η φιλοσοφική παραμυθία της ιστορίας του ΠΙ

Life of Pi / Η Ζωή του Πι (2012)

Στο άναρχα ελεγχόμενο κόσμο του Ιντερνέτ ,πέτυχα την «ζωή του πι».  Ένα όμορφο ανατολίτικο  παραμύθι, με εμφανής επιρροές ινδουισμού και βουδισμού. Ένα παραμύθι  που  επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στο πόνο του κόσμου τούτου, του μοναδικά υπαρκτού κόσμου, το πόνο του αποχωρισμού- δίχως συχνά  ένα αντίο- και την ισορροπία φύσης, ζώων και ανθρώπου.

Πρόκειται για την ιστορία, ενός παιδιού του πι- το όνομα παίζει ανάμεσα στο πισίνα και στο αριθμό π: 3,14- και σε μια τίγρη, που βρίσκονται στην μέση του ινδικού ωκεανού, ύστερα από ένα ναυάγιο, σε μια βάρκα. Προσπαθώντας οι δυο τους να συνυπάρξουν και  να επιβιώσουν, αναγνωρίζοντας και οι δύο τα όρια της συνύπαρξης και της σχέσης τους, αναγνωρίζοντας την θεία οικονομία της υπόστασης που τους βοήθησε να επιβιώσουν, μέσα στην απώλεια και τον αποχωρισμό.

Ε μια τέτοια ιστορία με πανέμορφες εικόνες , ένα τέτοιο  φιλοσοφικό παραμύθι  μιας απόλυτης ισότητας των ειδών σε ένα παράλογο σύμπαν, όπου η θεία οικονομία διαφαίνεται μόνο στο τέλος, με το πόνο και το κακό να κυριαρχούν, μόνο στην ινδουιστική και βουδιστική ανατολή μπορούσε να υπάρξει….

Τώρα τι μπορεί να μας προσφέρει εμάς στην δύση και στην Ελλάδα της κρίσης δεν το γνωρίζω. Σίγουρα όχι όμως να μας πείσει να υπομένουμε τον πόνο και το κακό, μα ίσως να ερευνήσουμε τις μορφές της ολότητας, της φυσικής και κοινωνικής ολότητας, καθώς και τις εκφράσεις της άφατης ουσίας/ υπόστασης της θείας οικονομίας, που εμφανίζεται και εκφράζεται ιστορικά…

Αφήστε μια απάντηση