η τρέλα της βούλησης

Δεν ξέρω ακριβώς τι είναι αυτό που μας αναστατώνει και τρέχουμε να βρεθούμε μες στο καπνό και την αντάρα. Μες στις ανταρσίας την καυτή αντράλα να επωμιστούμε βάρη και ευθύνες που είναι σαν να  κουβαλούν πάνω του τον κόσμο ολάκαιρο…

Τι άραγε είναι  τούτη η αίσθηση του τραγικού καθήκοντος να σώσουμε, να συνδράμουμε στην σωτήρια του κόσμο….;;;

Κόσμου που ακατανόητα συνεχίζει την πορεία του προς την καταστροφή…, σαν έτοιμος καιρό και σαν μοιραίος περιμένοντας το νυμφίο να φάνει …που θα λεγαν και οι ποιητές….

Μήπως είναι οι αντικειμενικές συνθήκες που μας οδηγούν να υπερβούμε τους εαυτούς μας;; Και αν τούτο ισχύει γιατί η λάμψη του αγώνα δεν αγκαλιάζει τον καθένα που ζει σε ανάλογες συνθήκες;  Και μόνο κάποιοι ελάχιστοι,  συχνά από την αντίθετη όχθη,  σηκώνουν το σταυρό της μαχόμενης αξιοπρέπειας….

Εξίσου εύκολη απάντηση είναι η συνείδηση, αλήθεια τι συνείδηση είναι τούτη που ελαχίστους αγκαλιάζει αφήνοντας την πλειοψηφία στην  μη συνειδητοποίηση του καθήκοντος και της πράξης….

Προτιμώ την βούληση για ελευθερία, όχι την βούληση για δύναμη μα για ελευθερία..αυτή η τρέλα  της ψυχής και του σώματος να εξεγερθεί…  να δράσει, να αποδράσει αυτή την δημιουργική τρέλα δεν μπορούν να την κατέχουν πολλοί..μόνο οι τρελοί, οι επαναστάτες και οι καλλιτέχνες….

avatar

Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση