Από την πτώση στην Ανά(σ)ταση

Το όνειρο μιας Ενωμένης Ευρώπης τελείωσε με την απόφαση της διήμερης σύνοδο κορυφής. Η απόφαση που αφορά την Ελλάδα αποτελεί μοντέλο για όλες τις χώρες της Ευρωζώνης εν μέσω κρίσης. Τέρμα η Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη, αν υπήρξε και ποτέ ως τέτοια οι αγορές και το ΔΝΤ θα δώσουν την λύση και όταν το καράβι είναι έτοιμο να βουλιάξει ο μηχανισμός που αποφασίστηκε θα μπει σε λειτουργία για να μην τιναχτεί το οικοδόμημα στο αέρα.

Ένας μηχανισμός, ένα σύστημα, μια συμμαχία ξεμασκαρεύετε, σαν την ιερή συμμαχία του Μέτερνιχ που την έκαναν σκουπίδι η επαναστάτες του 21. Αυτή την ΕΕ των κερδοσκόπων, των πολυεθνικών και του κεφαλαίου πια επανάσταση θα την συντρίψει;

Η ΕΕ της Γερμανίας

Η ΕΕ ανοικτά, κυνικά και απροκάλυπτα μεταμορφώθηκε σε ένα μαγαζί του Δ’ Ράιχ της Μέρκελ που ζει από τα ελλείμματα των άλλων χωρών της ΕΕ και ιδιαίτερα των πιο αδύνατων οικονομικά χωρών της. Σε βάρος τόσο των άλλων Ευρωπαϊκών αστικών τάξεων, όσο και συνολικά ενάντια στους λαούς και τις εργατικές τάξεις της Ευρώπης. Δημιουργώντας τεκτονικές ρωγμές στο Ευρωπαϊκό οικοδόμημα, ενισχύοντας τους Ευρωσκεπτικιστές που είτε βλέπουν εθνικούς δρόμους ανάπτυξης, είτε δρόμους αντικαπιταλιστικής ανατροπής.

Αυτό δεν συνεπάγεται πως το οικοδόμημα της ΕΕ δεν συνεχίζει να βολεύει το σύνολο του ευρωπαϊκού αστισμού. Απεναντίας θα έλεγα πως η ΕΕ αποτελεί την μόνη δυνατή στρατηγική επιλογή για τα δυνατά και αδύνατα αστικά κεφάλαια. Ο λόγος νομίζω προφανής: Στα πλαίσια της παγκόσμιας καπιταλιστικής οικονομίας η αλληλοδιαπλοκή είναι τόσο μεγάλη και οργανική που το εργαλείο της ΕΕ ενισχύει την τάση συγκεντροποίησης του κεφαλαίου, δυναμώνει τους επιμέρους Ευρωπαϊκούς καπιταλιστικούς κόμβους στα πλαίσια του παγκόσμιου καταμερισμού εργασίας και θωρακίζει το συνολικό κεφάλαιο απέναντι στο «εσωτερικό» εχθρό.

Παρόλο που συνολικά η ΕΕ έχει χάσει πόντους στο παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας προς όφελος των αναδυόμενων βιομηχανικών χωρών της Ασίας|(Ινδία- Κίνα- Ταϊβάν, Ν. Κορέα), όσο και προς όφελος της Νοτίου Αφρικής και της Βραζιλίας. Κύριο χαρακτηριστικό αυτό των χωρών: Μια πολιτική που στρατεύει το σύνολο του εθνικού κορμού στην εντατική και εκτατική παραγωγή πλούτου, σε επενδύσεις στην βιομηχανία, την τεχνολογία και την παιδεία. Μια πολιτική που χρησιμοποιεί τις αγορές δίχως να έχει πουληθεί στον νεοφιλελευθερισμό. Όπως λόγου χάρη έπραξε η ΕΕ ακολουθώντας κατά πόδας τις ΗΠΑ.

Νεοφιλελευθερισμός που δεν αποτέλεσε μια από τις δυνατές επιλογές του κεφαλαίου. Αποτέλεσε και εν μέρει αποτελεί την μόνη δυνατή επιλογή του ολοκληρωτικού καπιταλισμού. Έχοντας ως βασικό χαρακτηριστικό το μπλοκάρισμα και την περιχαράκωση του κοινωνικού χαρακτήρα της εργασίας και των νέων παραγωγικών δυνάμεων που γεννάνε την άρνηση του. Μόνο ένα μοντέλο που ιδιωτικοποιεί τα πάντα είναι ικανό να σταματήσει έστω και προσωρινά την πτώση του.

Κρίση του ολοκληρωτικού καπιταλισμού

Η κρίση είναι πρώτη τεκτονική κρίση αυτού του σταδίου που ονομάζεται ολοκληρωτικός καπιταλισμός.. Αυτού του σταδίου που το κεφάλαιο αποικίζει το σύνολο του κοινωνικού και φυσικού «είναι». Οξύνοντας και βαθαίνοντας σε απίστευτο βαθμό τις αντιθέσεις και τις αντιφάσεις του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος.

