Τα δυο προτάγματα και ο κομμουνισμός ως οντολογική συνθήκη

Η λύση πρέπει να βρεθεί τώρα, η απάντηση πρέπει να δοθεί τώρα και όχι σε μεταφυσικά και μεσσιανικά στο μέλλον. Άρα πρέπει η αριστερά να δράσει και δράσει άμεσα σε μια ενωτική αγωνιστική, ανατρεπτική και ταυτόχρονα ρεαλιστική κατεύθυνση. Για να μπορεί η τάση της χειραφέτησης να πάρει τα πάνω της και να υπερνικήσει τον φόβο της κατάστασης εξαίρεσης που επιβάλει η χούντα του ολοκληρωτικού καπιταλισμού.

  Ενιαίο αριστερό μέτωπο πάλης  λοιπόν στο κίνημα, στο δρόμο και στον άμεσο πολιτικό αγώνα. Ναι ίσως και να χει  η Σοφία Σακοράφα όταν λέει για την  σχέση αντιμνημονιακού και αντικαπιταλιστικού προγράμματος πως από κάπου πρέπει να ξεκινήσουμε… ναι σύμφωνοι  πως όλα από κάπου εκκινούν μόνο που είτε προχωρούν με γραμμικό εξελικτικό τρόπο, είτε κάμουν άλμα διαλεκτικό, επαναστατικό.

Οι περιστάσεις δεν αφήνουν περιθώρια για γραμμικές πορείες αλλά  για ένα διαλεκτικό άλμα που όμως δεν ξεκινά από την ημέρα των μεγάλων ανατροπών αλλά από τα σήμερα. Ξεκινά από την οικοδόμηση δικτύων ταξικής και κοινωνικής αλληλεγγύης, από δίκτυα αλληλοβοήθειας και οικοδόμησης κοινών τόπων και πεδίων. Από την συγκρότηση ενός υπαρξιακού και οντολογικού κομμουνιστικού κόμματος, ως ο πιο συνειδητός κόμβος των δικτύων αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας.

Ο κομμουνισμός- ως η διαρκή άρνηση του υπάρχοντος κόσμου, ως η μαχόμενη αρνητικότητα αλλά και ως η θετική άμεση και διαρκής υπέρβαση του δια της οικοδόμησης ενός άλλου από σήμερα- είναι κατά βάση οντολογική συνθήκη που μεταλλάσατε διαλεκτικά και διαρκώς..παραμένοντας ανολοκλήρωτη και για αυτό το λόγο παραμένοντας μια συνθήκη που γεννάει , που θα έπρεπε να γεννά διαρκώς το καινούργιο

Ναι υπάρχουν 2 δρόμοι άμεσης πολιτικής απάντησης στο σήμερα:   η μια είναι η απάντηση από τα πάνω με ένα παναριστερό  μέτωπο που μπορεί από τα αύριο να κυβερνήσει  και να επιχειρήσει να δώσει απαντήσεις εντός του συστήματος.

Η άλλη δυσκολότερη λύση είναι να οικοδομήσουμε ή να συνεισφέρουμε στην οικοδόμηση του άλλου κόσμου στα σπλάχνα αυτού που σαπίζει, σε μια διαδικασία αδειάσματος και  ανατροπής αυτού του συστήματος.

Φυσικά ο δεύτερος δρόμος  δεν αποκλείει τον πολιτικό αγώνα, απεναντίας … αλλά εμμένει στην συγκρότηση και την  οικοδόμηση του συγχρόνου επαναστατικού κομμουνιστικού διακυβεύματος που θα αντικαταστάσει το υπάρχον… και διάμεσου αυτού βάζει και το ζήτημα της εξουσίας και του πολιτικού αγώνα

Φυσικά όλα τα παραπάνω είναι ζητήματα που δεν απαντιούνται σε 400 λέξεις μα αυτές αποτελούν μια βάση για προβληματισμό σε μια τέτοια κατεύθυνση και σίγουρα στο άμεσο μέλλον θα επανέρθω για να συνεχίσω τον εν λόγω προβληματισμό….

Δημήτρης Αργυρός  

Αφήστε μια απάντηση