για την Βόρειο Κορέα

Με αφορμή την συνέντευξη της Ελληνίδας που ζει στην Βόρειο Κορέα, της  Φραγκίσκας Μεγαλούδη, και μιας σχετικής συζήτησης που άνοιξε(εδω) μου δημιουργήθηκε η ανάγκη να πω δυο, τρία πραγματάκια.   

1)            Εμπιστεύομαι πιο πολύ την ψύχραιμη και συνετή άποψη της φίλης από το face  Φραγκίσκας παρά τα δυτικά ΜΜΕ και τους Αμερικάνους. Στο μπλοκ της http://franmeg.blogspot.com/  έχει γράψει πολύ σημαντικά πράγματα για αυτή την παράξενη εξωτική χώρα.  Από δω και προς θα συναντάμε κείμενα της στο http://www.fragkiskamegaloudi.com//. Τα κείμενα της , μου δημιούργησαν την  ανάγκη να επισκεφτώ αυτή την χώρα, όχι για να δω  κάτι το περίεργο ή το εξωτικό, ούτε κάτι από σοσιαλιστικό παράδεισο ή κόλαση, αλλά μια χώρα που ζει με το δικό της τρόπο, συμφωνώ ή διαφωνώ είναι άλλο ζήτημα.

2)            Σίγουρα η Βόρειος Κορέα δεν είναι το μοντέλο σοσιαλιστικής οικοδόμησης  που έχω στο νου μου, ούτε αυτό που είχαν στο νου τους οι κλασικοί του Μαρξισμού- λενινισμού, ούτε καν οι θεωρητικοί του σταλινικού “σοσιαλισμού σε μόνο μια χώρα”. Η οικογενειοκρατία και η  προσωπολατρία έχουν ξεπεράσει την προσωπολατρία του Στάλιν ή του Μάο.  Από το 1972 τον μαρξισμό-λενινισμό τον έχει εγκαταστήσει η ιδεολογία του  «Τζούτσε», σύμφωνα με την οποία η Βόρεια Κορέα θα καθοδηγούνταν από τον ίδιο στην βάση της πολιτικής ανεξαρτησίας, της οικονομικής και στρατιωτικής αυτάρκειας χωρίς εξάρτηση από άλλες χώρες, κάτω από την απόλυτη πίστη στην ηγεσία της χώρας. 

3)             Είναι σίγουρο πως η γραφειοκρατική ηγεσία του  χώρας δεν έχει εμπιστοσύνη  στο λαό της, γιατί φοβάται πως θα χάσει την εξουσία της  και ταυτόχρονα ο λαός της που περνάει φτωχικά, μα σε ένα σημείο με αξιοπρέπεια έχει μάθει, αιώνες τώρα να θέλει ένα πατέρα, ένα σοφό δάσκαλο να τον καθοδηγηθεί.   Η Βόρειος Κορέα παραμένει ένα από τα ελάχιστα εκφυλισμένα εργατικά κράτη στηριζόμενο σε μια γραφειοκρατικά σχεδιασμένη εθνικοποιημένη οικονομία, βασισμένη στην κρατική ιδιοκτησία της γης και της βιομηχανίας. Ενώ καθοριστικό ρόλο παίζει ο ακραίος αντιιμπεριαλιστικός και ταυτόχρονα εθνικιστικός χαρακτήρας του καθεστώτος και της γραφειοκρατίας, δια της ιδεολογίας του «τζούτζε».  Χαρακτηριστικά το 1999 αφαίρεσαν κάθε αναφορά στο κομμουνισμό. Με τον στρατό να παίζει καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη της χώρας. Ένα γεγονός που δεν πρέπει να προκαλεί, μια σειρά από χώρες του τρίτου κόσμου ακολούθησαν τον ίδιο  δρόμο, με τον στρατό κυρίαρχο στυλοβάτη του καθεστώτος, τόσο σε πολιτική βάση, όσο και σε παραγωγική βάση. Είναι βέβαιο πως η χώρα νιώθει περικυκλωμένη και μόνη- παρά τις συμμαχίες της-   με την Κίνα και την Ρωσία ή το ρόλο της που παίζει στην Αφρική. Και ως ένα σημείο έχει δίκαιο, με τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία να θέλουν να την υποτάξουν.

4)            Είναι καθήκον των παγκόσμιων προοδευτικών δυνάμεων να στηρίξουν την χώρα απέναντι στους ιμπεριαλιστές και τα τσιράκια τους. Και ταυτόχρονα σε διαχωρισμό από την γραφειοκρατική οικογενειοκρατική ηγεσία της χώρας να βοηθήσουν το λαό της να βρει το δρόμο της, μακριά από εξαρτήσεις. Το σημαντικότερο είναι να βρουν την δύναμη να περάσει η όλη εξουσία στο λαό και την εργατική τάξη.  Και σε αυτό δεν ξέρω αν μπορεί να βοηθήσει η συγκεκριμένη ηγεσία ή χρειάζεται ο ίδιος ο λαός να πάρει- αν μπορεί- τις τύχες στα χέρια του, δίχως να καταντήσει μια αποικία ή προτεκτοράτο.

Δημήτρης Αργυρός

coach outlet online

5 απαντήσεις στο “για την Βόρειο Κορέα”

  1. Δεις με μεγαλύτερη σοβαρότητα την έννοια της μεταβατικής κατάστασης, δεν φτάνει να υπάρχει η κρατική ιδιοκτησία και η εξουσία των εργατών δια του καθοδήγησης των κομμουνιστών για να μιλάμε για σοσιαλισμός…πρέπει να αναπτυχθούν σε τέτοιοι βαθμό οι παραγωγικές δυνάμεις που να διαμορφώνουν άλλο συντελεστή με τις παραγωγικές σχέσεις, να δυναμώσει η αυτοσυνειδησια του προλεταριάτου και της πρωτοπορίας και να παγκοσμιοποιήθηκε σε μεγαλο βΘμο η επαναστατικη κομμουνιστική διαδικασία….ο καπιταλισμός που ειναι λιγότερο συνειδητός σύστημα έκανε τόσους αιώνες για να ολοκληρώσει το προτσες του, σκέψου τον κομμουνισμό που ειναι σε μεγαλύτερο βαθμό συνειδητός

  2. έχει ταξική πάλη και στο εσωτερικό, έχει κράτος και έχει και τάξεις, άρα καπιταλισμό ακόμη.!!!!!! ….ΦΑΟΥΛ

    Το οτι υπαρχουν ταξεις (αρα και κρατος) στον σοσιαλισμο τον κανει καπιταλισμο ? Ατομικη Ιδιοκτησια δηλαδη στα μεσα παραγωγης ? Αλλο πραγμα οτι το κρατος το καθοδηγει το κομμα (για ενα διαστημα ,αυτο της δικτατοριας του προλεταριατου ) ,κουτσα ,στραβα κι αναποδα ,αλλα το καθοδηγει αυτο -εστω στο ονομα της εργατικης ταξης – κι αλλο οι καπιταλιστικες σχεσεις παραγωγης και η ιδιοποιηση της παραγωμενης υπεραξιας απο μια κλικα ανθρωπων που πλουτιζει ,εξαγοραζει ,ελεγχει ,εξουσιαζει την κοινωνια ΓΙΑ ΠΑΡΤΗ ΤΟΥ ο καθενας και σε ανταγωνισμο μεταξυ τους
    ..(θυμιζω ο Σταλιν …με ενα σακκακι και ενα ζευγαρι αρβυλα πεθανε )

    1. Όχι δεν ειναι ούτε καθαρός καπιταλισμός, ούτε και σοσιαλισμός δηλαδή μη-ώριμος κομμουνισμός. Τελικά όμως παραμένει εντός των κεφαλαιακών σχέσεων, της ενότητας και της αντίθεσης κεφάλαιο- εργασία, Κάσο του νομου της αξίας, καθώς α)παράγεται υπεραξία απο εργαζόμενους που δεν ελέγχουν ούτε την εξουσια, ούτε την εξουσια, τη μεταβιβάζουν στο κόμμα και στους ειδικούς β) μπορει η παραγόμενη υπεραξία να μην συσσωτερυεται σε ατομικός επιχειρηματιες, μα στο κράτος-επιχείρηση. Επίσης μην ξεχνάς τις ελεύθερες ζώνες με σύμπραξη ιδιωτικού-κρατικού και με μειωμένες εργατικά δικαιώματα..στην βόρειο Κορέα υπαρχουν

  3. Γενικως δεν διαφωνω με το πνευμα του αρθρου Δημητρη και ιδιαιτερα με την κατακλειδα .Ειδικως τωρα …
    Το πως επιλεγει να χτισει ο καθε λαος τον Σοσιαλισμο ,ή πως αντιλαμβανεται τον Σοσιαλισμο ο ιδιος νομιζω οτι πρεπει να γινεται σεβαστο απο ολους τους υπολοιπους εμας “ομοιδεατες” ΚΑΙ αυριο που ο Σοσιαλισμος θα εχει νικησει παγκοσμια …ΠΟΣΟ μαλλον τωρα που ειναι στο στοχαστρο των Ιμπεριαλιστων .Δεν υπαρχουν προτυπα ή μοντελα σοσιαλισμου που θα επρεπε απαρεγκλητα ολοι οι λαοι να ακολουθουν .Ιδιαιτερα οταν αναγνωριζεις οπως κι εγω μια ιδιαιτεροτητα απο τις παραδοσεις του οπως :”να θέλει ένα πατέρα, ένα σοφό δάσκαλο να τον καθοδηγηθεί. ” ….ιδιαιτεροτητα που κι εγω καταλαβα απο την Φραγκισκα και τα αρθρα της .Μπορει ολοι εμεις οι υπολοιποι κομμουνιστες να βγαζουμε φλυκταινες μ αυτο ,αλλα αλλες αξιες ,αλλες σταθερες ,αλλη ιστορια σερνουμε καθε λαος πισω του .Το κυριαρχο ειναι να εχει ξεμπερδεψει ο λαος με την Αστικη του ταξη ολα τα υπολοιπα επονται …

    {μια παρατηρηση για τον Σταλιν : εισαι σιγουρος οτι ηταν επιλογη του Σταλιν ή του ΚΚΣΕ η προσωπολατρια και οχι αυθορμητη αντιδραση του λαου για την συνεισφορα του στην Μεγαλη Νικη ? Γιατι υπαρχει παραδειγμα που καυτηριαζει την προσωπολατρια Ο ΙΔΙΟΣ }

    1. α) μπορεί να υπάρχουν πολλά είδη σοσιαλισμού, αλλά ο σοσιαλισμός είναι η κατώτερη- ή μη ώριμη φάση καλύτερα- του κομμουνισμού, που σύμφωνα και με το Μαρξ της Γκότα δεν θα έχει ταξική πάλη, άρα κράτος και θα συνυπάρχει σε ένα βαθμό ακόμη, αλλά υποταγμένο, το σοσιαλιστικό με το αστικό δίκαιο. Ε και στην περίπτωση της Βορείου Κορέα αλλά και στην καλύτερη σαφώς περίπτωση της Κούβας βρισκόμαστε πολύ μακριά από αυτή την κατάσταση.
      β) βρισκόμαστε σε μια μπλοκαρισμένη μεταβατική κατάσταση που οι λαϊκές μάζες έχουν μεταβιβάσει την εξουσία τους σε μια κομματική γραφειοκρατία που πλέον δεν μιλά καν στο όνομα του σοσιαλισμού, δεν το λέω εγώ, το λέει και η Φραγκίσκα, ενώ έχει πάει και πιο πίσω με την ελεύθερες ζώνες…. πρόσεξες τι είπα, έχει μεταβιβάσει, δεν νιώθει αλλά ούτε του επιτρέπουν σε μεγάλο βαθμό- εσωτερικά και εξωτερικά- να νιώσει δυνατός και ώριμος. Εσωτερικά η κρατικο/οικογενειακή γραφειοκρατία- τόσο ο Χέγκελ, λιγότερο ο Μαρξ, όσο και Βέμπερ, αλλά και ο Λένιν, δεν αναφέρομαι στο Τρότσκι, για να μην με κακοχαρακτηρίσεις-χα, χα-έχουν γράψει για την εσωτερική και εξωτερική δύναμη και δυναμική της γραφειοκρατίας. Και εξωτερικά φυσικά η ιμπεριαλιστική περικύκλωση παίζει καθοριστικό ρόλο. Πρόσθεσε και τις πολιτιστικές ιδιαιτερότητες, γιατί και η Κούβα έχει γραφειοκρατία…., αλλά με άλλη χαρακτηροδομή, και τότε έχεις το αποτέλεσμα που βλέπουμε…Τέλος ως μεταβατική κατάσταση έχει ταξική πάλη και στο εσωτερικό, έχει κράτος και έχει και τάξεις, άρα καπιταλισμό ακόμη.
      γ)η προσωπολατρία όπως και το κίνημα του στοχανοβισμού, είναι μια διαδικασία τόσο από τα πάνω, όσο και από τα κάτω, μια διαδικασία που απορρέει τόσο από τις ιδιαιτερότητες, όσο και καθοδηγούμενο….το γεγονός πως την έχει καταγγείλει ο ίδιος δεν μου λέει και κάτι..και άλλα έχει καταγγείλει/// επίσης το φαινόμενο του σταλινισμού, συσχετίζεται τόσο με τον ίδιο, όσο και με αντικειμενικές διεργασίες…εν ολίγοις, στην θέση του Στάλιν, θα μπορούσαμε να είχαμε τον πιο αγαπημένο μου Τρότσκι, Μπουχάριν..κτλ..Οι εκφράσεις του φαινομένου θα άλλαζαν όχι το φαινόμενο της γραφειοκρατικής παραμόρφωσης..όπως έλεγε και ο Λένιν, αν δεν νικήσει η Γερμανία είμαστε χαμένοι… και εδώ θα μπορούσε ο Χέγκελ με την ανάλυση της γραφειοκρατίας να μας διδάξει πιο πολλά..δες και τις αναλύσεις ενός Έλληνα χεγκελιανού φιλελεύθερου μαρξιστή του Κώστα Παπαϊωάννου, αλλά από μια άλλη οπτική και του Μάο..σε σχέση με το πως αναπαράγεται..ο καπιταλισμός με βάση την ενότητα των αντιθέτων.
      δ) Έχω την πεποίθηση και συμφωνώ και με τον Έλληνα μαρξιστή Γιώργο Ρούση πως ο σοσιαλισμός- κομμουνισμός στο ο Μαρξ γεννήθηκε χωρίς, έχει σχέση με την γενική διάνοια, πάρα με την δυνατότητα του βιομηχανικού προλεταριάτου να γίνει το υποκείμενο που όχι μόνο θα ανατρέψει τον καπιταλισμό, αλλά και θα οικοδομήσει τον σοσιαλισμό, με αποτέλεσμα να μεταβιβάζει την εξουσία του σε ειδικούς

Αφήστε μια απάντηση