Γεννώντας ταυτόχρονα τις παραγωγικές δυνάμεις, τον πλούτο και τον κοινωνικό πολιτισμό που δυνάμει δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την υπέρβαση του. Νέες παραγωγικές δυνάμεις που ταυτόχρονα μεταμορφώνονται σε δυνάμεις καταστροφής για τον άνθρωπο και την φύση κάτω από την κυριαρχία/ ηγεμονία του κ.τ.π σε αυτή την φάση ανάπτυξη και κρίσης.

Η σημερινή κρίση είναι κρίση υπερσυσσώρευσης καθώς τεράστιος πλούτος έχει μαζευτεί στα χέρια λίγων που μένει ανεκμετάλλευτος και αντιπαραγωγικός. Ελάχιστοι άνθρωποι έχουν μαζέψει τόσα χρήματα όσο δεν έχει όλος ο υπόλοιπος πλανήτης. Είναι κρίση υπερπαραγωγής καθώς παράγονται τεράστιες ποσότητες εμπορευμάτων που μένουν απούλητα και συχνά πετάγονται για να μην ρίξουν τις τιμές. Έτσι καταλήγει να είναι και κρίση υποκατανάλωσης καθώς οι εργαζόμενοι κακοπληρωμένοι και υπερχρεωμένοι αδυνατούν να προσεγγίσουν τον παραγόμενο πλούτο και εμπορεύματα.

Εργαζόμενοι που όλο και λιγότερο είναι χρήσιμοι στην παραγωγική διαδικασία που όλο και περισσότερο επανδρώνεται από «νεκρό» κεφάλαιο, δηλαδή τις μηχανές. Ταυτόχρονα όμως το συνολικό κοινωνικό κεφαλαίο, η συνολική συλλογική κοινωνική διάνοια παίζει πλέον καθοριστικότατο ρόλο στην παραγωγική διαδικασία. Κατά αυτόν τον τρόπο τις μηχανές μπορούμε να τις προσεγγίσουμε τόσο ως πάγιο νεκρό κεφάλαιο, όσο και ως γενική διανοητικότητα, genneral intelect, μια κοινωνική έκφραση της σύμφυσης ανθρώπου- δικτύου- μηχανής. Της μόνης ικανής για ένα κομμουνιστικό τρόπο παραγωγής.

Έτσι το υπάρχον σύστημα έφτασε σε ένα τέτοιο βαθμό υπερανάπτυξης που η εμπορευματική παραγωγή κρίνεται οικονομικά ατελέσφορη και δαπανηρή, αντίθετα με την παραγωγή δημόσιων αγαθών που όσο εμπορευματοποιούνται τόσο χάνουν τον κοινωνικό και παραγωγικό τους χαρακτήρα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα στην περιοχή μας ο παραγωγικός- κοινωνικός και οικονομικά επιτυχημένος ρόλος του συνεταιρισμού «Πίνδου» και της εταιρίας «Δωδώνη». Ανεξάρτητα από τις όποιες δυσλειτουργίες που εν πολλοίς οφείλονται και στην υποτίμηση/ υποβάθμιση του κοινωνικού χαρακτήρα των εν λόγω επιχειρήσεων.

Αντίθετα μια οικονομική ανάπτυξη με βάση τις κοινωνικές ανάγκες, δίνοντας έμφαση στον κοινωνικό χαρακτήρα της παραγωγής αποτελεί διέξοδο στην κρίση προς όφελος φυσικά του συνόλου της ζωντανής εργασίας. Αυτό φυσικά προϋποθέτει να έχουν την εξουσία οι ίδιοι οι παραγωγοί του κοινωνικού πλούτου.

Απάντηση και ευκαιρία….

Η ίδια η κρίση είναι μια ακόμη ευκαιρία να σκεφτούμε διαφορετικά, να δράσουμε και να αναστοχαστούμε πως μπορεί, αν μπορεί τα πράγματα να πάνε αλλιώς. Είναι εύκολο να λες πως αυτοί που πάντα πλήρωναν να συνεχίσουν να πληρώνουν. Και αυτοί που κερδοσκόπησαν να συνεχίσουν να κερδοσκοπούν ξαναπαίρνοντας την πλειοψηφία του μεριδίου της νέας μπάζας.

Είναι εύκολο να υπερασπίζεσαι τα συμφέροντα των τραπεζών που έχουν μαζέψει όλο το χρήμα. Να φορολογείς μόνο με 20% τα 50 δις 30000 Ελληνικών οικογενειών που είναι κατατεθειμένα σε private banking των τραπεζών και με 24% και άνω την πλειοψηφία των περίπου 4,5 εκατομμυρίων εργαζόμενων.

Να δίνεις δις ευρώ σε φρεγάτες και σε υποβρύχια. Να αφήνεις άθικτες σχεδόν τις offshore Ελληνικών συμφερόντων που διακινούν γύρω 500 δις το χρόνο, χάνοντας το δημόσιο γύρω στα 6 δις. Να φορολογείς το ηγεμονικό εφοπλιστικό κεφάλαιο με 16 δις και να παίρνεις από τις πράσινες κάρτες των μεταναστών 45 δις. Να μην παίρνεις τα 8 περίπου δις των εισφοροδιαφυγών των εργοδοτών και το άγνωστο χ των φοροδιαφυγών.

