Λευκές ή κόκκινες βδομάδες;;;

«Λευκή βδομάδα» ονομάζεται η πρόταση-μπαρούφα  να μείνουν κλειστά τα σχολεία 4 μέρες μετά την «καθαρά Δευτέρα» για να τονωθεί η τουριστική κίνηση. Δηλαδή θα κλείσουν τα σχολεία για να πάρουν οι γονείς τα παιδιά τους και να πάνε για χειμερινά σπορ, και να πάρει τα πάνω της η τουριστική βιομηχανία και το τουριστικό κεφάλαιο.

Μα τον θείο Λένιν, πιο βλακώδης πρόταση δεν ξανάκουσα. Ας πούμε πως τα σχολεία κλείνουν. Αν οι γονείς όμως εργάζονται θα πρέπει να πάρουν άδεια. Αν όμως όλοι οι εργαζόμενοι γονείς το επέλεγαν, τότε θα δημιουργούνταν πρόβλημα στην παραγωγική διαδικασία ή κάνω λάθος. Δεν λέω ωραία πράγμα, ταξικά σωστό, να γίνει χαμός στους χώρους της μισθωτής σκλαβιάς , αλλά αυτό δεν θα πραγματοποιηθεί δίνοντας μαζικές άδειες τα αφεντικά, μα με άγριες απεργίες. Και επειδή ούτε άγριες απεργίες θα γίνουν, ούτε άδειες σε όλους τους εργαζόμενους γονείς θα δοθούν, η “λευκή βδομάδα”, θα είναι  μια μαύρη βδομάδα για αυτούς, γιατί δεν θα έχουν τι να κάνουν τα παιδιά τους. Πάλι καλά δηλαδή που δυστυχώς δεν εργάζονται όλοι και θα φυλάνε τα παιδιά τους.

Επίσης οι εργαζόμενοι γονείς θα πρέπει να πληρώνονται. Μα μόνο 800000 εργαζόμενοι στο ιδιωτικό τομέα πληρώνονται κανονικά, και άλλοι 500000 στο δημόσιο τομέα, σε σύνολο 4000000 εργαζόμενων. Επίσης θα πρέπει να πληρώνονται με μεροκάματα και μισθούς που να τους εξασφαλίζουν τις ανάγκες τους και όχι με  μισθούς και τα μεροκάματα πείνας που έχουν τώρα. Οι εργαζόμενοι σε δημόσιο και ιδιωτικά τομέα έχουν χάσει τα τελευταία χρόνια το 25% ως το 50% του εισοδήματος τους. Τέλος όσοι έχουν περίσσιο χρόνο ανήκουν στους 1300000 ανέργους που δεν έχουν χρήματα ούτε να καλύψουν τις πρωταρχικές ανάγκες τους όχι να πάνε σε σαλέ για σκι.

Το μέτρο – ακόμη και από την οπτική- να ενισχυθεί η τουριστική βιομηχανία και το τουριστικό κεφάλαιο θα είχε προοπτικές επιτυχίας αν: 1) Αν αυξάνονταν οι πληρωμένες άδειες των εργαζόμενων κατά μια βδομάδα. 2) Αν αυξάνονταν οι σχολικές αργίες, δεν είναι ανάγκη να είναι μια συνεχιζόμενη εβδομάδα κλειστά τα σχολεία, αν υπήρχαν παραπάνω μέρες αργίας, σε Δευτέρες ή Παρασκευές, τριήμερα δηλαδή, μια χαρούλα θα λειτουργούσε το μέτρο 3) Κυρίως όμως αν αυξάνονταν τα μεροκάματα και οι μισθοί των εργαζόμενων, καθώς και ο χρόνος και το ποσό του επιδόματος ανεργίας. Επίσης  αν μειωνόταν σε 35 ώρες την εβδομάδα η εργασία και δημιουργούνταν χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας.

Ναι ξέρω λέω τρελά πραγματάκια για την σημερινή οικονομική κατάσταση αλλά κύρια για το σημερινό συσχετισμό δύναμης ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία. Μια επιτυχημένη βδομάδα για το τουριστικό κεφάλαιο θα σήμαινε αύξηση του εργατικού κόστους, και αυτό δεν χαρίζεται στους εργαζόμενους διεκδικείτε- με τρόπο- συγκρουσιακό από τους εργαζόμενους.

Τέλος ας μην μιλήσουμε για το τι είναι ελεύθερος χρόνος και αν είναι τέτοιος ο ελεύθερος χρόνος που σπαταλιέται ως εμπόρευμα σε ένα σαλέ και όχι μόνο εκεί. Αλλά αυτό είναι μια άλλη μεγάλη ιστορία…

Αφήστε μια απάντηση