σπουδές….

 

 

http://der.pblogs.gr/2010/05/spoydes.html


Ματώνω  σε βροχερές μέρες απίστευτης μοναξιάς, λατρεύοντας τις μοναδικές μου απάτες που κατασκευάζουν με σοφία  κήνσορες και θεράποντες.

 

 

Επιστρέφοντας κάθε φορά στα ίδια και στα ίδια , στην ίδια αρρώστια, στους ίδιους μύθους, στα ιδία παραμύθια. Στις ίδιες ιστορίες, στα ίδια μονοπάτια, στα ίδια βιβλία, στα ίδια σημεία ταξιδεύουμε,  στις ίδιες αγάπες που αλλάζουν σώματα επιστρέφουμε…

Περιμένοντας την σύνταξη για να απολαύουμε, μα το σώμα καμωμένο να δουλεύει, επαναστατεί και αυτοκτονεί …;.

Λέει ο στίχος κινήσαμε για αλλού και αλλού η ζωή μας πάει …;. Πέρα για πέρα λάθος …;. Εξ αρχής ξεκινήσαμε για εκεί, μόνο για λίγο παραστρατούμε, σηκώνοντας μπαντιέρα σε αυτό που είμαστε  εξ αρχής …;. και αυτό είναι ελευθερία….

Σπουδή θανάτου, σπουδή ζωής, λατρεμένα τέρατα της φύσης μας σας αγαπάμε, όσο δεν αγαπήσαμε κανένα και ούτε θα αγαπήσουμε κανένα …;…!!

 

Ξαποσταίνω, σκέφτομαι την ανυπαρξία που θα αρθεί και τρελαίνομαι, ξεκινώ, σ αγαπώ…. στην βουή του πλήθους θα ξαναχαθώ …;.!!

 

avatar

Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση