Με αφορμή την επανέκδοση του βιβλίου του Β.Α.Βαζιούλιν, ”Λογική της Ιστορίας-ζητήματα θεωρίας και μεθοδολογίας”

Κατά τη γνώμη μου, σήμερα μπαίνει περισσότερο από ποτέ το στοίχημα της άρσης του ”δυτικού” και του ”σοβιετικού” μαρξιστικού και μη επαναστατικού κεκτημένου σε ένα ανώτερο θεωρητικά και πρακτικά επίπεδο. Το έργο του Βαζιούλιν, αλλά και του Ιλιένκοφ, ελάχιστα ορατά σημεία τομής έχει με τα ερευνητικά ενδιαφέρονται που ”έτρεχαν” την ίδια εποχή στη ”Δύση”, φαίνεται αρχικά πως έχουμε να κάνουμε με δυο παράλληλους κόσμους. Αν αναζητήσουμε μερικά σημεία επικοινωνίας αυτών των δύο κόσμων, όσον αφορά τον Ιλιένκοφ, το ενδιαφέρον του για το Σπινόζα και οι θέσεις του για την εργασία μας φέρνουν κοντά στη σπινοζική στροφή αφενός, στον Λούκατς αφετέρου (και την ”εργασία ως τελολογικό πρόταγμα” της ”Οντολογίας του Κοινωνικού Είναι”, πέρα από τα κλασικά έργα του). Γέφυρα επικοινωνίας των αναπτύξεων της ”Δύσης” και του Βαζιούλιν είναι πιστεύω η ”γενική θεωρία των συστημάτων” (general theory of systems), οι αναπτύξεις πάνω στην επιστήμη της λογικής (αναλυτικής και διαλεκτικής αντίστοιχα), η ολιστική προσέγγιση και η ερευνητική στροφή προς τη βιολογία (με τη βαθύτερη μελέτη της σχέσης βιολογικού-κοινωνικού). Η γλωσσολογική και μαθηματική επανοικειοποίηση του Χέγκελ που πραγματοποιήθηκε και πραγματοποιείται στη Δύση αποτελεί επίσης εφαλτήριο των επόμενων ερευνών και απαραίτητο συστατικό στοιχείο στην επιδιωκόμενη διαλεκτική αναίρεση του μεγαλύτερου διπόλου που διαμορφώθηκε ποτέ στο σώμα επαναστατικής θεωρίας, εκφράζοντας τον μεγαλύτερο και πιο πολεμικό διπολισμό που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα (δυτικό-ανατολικό/σοβιετικό μπλοκ, β παγκόσμιος πόλεμος και νίκη της ΕΣΣΔ επί των Ναζί που στήριξε το καπιταλιστικό μπλοκ, ψυχρός πόλεμος). Μια διαλεκτική υπέρβαση πρέπει να γίνει με τη σφραγίδα των εργατικών συμφερόντων, με τη σφραγίδα της πιο ανοιχτής, αδιαπραγμάτευτης και ανειρήνευτης πάλης της υποτελούς τάξης. 
Πιστεύω πως μόνο έτσι μπορεί να τεθεί το ζήτημα της επαναστατικής στρατηγικής προοπτικής με γόνιμο τρόπο, χωρίς αφ’υψηλού ή αμυντικούς αφορισμούς και από τις δυο πλευρές, χωρίς εξορκισμούς και θεοποιήσεις, με μόνο γνώμονα τη προώθηση της υπόθεσης της ανθρώπινης χειραφέτησης από τα δεσμά της εκμετάλλευσης και της κυριαρχίας. 
   
   Με αυτό το σκεπτικό, αλλά και από προσωπική οφειλή, χαιρετίζω την επανέκδοση του έργου του επαναστάτη διανοητή Β.Α.Βαζιούλιν, της ”Λογική της Ιστορίας”, σε μετάφραση του συντρόφου μαρξιστή και αγωνιστή Δημήτρη Πατέλη.

συνέχεια 

Αφήστε μια απάντηση