Εάν το κάνεις και μένεις στα εύκολα ή είσαι ανίκανος ή ακόμη χειρότερο εξυπηρετείς αλλότριες σκοπιμότητες. Ανίκανος ή κάτι χειρότερο δεν κάνεις για την θέση που σε εξέλεξε ο λαός και πρέπει να φύγεις. Και αν δεν φεύγεις με το καλό, ο λαός, οι εργαζόμενοι υπερασπιζόμενοι την λαϊκή βούληση σε ανατρέπουν. Όπως λόγου χάρη πρέπει να γίνει και με την κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου που ψηφίστηκε για να κάνει αναδιανομή υπέρ των φτωχότερων στρωμάτων και όχι το αντίθετο.

Φυσικά η ερώτηση προβάλει από χείλη; Και ποίος θα κυβερνήσει; Η ΝΔ τα ίδια, ο Καρατζαφέρης Παπανδρεικότερος του Παπανδρέου, ούτε τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ δεν στηρίζουν έτσι την αντιλαϊκή πολιτική του ΠΑΣΟΚ.

Η αριστερά; Η μεγάλη ελπίδα και το μεγάλο ερωτηματικό!!

Είπαμε η κρίση είναι ευκαιρία να πάμε αλλιώς; Τίποτε δεν προχώρησε δίχως την δική μας δράση, και παρέμβαση. Πιο πάνω είπαμε πως ήδη διαμορφώνεται στα σπλάχνα αυτού του κόσμου το σώμα και η ψυχή ενός άλλου.

Αυτό δεν φτάνει, χρειάζεται μια πνευματική, πολιτιστική ανάταση και κινητοποίηση. Το υπάρχον σύστημα συνεχίζει να κυβερνά και να εξουσιάζει γιατί κατά βάση έχει νικήσει, έχει κυριαρχήσει ιδεολογικά και πνευματικά. Ο λαός, οι εργαζόμενοι δεν θα νικήσουν αν βάλουν στην θέση αυτών των εξουσιαστών άλλους, ούτε αν ανταλλάξουν τα κακά αφεντικά με καλά αφεντικά έτσι πάντα η αστική τάξη θα συνεχίσει να νικά.

Θα νικήσουν αν οδηγηθούν σε μια ολοκληρωτική- καθολική επανάσταση, αλλάζοντας υλικά και πνευματικά τα πάντα. Μεταμορφώνοντας ακόμη και αυτόν τον πλούτο και τον τρόπο που διαχειριζόμαστε τις σχέσεις μας και τα πράγματα Καλό Πάσχα, καλή Ανάσταση που δεν σημαίνει τίποτε άλλο από την άρση του κόσμου της αλλοτρίωσης και της φτώχιας-πνευματικής και υλικής- και το πέρασμα στο κόσμο, στο χώρο της ελευθερίας!!!!!

Δ. ΑΡΓΥΡΟΣ

Μία απάντηση στο “Από την πτώση στην Ανά(σ)ταση”

  1. Διάβασα αγαπητέ Δ. Αργυρέ την συγκεκριμένη ανάλυση σου στο Π-Κ και χάρηκα , διότι ήδα κάπου να επιβεβαιώνονται και οι δικές μου σχετικές ανησυχίες , για τις οποίες παρεμβένω στο διαδύκτιο αντίστοιχα για μεγάλο χρονικό διάστημα…( Ε.Ε. , 4ο Ράϊχ , τους Μετερνιχ απέναντι στην Ελλάδα κ.α. ) .

    Με την ευκαρία σε παραπέμπω και σε κάποια άλλα link που ίσως να μην έχεις διαβάσει :

    ΙΔΟΥ Ο ΝΥΜΦΙΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ
    http://www.doryforos.org/syzitiseis/viewtopic.php?t=851&sid=750fa360620362782974379c9b04e181

    Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΛΑΟ
    http://www.antinews.gr/?p=39053

    « Πατρίδα είναι η πανάρχαιη γειτονιά μας στον κόσμο…»
    ( ΔΎΟ ΕΚΤΕΤΑΜΕΝΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΜΟΥ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ¨ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ¨ ΚΑΙ ΤΙ ¨ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΤΙΚΗ-ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ¨
    http://www.antinews.gr/?p=39321#comments

    Είχε και ένα καλό η ελληνική οικονομική κρίση
    ( ΔΥΟ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΜΟΥ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ Ε-Ε/ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΚΑΙ ΣΕ ΤΙ ΑΠΟΣΚΟΠΕΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ )
    http://www.antinews.gr/?p=39332

    Σου εύχομαι , μας ευχόμαστε , ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ “ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ” , ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΤΩΝ ΖΩΝΤΑΝΩΝ ΝΕΚΡΩΝ

    Φιλικά ,

    ¨ΝΤΑΝΤΟΝ”

Αφήστε μια απάντηση