Για το φτωχό Μπερτολτ Μπρεχτ- Θ Μικρούτσικος

Ξέρουμε ότι είμαστε περαστικοί
κι ότι ύστερα από μας
τίποτα τ’ αξιόλογο δε θα ρθει.
Ελπίζω στους σεισμούς
που μέλλονται για να ‘ρθουν….




Δίσκος: Μουσική πράξη στον Μπερτολτ Μπρεχτ (1978)
Στίχοι: Bertolt Brecht
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Ερμηνεία: Θάνος Μικρούτσικος

Εγώ ο Μπέρτολτ Μπρεχτ
είμαι από τα μαύρα δάση,
η μάνα μου στις πολιτείες
με κουβάλησε,
σαν ήμουνα ακόμα στην κοιλιά της,
και των δασών η παγωνιά
μέσα μου θα ‘ναι ως το θάνατό μου

Έχω, έχω το σπίτι μου
στην πολιτεία της ασφάλτου,
φορτωμένος από την αρχή
με όλα τα μυστήρια του θανάτου
με εφημερίδες, με καπνό και με ρακή,
καχύποπτος και τεμπέλης
κι ευχαριστημένος στα στερνά

Φέρομαι φιλικά στους ανθρώπους
φορώ καθώς το συνηθίζουν
ένα σκληρό καπέλο,
λέω, είναι ζώα που μυρίζουν τελείως ιδιότροπα
και λέω πάλι,
δε βαριέσαι έχω κι εγώ την ίδια μυρουδιά

Το πρωί στο γκρίζο χάραμα
τα έλατα κατουράνε,
και τα ζωύφιά τους τα πουλιά
αρχίζουν να φωνάζουν
Κείνη την ώρα αδειάζω το ποτήρι μου στην πόλη
πετάω τ’ αποτσίγαρό μου και ανήσυχος κοιμάμαι

Απ’ αυτές τις πολιτείες
θα απομείνει εκείνος που διάβηκε από μέσα τους
ο άνεμος, δίνει χαρά το σπίτι σ’αυτόν που τρώει,
τ’ αδειάζει

Ξέρουμε ότι είμαστε περαστικοί
κι ότι ύστερα από μας
τίποτα τ’ αξιόλογο δε θα ρθει.
Ελπίζω στους σεισμούς
που μέλλονται για να ‘ρθουν,
να μην αφήσω τη Βιρτζίνιά μου
απ’ την πίκρα να μου σβήσει

Εγώ ο Μπέρτολτ Μπρεχτ
από τα μαύρα δάση,
ξερασμένος στις πολιτείες της ασφάλτου
μέσα στη μάνα μου σε πρώιμη εποχή

avatar

Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Ένα σχόλιο:

  1. όχι και τόσο σχετικό με το post σας

    2η συγκέντρωση του “διαλόγου για την ενότητα της αριστεράς”: Το re-union της συμβιβασμένης γενιάς των 50+

    Πολύ πρώην, πολλοί πρώην και ως συνήθως και πολύ μακριά από την κοινωνία. Από όλα έχει ο μπαχτσές. Μέχρι και τον πρόεδρο του ευρηματικού σε αφίσες των αρχών της δεκαετίας του 1990, Α.Κ.Ε.Π . Όλη η γενιά της ήττας. Αυτό ήταν συνοπτικά το 2ο re-union παλαιών συμμαθητών και φίλων που έχουν είτε ως χόμπι, είτε ως επαγγελματική ενασχόληση την αριστερά «τους». Αυτό που λέγεται και αριστερό βήμα διαλόγου για την ενότητα (χωρίς κοινή δράση αλλά με αρκετή εικαστική παρέμβαση).

    Την ώρα που μιλούσαν ενότητα για την ενότητα(η μεγαλύτερη μπαρούφα και θα σχολιαστεί παρακάτω με μία κλασσική ρήση), για τους φίλους τους καλλιτέχνες, και γενικά συζητήσεις που θα ταίριαζαν είτε σε χαβαλοπαρέες, είτε σε συζητήσεις για την τέχνη τον 19ο αιώνα, την κοινωνιολογία είτε σε group therapy..

    ..εκείνη την ώρα, 200 μέτρα ποιο κάτω, οι επιτυχόντες του ΑΣΕΠ 2008 είχαν κάνει κατάληψη στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Για όσους μίλησαν μαζί τους, -εσείς άραγε τους μιλήσατε;- εκεί ήταν η αριστερά.

    Και όχι στους δημοσιοσχεσίτες, ειδικούς του P.R., αιχμάλωτους του κοινωνικού τους κύκλου. Που νομίζουν ότι η κοινωνία κρέμεται από τα χείλη τους και τους περιμένει. Η κοινωνία είναι ήδη αρκετά μπροστά και δεν περιμένει κανένα.

    Ούτε στους απογοητευμένους της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς που θέλοντας να αφήσουν κάποια πολιτική κληρονομιά για τις άλλες γενιές, παγιδεύονται σε εφήμερα σχήματα αποτυχημένων-συμβιβασμένων γραφειοκρατών των «βρώμικων 89 και 90».

    Ούτε στους διάφορους καλλιτέχνες, οι οποίοι μακριά από τα προβλήματα που ταλανίζουν τα εργατικά, φτωχά μικροαστικά αγροτικά στρώματα, ψάχνουν να βρουν νέο ακροατήριο με “πολιτική” χροιά.

    Η αριστερά επίσης δεν βρίσκεται στους γραφειοκράτες με τις περιφερόμενες κοιλιές τους που «αγωνιούσαν» για το ενότητα για την ενότητα της αριστεράς «τους». Κοινώς στο «άλλοθι» τους για να μην χάσουν τις καρέκλες τους( το όριο του 3% γαρ..μακρινό όνειρο για τον ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ). Ποιος άραγε δεν ξεχνά το σλόγκαν «κοιτάξτε μας στα μάτια και ψηφίστε» του τότε προέδρου του ΣΥΝ και νυν πρόεδρου του ΠΑΟ; Με μουσική Φοίβου και ερμηνεία Πασχάλη Τερζή θα είχε γίνει φοβερή επιτυχία!

    Δεν είμαστε αδύναμοι γιατί είμαστε διασπασμένοι. Είμαστε διασπασμένοι γιατί είμαστε αδύναμοι(Λένιν).
    Όταν κυρίες και κύριοι διαλόγου για την ενότητα της αριστεράς (και της σωτηρίας του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ) θα καταλάβετε το νόημα της φράσης του Λένιν, ελάτε να συζητήσουμε. Όχι στα γραφειάκια σας και στις γιορτούλες σας. Αλλά στις αγωνιστικές απεργίες, στις καταλήψεις των χρεοκοπημένων εργοστασίων, στους αγώνες των κατοίκων κατά της ακρίβειας και των διοδίων, στις πορείες των μεταναστών, στα λιμάνια των μηχανικών – ναυτεργατών μέσα στον καπνό των δακρυγόνων. Στο σφυρί και στο αμόνι της ταξικής πάλης. Εκεί «χτίζεται» η αριστερά. Εκεί οι περισσότεροι από εσάς είτε είστε ανεπαρκείς είτε τραγικά απόντες εγκλωβισμένοι στους μικροϋπολογισμούς και στις πρακτικές του βολεμένου μικροαστικού σας μικρόκοσμού.

    Και για να μην λέτε κυρίες και κύριοι διαλόγου για την ενότητα της αριστεράς ότι δεν προτείνεται τίποτα, υπάρχουν δύο μη συνεκτικά ιδεολογικά στρατόπεδα.

    Το ένα είναι με την μη αναγνώριση, μη πληρωμή του δημόσιου χρέους.
    Το άλλο με την αποπληρωμή, ή την επιμήκυνση της πληρωμής, ή το «κούρεμα» του δημόσιου χρέους.

    Όπως λέει και ο Σαίξπηρ «δεν μπορείς να υπηρετείς ταυτόχρονα 2 αφέντες». ‘Η ποιο απλά «δεν χωράνε δύο καρπούζια κάτω από την ίδια μασχάλη»..

    Ευχαριστώ για την φιλοξενεία

Αφήστε μια απάντηση