ΜΕΤΑ ΤΟ ΓΙΩΡΓΑΚΙ ΕΜΕΙΣ…

Ακόμη και η αναγγελία ενός εκβιαστικού επί της ουσίας δημοψηφίσματος- που υπήρξε η  απέλπιδα απόπειρα του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης του να γλυτώσει από την εργατική και λαϊκή οργή- οδήγησε στα όρια του το σύστημα της ΕΕ.

Αποδεικνύοντας την ανελαστικότητα των κοινωνικών-ταξικών και ενδοκαπιταλιστών ανταγωνισμών   που διασχίζουν τόσο τον Ελληνικό καπιταλισμό όσο και το άκρως ανισόμετρο αλλά και συνδυασμένο σύστημα της ΕΕ, που έχουν δίκαιο αυτοί που λένε πως φτιάχτηκε σε καιρούς κοινωνικών συμμαχιών και συμβολαίων και αδυνατεί να δώσει απαντήσεις σήμερα, εποχή όξυνσης των κοινωνικών αντιθέσεων, εποχή κρίσης, εποχή  του ταξικού πολέμου.

Το δημοψήφισμα του γύρισε μπούμερανγκ, τρέμουν οι κυρίαρχοι ευρωενωτικοί και Ελληνικοί κύκλοι   την προοπτική να καταψηφίσει ο Ελληνικός λαός την σύμβαση ή ακόμη χειρότερα να πει αι σιχτίρ στο ακόμη εκβιαστικότερο δίλλημα ευρώ ή δραχμή…;

Έτσι η κατά τα αλλά πανέξυπνη στρατηγική πρόταση του πρωθυπουργού που στριμώξε για λίγες ώρες τα άλλα αστικά επιτελεία αλλά και την αριστερά πήγε στράφι μπροστά στον κίνδυνο να κλονιστεί το ευρωενωσιακό οικοδόμημα. Ενώ αντίστοιχα ο τρόπος της αναγγελίας των ερωτημάτων του δημοψηφίσματος μεταξύ ευρώ και δρχ από τους αυτοκράτορες του 4ου Ράιχ και του μεταμοντέρνου βοναπαρτισμού   με τον πρωθυπουργό  να τους κοιτάζει σαν απλώς έπαρχος μπορεί να προσβάλει τα εθνικά μας αισθήματα αλλά με το ζόρι μπορεί να κρύψει το πανικό τους μπροστά σε αυτό που δεν μπορούν να ελέγξουν….

Και αυτό δεν είναι άλλο από αυτό το εργατικό και λαϊκό κίνημα που έδειξε την πυγμή του και την δύναμη τους σε ολάκαιρη την ΕΕ. Κίνημα που μετατρέπεται  εκ των πραγμάτων σε μια πρότυπη δύναμη αντίστασης που δίνει μάθημα σε ολάκαιρη την Ευρώπη.  Και αυτό είναι που φοβούνται τόσο οι ευρωπαϊκές όσο και οι ντόπιες ελίτ.

Κίνημα που αν είχε και την αντίστοιχη ηγεσία πολιτική και συνδικαλιστική θα είχε ήδη ανατρέψει την κυβέρνηση και θα έβαζε ζήτημα μια άλλης εξουσίας, της εργατικής εξουσίας.

Μπορεί  οι Έλληνες να νιώθουν λίγο ως η μπανανιά της Ευρώπης με τα καμώματα της πολιτικής ηγεσίας της αστικής τάξης  είναι όμως στο χέρι τους και ιδιαίτερα στο χέρι της εργαζόμενης πλειοψηφίας την δύναμη των εργατικών και λαϊκών αγώνων των τελευταίων ετών να το μετατρέψουν σε πρόταση ανατροπής και κοινωνικής επανάστασης, στην κατεύθυνση της κοινωνικής χειραφέτησης…

Μόνο που οι δυνάμεις της αριστεράς και δη της αντικαπιταλιστικής κομμουνιστικής αριστεράς πρέπει να σταθούν στο ύψος των ιστορικών τους στιγμών συγκροτώντας ένα πλατύ ανατρεπτικό εργατικό αντικαπιταλιστικό μέτωπο… ναι   ήρθε η δική μας ώρα ….ας μην αργήσουμε στο ραντεβού μας…

avatar

Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση