταστροφικό ρόλο.

 

Ακόμη και στο επίπεδο των ενδοιμπεριαλιστικων αντιθέσεων μάλλον έκανε τους ισχυρούς πόλους ακόμη πιο ισχυρούς, πχ Κίνα. Επί του συγκεκριμένου η ΕΕ μάλλον αποδυνάμωσε την οικονομία και την παραγωγική βάση, με τις πιο φτωχές χώρες, να γίνονται ακόμη πιο φτωχές , έρμαια του κορωνοϊου και της φτώχειας, πχ η Βουλγαρία .

 

Για αυτό το λόγο καμία κυβέρνηση, καμία εξουσία δεν επενδύει στην υγεία για να αντιμετωπιστει ο κορονοιος, κάτι τέτοιο δεν θα βοηθούσε στα σχέδια για την αύξηση του ποσοστού κέρδους, από την πλευρά του συστήματος θα ήταν μια τρύπα ατό νερό.

 

Πόσο μάλλον που όλη η πολιτική της διαχείρισης έχει αφεθεί σε ένα μεγάλο- κυρίαρχο βαθμό- στα ιδιωτικά συμφέροντα των πολυεθνικών του φαρμάκου, με τις κυβερνήσεις να φενονται όσο ποτέ υποταγμένες σε αυτές, ακυρωνοντας τον αντικειμενικό ηγεμόνα.

 

Η μοναδική ίσως εξαίρεση αποτελεί η Κούβα που συνδυάζει το καθολικό -υποχρεωτικο- εμβολιασμό με το ολοκληρωτικό δημόσιο σύστημα υγείας, ένα σύστημα υγείας σε μεγάλο βαθμό υπόδειγμα.

Με βάση τα παραπάνω ο κριτικός ορθολογισμός πρέπει να κινηθεί στα παρακάτω επίπεδα.

 

Το πρώτο επίπεδο είναι η ενίσχυση της δημόσιας υγείας , η δημιουργία μιας πρωτοβάθμιας υγείας. Δίχως αυτήν την ενίσχυση είμαστε απλώς χαμένοι με το πόλεμο ενάντια στο ιό.

 

Δεύτερο επίπεδο είναι η κριτική απέναντι στην καπιταλιστικη επιστήμη .

 

Αυτό δεν συνεπάγεται ένα μηδενισμό των επιτευγμάτων της επιστήμης, αλλά αλίμονο αν έχουμε αυταπάτες για τους εμπόρους και των πλασιέ των πολυεθνικών των φαρμάκων.

 

Βέβαια μέχρι να φτιάξουμε μια σοσιαλιστική επιστήμη ή μια σοσιαλιστική βιομηχανία φαρμάκων θα έχουμε να κάνουμε με αυτές τις πολυεθνικές και δεν μπορούμε να πούμε όχι.

 

Για αυτό το λόγο και τα εμβόλια και τα φάρμακα είναι εμπορεύματα και μάλιστα κλειστά εμπορεύματα, με κλειστές πατέντες.

 

Ταυτόχρονα σε μια άλλη συνθήκη θα έπρεπε να ανοίξει μια σοβαρή συζήτηση για το βαθμό της καθολικότητας του εμβολίου. Προσωπικά δεν απορρίπτω τα επιτεύγματα της επιστήμης, είμαι κριτικός στο βαθμό και στην ποιότητα της δράσης τους, όσο και στο ζήτημα των εναλακτικών θεραπευτικών εργαλείων

 

Μια πραγματικά σοσιαλιστική δημοκρατία θα άνοιγε στο επίπεδο της γειτονιάς, στο επίπεδο των παραγωγικών βάσεων μια τέτοια σοβαρή δημοκρατική συζήτηση.

 

Σήμερα όμως πρέπει να εκμεταλευτουμε όλα τα επιτεύγματα ακόμη και αυτής της καπιταλιστικής επιστήμης, κρατώντας όμως την κριτική μας θέση.

 

Σε ένα μεγάλο βαθμό μας σώζει το γεγονός πως ως εμπορεύματα τα εμβόλια και τα φάρμακα είναι και αυτά μια ενότητα αξιών χρήσης και ανταλλακτικών αξιών.

 

Το τρίτο επίπεδο είναι το δημοκρατικό ζήτημα, η αντιμετώπιση των καραντινων, των απαγορεύσεων , της υποχώρησης των κατακτήσεων του πολιτικού ουμανισμού , η αντιμετώπιση της ολοκληρωτικού βιοπολιτικού κλίματος, του υγειονομικού απαρχαιντ.

 

Κλείνοντας : Και τα 3 επίπεδα κινούνται σε μια διαλεκτική αλληλοσυνδεση με ξεκάθαρα τα ταξικά στοιχεία/ κριτήρια.

 

Με στόχο μια κοινωνία των ελεύθερων συνεταιρισμένων παραγώγων σε μια σοσιαλιστική αυτοδιαχειριστικη κατεύθυνση.

 

Και μόνο έτσι μπορεί να δράσει με τρόπο να ενισχυθεί η τάση χειραφέτησης απέναντι στη τάση υποταγής.

 

Μεταξύ σοβαρού και αστείου, κυρίως το δεύτερου ας διαβαστεί το παραπάνω κείμενο ως ένα μανιφέστο ενός αναρχοψεκα….,

 

ερε που φτάσαμε ο κριτικός ορθολογισμός να ονομάζεται ψέκα…, και μάλιστα σε ακροδεξιά κατεύθυνση.

Αντίληψη και θέση που χαρίζει την κριτική και την αμφιβολία στην άκρα δεξιά, παίζοντας το παιχνίδι της Κυβέρνησης με στόχο ένα εμφύλιο πόλεμο μέσα στο λαό, λαός διχασμένος εύκολα ελεγχόμενος και υποταγμενος.

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση